Schokkende gebeurtenissen in je leven

Door Bull gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Dit verhaal gaat over gebeurtenissen in het leven..mijn gebeurtenissen,maar er over praten deed ik niet..fout dus..want het achtervolgt je hele verdere leven met alle gevolgen van dien!

Mijn eigen sores...

 

Wie kent het niet..een gebeurtenis die je aangrijpt..en je daar over wilt praten?

Maar wat nou als gebeurtenis na gebeurtenis elkaar op volgt,en je dusdanig 'gehard' onverschillig wordt,omdat je bij je eigen denkt..'moet ik nu alweer te praten'.....en dan niet wetende dat die vele gebeurtenissen,die je qua verwerking negeert,je leven uiteindelijk tot een geestelijke puinhoop maken!

13 was ik...net ontslagen uit het ziekenhuis nadat ik een vrachtwagen met aanhanger aan de onderkant had 'bekeken'...nee..ik zag er niet uit..helemaal grijs in het gelaat..alleen weet ik daar weinig van..werd,door de verwondingen drie dagen in een soort roesje gehouden.

Uieindelijk mocht ik naar huis..en eindelijk,na weken op bed te hebben gelegen,voor het eerst weer naar buiten...knikkeren met een kameraadje..en opeens werden we beiden ofgeschrikt door gierende banden..een klap..een plons...en daarna stilte...........

Als jonge jongen denk je niet na...en je rent er heen...totaal niet met een eventueel reddingsplan..maar toch..je rent erheen...het was op een kruising vlak bij mijn ouderlijk huis..een automobilst schrok van een ander die de kruising naderde..deed een ontwijkpoging,die achteraf helemaal niet nodig was geweest want de andere auto bleef keurig stilstaan..maar toch..de man verloor de macht over het stuur...klapte zijwaarts tegen een boom en raakte te water....

Zijn Vrouw zat naast hem..zijn Vrouw...had de klap 'opgevangen' van de boom...werd door een omstander uit het wrak gehaald wat te water lag..en op de kant getrokken....

Dat aanblik....het levenloze lichaam van een nog vrij jonge Vrouw..Haar gezicht...grijs,blauw..bloed...

Haar rechterarm...een raar gezicht....bot stak er uit....

"Ga naar huis jullie.dit horen jullie niet te zien"..dat was wat mijn maatje en ik hoorde van een andere omstander....nutteloze informatie,want we hadden alles al gezien....

De man van de overleden Vrouw kwam bij ons naar binnen..droge kleren aan..helemaal in de war,gat in zijn hoofd..en bleef maar roepen om zijn Vrouw...

Niemand die daar op reageerde..wat moet je zeggen?

Dat was de allereerste keer dat ik de nare kant van het fenomeen 'dood' aanschouwde!

En nog wel op een wijze die zo abrupt en bloederig was....

Het heeft indruk op me gemaakt..en nog..als ik de geur van bagger reuk...op wat voor manier dan ook,dan krijg ik een heel onbestemd gevoel!

Praten...ach..als kind zijnde denk je alweer snel aan andere dingen..snel afgeleidt enzo..maar het brein gaat daarna verder..ook al is het onbewust!

Jaren later...ik vergeet het nooit...oud genoeg om te werken..en zoals altijd..vroeg uit bed..maar dit keer had ik me verslapen..dus haasten en haasten....en met mijn duffe kop in de auto van mijn collega gestapt..en naar de bouwput gereden.

Komen we daar aan..hangt er wat in de giek van de kraan...en wij dachten nog..iemand met een flauwe grap heeft daar een etalage pop opgehangen....niet dus...het was echt!

Een jong Meisje..achteraf hoorde ik hoe jong ze was..had een einde aan haar leven gemaakt..die aanblik...ik kan het nu nog steeds voor me zien..en geloof me..die aanblik was vreselijk!

Drie weken later..."waar is Nico"...vroeg ik aan mijn andere maat...."niet schrikken" zei mijn maat...Nico is gister overleden aan een hartstilstand........

