De spannende keerzijde van uw medaille (4)

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Soms negeren wij emoties omdat men dat raar vindt, lastig of gestoord en we verstoppen ons.

Denkt u wel eens uitgeblust: Is dat nou alles?

 

 

Ik ben een vastgelopen schip op een zandbank.

 

Normaliter staat de oever zwart van nieuwsgierigen bij zo’n ongeluk, maar u is dat niet beschoren. U lijkt een uitgewoonde sloep die niemand ziet en op donkere dagen voelt u zich een nutteloos wrak, afgeleefd, achtergelaten in een bevroren wak.

 

Maakt u via internet en in de buitenwereld makkelijk veel vrienden, die echter uw innerlijk noch uw verleden kennen? Wat maakt u uw buitenkring wijs wat intimi niet van u mogen weten? Doet u dit omdat internet wel mag weten wie u eigenlijk bent? U gaat intimiteit uit de weg. Bewaakt u uw emoties als de Engelse Kroonjuwelen? Om welke reden kunt u niet ontspannen in de buurt van één of beide ouders, vrienden of collegae? Dat is echt een ontdekkingsreis waard!

Hoe wordt u in het echt die leuke internetpersoonlijkheid die u WILT ZIJN?

 

Zou u daar verandering in aan willen brengen, maar u weet niet hoe?
Geef uzelf vandaag nog de permissie om die mens ook daadwerkelijk te worden!
Natuurlijk gaat zoiets niet van de een op de andere dag en zult u er wel iets voor moeten doen. Kruip uit uw hol, kijk naar buiten, er ligt een onontgonnen wereld open. Uw wereld, die verstopt is onder normen en waarden, onder regels en gewoonten. 

Het is tijd voor een welverdiende vakantie. Het kan nooit kwaad eens één uur per dag naar uw schip te kijken dat u tot aan hier geeft gebracht. Eerlijkheid is echter onontbeerlijk. Wie zichzelf bij de neus neemt kan onderweg verdwalen in niemandsland en daar is niemand mee gebaat. U niet en zeker niet de mensen die van u houden, Wat is de reden dat u hen uit de weg gaat?

Maak de unieke ontdekkingsreis die alleen u kunt maken. Pak uw rugzak op en wandel! De reis lukt het best aan de hand van een voorlopig reisplan, in dit geval een lijstje. Beloof plechtig dat u moedig bent, want u gaat uzelf overtreffen! Waarom u een aantal dagen één uur van de volgeplande dag op vakantie moet? Omdat u dit verdient!

 

Dit wordt de eerste dag van de rest van uw leven

 

Benodigdheden:


1. Tijd (een uurtje per dag) ,
2. Een pak printerpapier  (goedkoop, een aanbieding) 
3. Twee dossiermappen in de kleur die u mooi vindt
4. Pen/potlood maar GEEN gummetje
5. Proviand en toiletpapier voor de hoge nood.
6. Prullenbak.
7. Een goede zin

 

Maakt de werktafel schoon en de borst maar nat!

 

U schrijft 1 x maal op 3 aparte blaadjes: “Ik ben nou eenmaal zo!”

Bedenk dat deze tijd alléén van u is en dat is met huid en haar helemaal Oké! Zegt u dat desnoods hardop want er is niemand die u hoort! Op de achtergrond murmelt een rustgevend muziekje en alle attributen liggen klaar, met daarnaast een kop hete koffie, thee (of iets anders), een trommel met uw lievelingskoekjes plus eventueel andere genotsmiddelen (Liever geen harddrugs, anders leest u morgen de vreemdste dingen terug) U zet uw telefoon uit, de deurbel af en kopieert of print onderstaande vragenlijst.

Zo....

U bent onderweg, zwaai naar de kade waar iedereen staat. Toehoet, Toet… de reis begint!  

Bedenk dat uw antwoorden NOOIT fout zijn!

U kleurt heel snel, zonder lang na te denken, de balletjes in die van toepassing zijn. Klaar is Kees! Dit bent u! Puur op gevoel, zogezegd en u staat daarna onmiddellijk op.  

Daarna gaat u een dom huishoudelijk werkje doen waarbij u niet hoeft na te denken.

Raakt u in paniek? Niet nodig, probeer die vragen meteen te vergeten en concentreer u op het afstoffen van de hele boekenkast of doe even de afwas met de hand. Pas als dat domme werkje tot uw tevredenheid is afgemaakt gaat u weer op uw gemak aan de tafel zitten en neemt de tijd om de uitkomst van de lijst tot u door te laten dringen. Het is wel veel, maar wees niet bevreesd. U maakt deze ontdekkingreis in kleine hapklare brokjes waarin u zich niet kunt verslikken. 

Heeft u de neiging sommige antwoorden meteen te willen corrigeren of verklaren? Verdedigt u bepaalde antwoorden in uw hoofd? Tegen wie? Uw vriendin? Uw vroegere schoolmeester? Uw vader of moeder, broer of zus? Maakt niet uit. Nu neemt u een schoon blaadje en kiest (alweer op gevoel) één van de vragen uit! Inderdaad, maar één. Dat lijkt misschien dom, maar het is voor vandaag meer dan genoeg!

