De Manticore, een angstaanjagend wezen

Door Saltus gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

De eerste registratie van de Manticore stamt uit het oude Perzië. Dit mythische wezen heeft de uiterlijke kenmerken van een leeuw, mens en schorpioen. Zijn favoriete maaltijd is mensenvlees.

Herkomst
 

De Manticore is een fictief wezen uit oude Perzische verhalen. Hij werd voor het eerst beschreven door Ctesias, een Griekse historicus en doktor die leefde in de vierde eeuw voor Christus. Hij vertelt dat hij dit gruwelijke wezen voor het eerst gezien had rondom het paleis van de koning van Perzië. Ctesias zag hoe de koning van India hem een cadeau gaf in de vorm van de Manticore. Of je nu blij moet zijn met zo’n geschenk valt te betwisten, de naam van het beest vertaalt zich uit het Perzisch namelijk als ‘menseneter’. Het beest was bijna niet onder controle te houden, maar het zorgde er wel voor dat het volk meer ontzag kreeg voor de koning door zijn nieuwe huisdier. Het wilde beest werd ontzettend gevreesd door de bevolking.


Uiterlijk
 

De Manticore is samengesteld uit een aantal bestaande dieren. Zo heeft hij het lichaam van een leeuw, in plaats van een goudgele vacht is zijn pels zo rood als bloed. Op het rode lijf van deze gigantische leeuw zit een kop bevestigd met een grotesk menselijk gezicht. In dit gezicht zijn twee grijzige ogen geplaatst, daaronder zit een brede grijns gemaakt van drie rijen tanden die lijken op die van de haai uit de film ‘Jaws’. In sommige verhalen heeft hij ook een lange baard. Als hij zijn muil opentrekt kan de Manticore een angstaanjagend geluid maken wat te beschrijven is als een combinatie tussen een panfluit, orgel en het trompetachtige geluid dat een olifant maakt. Je kunt je voorstellen dat dit een eng geluid is om te horen uit de keel van zo’n bizar creatuur. Als laatste uiterlijke kenmerk heeft hij een staart bedekt met schubben en giftige stekels die veel weghebben van de stekels van een egel. Deze scherpe pijlen kan hij vanaf zijn schorpioenachtige staart elke gewenste kant op schieten en tot op wel honderd meter ver een doelwit raken. De stekels groeien gewoon weer aan nadat ze zijn afgevuurd dus de Manticore heeft oneindige munitie. Als je geraakt wordt door een pijl zou er acute verlamming ontstaan. Dan zag je toekomst er niet meer zo veelbelovend uit, terwijl je instort ben je getuige van de drie rijen tanden die je met huid en haar verzwelgen. In toekomstige verhalen werd de Manticore ook beschreven met nog wat extra uiterlijke kenmerken zoals scherpe hoorns en draakachtige vleugels die uit zijn schouderbladen groeien.


Intelligent
 

De Manticore deelt niet alleen uiterlijke kenmerken met het hybride wezen de Chimaera, tevens lijkt hij op de Egyptische Sphinx. De Sphinx heeft ook een menselijk gezicht dat rust op een dierenlijf. Zulke hybride vormen komen wel vaker voor in oude verhalen, de Egyptische Anubiz verschijnt bijvoorbeeld als een menselijk lichaam met een kattenkop op zijn nek. De Manticore is net als zijn mythische verwant de Sphinx intelligent te noemen. Net zoals de Sphinx stelt de Manticore vaak raadselachtige vragen aan zijn prooi voordat hij hem uit elkaar scheurt. Het fabeldier is echter niet als slim gedocumenteerd omdat hij zeer geweldadige neigingen heeft en erg agressief uit de hoek komt. Qua lichaam is de Manticore net als de Griekse Chimaera uiterst lenig. Daardoor is hij zeer behendig en heeft een hoog reactievermogen wat helpt bij een aanval of verdediging. Net zoals een wild zwijn dat zou doen chargeert het wezen op zijn doelwit af. Hij kan sprinten en alle kanten op springen met zijn soepele manoeuvres waardoor hij zijn prooi van alle kanten onder vuur kan nemen met zijn giftige pijlen. Enkel het pantser van olifanten zouden de vergiftige projectielen kunnen overleven, daarom berijden Manticore-jagers de dieren. Wilde stammen jagen op de gruwelijke Manticore met hun scherp geslepen speren, echter doen ze dit niet als doel om zijn vlees op te eten; het monster zou naast vee ook mensen doden. Door toverkunst zou je de Manticore niet kunnen verslaan, zijn dikke huid werkt als een harnas en stoot elke vorm van magie af. De rode kleur van zijn vacht is te vergelijken met die van een Bengaalse tijger, deze krijgt een nog diepere tint als hij vol in de zon staat. In uitzonderlijke gevallen kan de Manticore getemd worden, wanneer men bij een pasgeboren Manticore de staart zou afsnijden zou deze niet zomaar weer net als bij een hagedis aangroeien, zo kunnen er ook nooit dodelijke stekels ontwikkelen aan zijn gevaarlijke uiteinde.


Tot slot
 

De verhalen over dit gevreesde fabeldier uit de Arabische folklore jaagt mensen de stuipen op het lijf. De gevaarlijke carnivoor zou vooral in de jungles en bossen van India en Maleisië geleefd hebben. De vleesetende combinatie van leeuw, mens en schorpion jaagt angst aan.  De Manticore is slechts een van de velen uit de encyclopedie van fantasiewezens met onnatuurlijke gedaanten. Hij is zeker niet zo bekend als zijn soortgenoten, dat komt omdat hij pas in de Middeleeuwen opnieuw tevoorschijn kwam in de Europese literatuur en schilderkunst. De Franse schrijver Gustave Flaubert heeft in zijn verhaal ‘De verzoeking van de heilige St. Anthonius’ in onze moderne tijd over het dier geschreven. Ook is het dier aanwezig op de verschillende voorstellingen van de hel die zijn geschilderd door kunstenaar Hieronymous Bosch. Vanaf toen werd ook op ons continent de Manticore een symbool van het kwade en brenger van ongeluk en rampspoed net zoals zijn boosaardige neef de Chimaera. De Manticore is meer sinister qua uiterlijk doordat hij een menselijk gezicht heeft met een aantal rijen tanden die lijken op die van een haai. Als er menselijke kenmerken te zien zijn in een fantasiewezen komen ze vaak een stapje grotesker over.  Moderne media als films en videogames maken op fantasievolle wijze gebruik van het mythische dier. Het dier verschijnt in het kaartspel ‘Magic: The Gathering’ of het bordspel ‘Warhammer’. In Harry Potter is de Manticore gemaakt door de toverkracht van machtige tovenaars, de wezens hebben daar de taak om de kostbare schatten van de magiërs te bewaken.

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik las ook net dat verhaal over dat aangevreten gezicht...je zou haast denken dat de dader een Manticore is.... Toepasselijk. Denk dat ik inspiratie genoeg heb voor dromen vannacht.
grappig ik schreef vandaag ook over Harry Potter en mythische dieren, maar je hebt er goed artikel van gemaakt, duim
Wel interessante beschrijving uit de cultuur en historie.
Duim
Tex
Het is vandaag mensenvleesdag. Typisch-ik schreef over iemand die onder invloed een dakloze zijn gezicht op at. En nu dan weer deze mysterieuze verschijning.
Wel eens wat anders dan antie tabakdag of zo iets haha