Nou..dat was alsof je een klap in je gezicht kreeg..Nico,,mijn maatje..net vader geworden..vertelde hoe trots ie was...ineens weg!

In juli van dat zelfde jaar overleed ook mijn Vader aan de vreselijke ziekte kanker..nadat ik hem,samen met mijn Moeder..tien maanden intensief verzorgt hadden...

Nog voordat ie stierf zei mijn Moeder..ga je zus maar halen...ik denk dat Papa vandaag 'gaat'...dus ik naar Enkhuizen..Zus opgehaald en weer terug naar huis...

Alsof mijn Vader had gewacht zeg maar....zodat mijn Moeder niet alleen zou zijn...ik liep de kamer binnen..en mijn Moeder zei...."daar is Jacob weer"....Hij zuchte nog een keer...en dat was het!

Die ziekte had weer een slachtoffer gemaakt....het beeld van een ernstig zieke,die 'opgevreten' is door die ziekte...is afgrijselijk....nadien,tijdens de opbaring..wonderbaarlijk genoeg..was mijn Vader mijn Vader weer..gewoon..alsof ie gewoon lag te slapen,met zijn gezicht die ik gewend was..mijn Vader!

Ik was zelf helemaal naar de gallemiezen door alle gebeurtenissen..en tot aan mei dat jaar daarop gingen er nog meer mensen..vrienden,door ongelijk..een oom en tante..een Oma...de 'teller 'stopte op 11 mensen in een jaar tijd!

En er echt over praten heb ik destijds niet gedaan..rouwverwerking wordt nu gelukkig goed ondersteunt..maar destijds....je ging maar door...teminste..je deed je best....

Ikzelf...schaam me een beetje om het te zeggen,maar 'vergreep' me aan de drank...om te 'vergeten'...

Dat helpt maar tijdelijk...de volgende dag was het weer terug..inclusief een fikse kater..dit soort van verstoppertje spelen hield ik 6 jaar vol..verstoppen in de drank...en bij alles wat met de dood te maken had was ik 'bang'..schrikkerig en paniekerig!

Uiteindelijk ben ik zelf weer van de drankverslaving afgekomen...maar de herinneringen blijven...de onrust in mijn hoofd..ook die blijft..en nu..op dit moment zal ik niet weten hoe ik daar af zou kunnen komen..omdat het zoveel is geweest..maar ook alles over maar een onderwerp..de dood!

Voor mezelf denk ik dat er geen passende 'pleister' meer zal wezen om dit alles een plekje te geven..maar wat ik wil zeggen met mijn verhaal...mensen..doe jezelf een plezier..en praat!

Natuurlijk..menig hulpverlener zal er wat mee verdienen...maar dat is dan maar zo...maak van jou gebeurtenissen die je aangrijpen niet dezelfde fout als ik heb gedaan....DURF naar iemand toe te stappen die jou kan helpen het een plekje te geven.....

Ik deal maar met het gegeven dat ik er mee moet leren leven..het is inmiddels zo'n 28 jaar geleden..maar de herinneringen zijn die als de dag van gister!

 

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Beter laat dan nooit, niet waar?! Aangrijpend verteld. D en F.
Het is al zo lang geleden...en nee Madamex..dat heb je goed ;)
Big tegen Bull
Maar als je er toch last van hebt, vraag via je huisarts psygische hulp. Want het is wel een trauma. Zoek maar eens bij Google op: chronsiche PTSS.
DURF naar iemand toe te stappen, dat is goed advies maar volgens mij heb je dat zelf nog niet gedaan... of heb ik het mis?
Heftig hoor, goed van je dat je dit opschrijft. Respect voor je openheid. Duim
Er zijn mensen die maken in een jaar meer mee dan een ander in een heel leven.
Dit lijkt me een zware periode in je leven, maar zet door voor iedereen is er een overkant om overeind te komen.

Pork geeft de DUIM.


DRIMPELS droomt verder.
Jeetje wat een verhaal!
Thumbs up voor je dappere woorden
was het woordje niet vergeten.. ;) niet meer kan voelen...