 

U schrijft deze vraag plus het reeds gegeven antwoord over
Bij voorbeeld: Ik vind dat ik meelevend ben!
Daaronder trekt u een ferme dikke streep en schrijft wat het eerste in u opkomt: want meeleven is normaal en sociaal, dat hoort zo. Is me zo bijgebracht, etc. Soms is het lastig want altijd gaat een ander voor!

Luistert u ondertussen naar die stem in uw hoofd!

 

  1. Ik zou langer over die vragen na hebben moeten denken.
  2. Als ik de kans had gehad het antwoord te overwegen had ik het beter gedaan!
  3. Lastig impulsief te moeten antwoorden. Ik weet nooit wat er de consequenties van zijn en dan… Jazeker wel want ik ben geduldig en laat een ander altijd voorgaan…

Heeft u een nieuw velletje nodig? Herhaal daarop bovenaan de vraag en uw antwoord en nummer ieder volgend vel 2,3,4, enzovoort. ( Natuurlijk afhankelijk van uw handschrift) Tot u niets meer te binnen schiet en dan pas trekt u daaronder opnieuw een dikke streep.

 

Neem vervolgens wéér een lange pauze, u hebt hem verdiend 

Drink wat, neem er een koekje bij of een broodje gezond, pleeg een telefoontje met een vriendin, die u niet vertelt waar u mee bezig bent, want dit is alleen van u! Bedenk bij twijfel telkens: Ik ben onderweg. Hier bestaan geen goede of foute antwoorden. Ik reis door mijn eigen land in mijn eigen tijd en ontdek wellicht vandaag een totaal nieuw continent! Of anders morgen! Dat is misschien eng in het begin, maar er kan me niets gebeuren. Ik heb alles zelf in de hand en dat is altijd Oké.

Na de pauze beschrijft u onder de streep de eerste associatie van uw (onbegrepen) meeleven in een situatie die zich jongstleden heeft afgespeeld. Inclusief de plaats, de situatie, wellicht de geur, het weer.
Kortom, u noemt alle feiten zoals u zich die herinnert. Neemt u geen blad voor de mond en zet het herinneringskanaal in uw hart en hoofd open.

Voorbeeld.
Ik was meelevend toen mijn collega me bekritiseerde op iets onzinnigs. Dat vind ik goed van mij. Jazeker wel want ik ben geduldig en laat een ander altijd voorgaan… want (naam:) begreep me niet en dat stak me erg. Het regende buiten, ik was al zeiknat op de werkplek verschenen en niemand zei me gedag.
Er is hier geen collega die me bestrappen kan op dromen of een chef die me zal straffen omdat ik niet hard werkt. Ik werk juist heel hard, maar in mijn eigen ruimte, waar ik precies mag zijn zoals het mij nu uitkomt.

Laat komen wat komt zonder er meteen kritiek op te leveren ( stom-niet belangrijk-raar).
Het maakte me verdrietig en uiteindelijk zelfs heel erg boos. Ik voelde me onterecht veroordeeld, totaal afgewezen en ik kon die dag niet meer in mijn ritme komen, maakte een paar stomme fouten want ik moest er steeds aan denken en schaamde me zelfs. In de middag kreeg ik hoofdpijn/maagpijn/diarree van dat getob. Dat wil ik niet meer. Daarom dacht ik dat…. (vult u in wat op u van toepassing is) Daarna vertelt u wat u nog meer als gevolg van deze botsing heeft ervaren.

Bijvoorbeeld: Ik ben sindsdien niet ontspannen in haar/zijn buurt, kan die gebeurtenis niet loslaten. Telkens als ik op kantoor kom en met hem/haar alleen ben krijg ik het gevoel dat hij/zij me stom vindt. Ik zou het liefste van baan wisselen want… en ik denk dat men over me roddelt want die en die keek laatst ook al zo raar. Ik werd zo kwaad omdat hij/zij/het me onterecht aanviel,  zei dat ik hem niet accepteerde, niet goed luisterde en dat vond ik helemaal een aanfluiting. IK HOUD ALTIJD MIJN MOND ook als ik het er niet mee eens ben!

 

Als u ben uitgeschreven trakteert u zichzelf op nog een troostend koekje.

Dit is van eigen deeg en u geeft zichzelf de kans uw gewoonten anders aan te pakken. Met welke reden?

  1. U neemt de tijd om onder woorden te brengen wat er nog meer in u leeft sinds die aanvaring. Een emotie zonder woorden is niet goed te plaatsen.

  2. U wordt bewuster van wat er al tijd in de rugzak aan uw rug hangt en haalt hiermee dit incident uit uw bagage.

  3. U neemt uw emoties serieus….(die u normaliter kinderachtig vindt, onzin, niet de moeite van een traan waard) 

Neem hierna weer een klusje onderhanden dat nodig moet gebeuren. Iets met de stofzuiger, een zeemlap of schil vast aardappels…omdat hierna de tweede helft van uw reis kan beginnen.

 

Deel 2 van de innerlijke trip

 

Nu beschrijft u een situatie die voor u als kind dezelfde emoties opriep. Het kan gebeuren dat u juist op dit moment last krijgt van de sterke Fishermen’s Friends… maar houdt u zich niet groot, vindt niets belachelijk. Er is niemand die u ziet of storen kan. Laat rustig komen wat komt. Woede, verdriet, het maakt niet uit, want u bent en blijft Oké. U doet aan 'zelfgenezing' zonder een dure hulpverlener te boeken. Het verleden verandert er niet van, doch aan de hand van een recent voorval geeft u het de ruimte die het vroeger niet kreeg. Dat lucht postuum op! 

Daarna neemt u een nieuw blad en dat heet:

Beste familie, vrienden en collegae

Hierin legt u zeer precies deze ene gebeurtenis vast die u als kind heeft meegemaakt en erkent het kind dat in u aanwezig is, altijd meekijkt, meeleeft en meevoelt. Dat lieve onschuldige wezen dat zich verkeerd begrepen voelde, misdeeld, alleen was, waar geen tijd voor was omdat er wellicht anderen waren die meer aandacht kregen en dat nodig hadden (ziekte, geldproblemen, etc) Dat kind in u heeft ooit besloten zich er bij neer te leggen dat anderen de baas zijn en u leerde zo uw plaats kennen. Vandaag krijgt dit kind uw respect en het krijgt alsnog de aandacht die het verdient.

Dan zoekt u trefwoorden die in beide situaties voorkomen en schrijft die onderaan het logboek van de eerste reisdag. ( als metatags, die u aan een artikel hangt opdat Google u makkelijk kan vinden) Later kunt u deze woorden gaan gebruiken als leidraad, geheugensteuntje tijdens uw 'training'in uzelf zijn...

 

Het werk voor vandaag is klaar!

 

U bergt het eerste reisverslag in de archiefmap, stopt de brief aan familie en buitenwereld in de andere map en verfommelt het eerste blaadje waarop staat: Ik ben nou eenmaal zo. Dat mikt u met een mooie boog in de prullenbak en uw schip meert voor vandaag aan. Stel u een onbekende kade voor, maar uw rugzak is al wat lichter en u kent inmiddels de gang van zaken. Het weer is goed en u gaat van boord om de nacht door te brengen in een kleine authentieke herberg. Eng is het niet meer, u kent de gang van zaken als de driemaster de volgende dag met volle zeilen het ruime sop zal kiezen. 

 

Misschien heeft u plotseling zin om uit te waaien?

 

Het park op te zoeken? De fiets te pakken en langs de Rijn, Maas of Waal te peddelen? Heerlijk, doen want u viert een verdiende vakantie van het altijd drukke en uitgebluste leven. Deze reis blijft altijd uniek want niemand zal dezelfde jeugd hebben meegemaakt als u. Niemand heeft uw karakter of maakt de keuzes die u heeft gemaakt of gaat maken.

Zo werkt u iedere dag één van de vragen door. Of verzint zelf nieuwe, want dit is maar een voorbeeld lijstje. U zult zien dat u het al na een paar dagen niet meer nodig heeft want u kunt deze methode toepassen op al uw innerlijke vragen. Op alle vergeten verdrietjes en grote drama's, alsook op de daardbij aangeleerde gewoonten. Hierna komt het moment om uzelf met een ander te leren delen, iemand die u vertrouwt.

(Deel twee van de ontdekkingsreis, naar een totaal nieuw continent kunt u morgen vervolgen)

 

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi en zinvolle raadgeving waar veel mensen baat bij zullen hebben. Ik ben al een eind op weg met mijn innerlijke reis en ben blijvend onderweg... Iedere morgen tijdens mijn ochtendwandeling mediteer ik en behandel ik vragen en antwoorden bij mezelf. Soms zing ik, soms praat ik hardop met mezelf terwijl ik geniet van de verse zuurstof en het prachtige groen van de geweldige heuvels waar ik ook lichaamlijk mijn ei aardig kwijt kan. Het samenspel van geestverlichten en lichaamlijk "afzien" = trainen, is voor mij de gouden sleutel tot een prettig evenwicht en mentale kracht. :)
Je zelf verschonen. En alhoewel ik ervan overtuigd ben geen trauma's met me mee te sjouwen ga ik er binnenkort eens voor zitten. Kijken waar mijn ergernisjes dan vandaan komen.
Mooi allegorie meteen vastgelopen schip en een in volle glorie Duim tacob
Weet je Dora, ik ben helemaal into die innerlijke trip!

Het zelf vragen verzinnen doet het hem...

:-)
Het is een reis terug in de tijd want je moet antwoord geven op het verleden, weer een mooi stuk geschreven Weltevree.

Pork geeft de Partij DUIM en commentaar om 20.30

DRIMPELS droomt verder.
Goed verhaal. Moet ik misschien maar eens iets mee gaan doen...
Ik ga je vanavond even rustig lezen :)