Durf te vragen! De nieuwste sociale rage. (1)

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Al zien de meeste mensen onze lichamelijke verschijning met bijbehorende lichaamstaal, toch spreekt het onzichtbare aura een hartig woordje mee in ons welzijn en de onderlinge interactie.

Durf-te-vragen-workshops 

 

Daar helpt men elkaar op simpele wijze om dromen na te jagen

 

Zo'n workshop geeft direct een instant positief gevoel. Derhalve is het voor jong volwassenen een goed initiatief in deze vlugge oppervlakkige (door internet geregelde) wereld. Men maakt zichzelf tastbaar door wensen en verlangens te delen en biedt elkaar praktische oplossingen aan. Een minpuntje van die ‘durf te vragen’ methode is het redelijk vrijblijvende karakter. 

De mens bestaat uit vier dimensies,

  1. Lichaam. (tastbare cellen, de wagen waarmee we door het leven rijden)
  2. Geest (herinneringen, denken, observaties (re)construeren, analyse, etc.)
  3. Psyche (wisselwerking tussen heden en verleden, gevoelens en emoties van het ego)
  4. Ziel (onzichtbare energetische verbinding met de kosmos)

Wat doe je in een 'durf te vragen' bijeenkomst bijvoorbeeld met bindingsangst of ongewenst neurotisch vluchtgedrag? Een beschadigde ziel (traumatische jeugd-ervaring) kan een intuïtieve storing opleveren, die een sterke belemmering vormt om binnen intimiteit dromen waar te maken. Zodra er in één van de vier lagen een beschadiging is ontstaan zie je dat terug in zijn/haar aura. Deze mens lijkt op onverklaarbare manier ongelukkig met zichzelf, voelt een leegte vanbinnen en blijft vaak onrustig op zoek naar rust, zeker- of tevredenheid.

De wisselwerking tussen mensen onderling

Dat kan een wespennest zijn waarbij honderden zachte of stekelige facetten meespelen. In de honingraten van ons gedachtegoed nestelen bewuste, maar ook onderbewuste oordelen. Onwetendheden, automatisch aannames, invullingen. vooronderstellingen etc. Deze worden door de betrokkenen niet altijd onderkend, maar ongemerkt spreken al deze weetjes mee om onderlinge communicatie al dan niet tot een goed eind te brengen.

Men komt ter wereld met ziel plus daarbij horend aura.

 

De nieuwe mens die uit liefde is gemaakt wordt ontvangen met een intact aura en dat straalt naar de moeder, die dit wezen met haar ziel beschermt tot aan de geboorte. Daarom is het belangrijk dat de moeder zich in die tijd gelukkig en geliefd voelt opdat ze de vrucht op natuurlijke wijze met liefde en aandacht voedt. De belichaming van onze ziel (energetische aura) blijft levenslang een belangrijk onderdeel van ons totale welzijn. Hoewel deze energie voor buitenstaanders vaak onzichtbaar is blijft de ziel onlosmakelijk verbonden met de aura om ons te beschermen, voeden en sturen.

Ans kent door omstandigheden maar één soort liefde

Zij voelt zich prima door als volwassene moederlijk voor anderen te zorgen (omdat ze er als kind naar smachtte dat haar mama onverdeelde aandacht voor haar had).Nu Ans volwassen is kijkt ze door die onbewuste bril en luistert ze niet met onversneden aandacht naar vrienden. Ans kan de emotionele psyche niet scheiden van haar ratio en leeft haar behoefte uit. Ze denkt en beslist voor anderen en bedenkt oplossingen die wel bij haar, maar niet bij hen passen. Sommige vrienden zullen zich dat aan laten leunen. Anderen halen er de schouders over op (nemen het niet serieus) en weer anderen gaan zich eraan ergeren, willen zich ertegen verzetten om de gevangene te zijn van háár behoeften. De een (vluchter) zal Ans zonder opgaaf van redenen links laten liggen en zich daarbij schuldig of laf voelen. Beide mensen onthouden zich van groei aan elkaar. Een ander (vechter) stelt zich kwetsbaar op en deelt de ergernis in de hoop er samen wat aan te hebben doch met het gevaar dat hij/zij afgewezen kan worden.

Loes is een vrije autonome persoon

Ze voelt er weerstand tegen dat Ans haar enkel accepteert als ze aan de 'Anseriaanse zorgbehoefte' voldoet. Loes hoeft niet altijd aardig gevonden te worden en wil niet in andermans keurslijf passen. Ze probeert aandacht van Ans te krijgen die ze wel prettig vindt. Op zekere dag legt ze uit dat ze het ongevraagde zorgen onprettig vindt. Dat ze zelf wil beslissen en denken en Ans voelt zich ruw in haar totale wezen afgewezen. Ze wuift Loes weg met die (in haar ogen stomme) denkwijze. Later roddelt ze bezeerd tegen Mieke die, net als zij, niet open kan staan en angstig risico’s in ontwikkeling uit de weg gaat. Ans neemt haar verdriet en afgewezen gevoel niet als leidraad van haar ziel, die ze door de negatieve reactie en het roddelen niet zuivert of geneest. 

“Het is weer typisch Loes. Zij wijst liefde af, moet altijd opvallen, denkt beter te zijn dan ik.”
Zodra de Loesjes aan de Mieks en Ansjes uitleggen wat ze nodig hebben, blijven M. & A. gepikeerd weg. Geen succesvolle oplossing voor een zeer normaal menselijk verschil.
 

 

Durft u te vragen waar u behoefte aan hebt? 

  1. Vraag jij wel eens rechtstreeks om liefde? 
  2. Durf jij om aandacht te vragen die bij je past?
  3. Zoek je hulp bij de daarvoor bestemde deskundige?
  4. Zoek jij hulp bij vrienden die daardoor bij wijze van vriendendienst in de rol worden geduwd van psycholoog?
  5. Ken jij vrienden die jou enkel in de hulverlenende rol drukken?
  6. Ga jij voor diepliggendere onbewuste onvrede die de ziel aangaat op zoek naar hulp?Waar? Wanneer? Schaam je je ervoor nog niet 'af' te zijn? Bedenk dan dat het leven pas af is als we onze laatste adem uitblazen.

 

Hoe komt het dat men zonder lichamelijke aanleiding moe en neerslachtig is


Niet iedereen is erin getraind om de vierde dimensie te doorgronden (zien, voelen of kennen) Doch ook wie zich er nooit in verdiept, voelt of hij/zij goed ‘in zijn vel’ steekt.
Door bijvoorbeeld ontkend misbruik (van welke aard dan ook) krimpt een aura in zijn geheel en deze mensen willen niet graag of kunnen de ruimte niet innemen die voor hen bedoeld is.
Soms vallen er gaten (veroorzaakt door pijnlijke ervaringen) in de aura, waardoor energetische zielenenergie ontsnapt zonder dat men het merkt.  Een minderheid onder ons erkent zijn/haar aura als graadmeter van geluk-ongelukkig voelen. De kennis op dit gebied verspreidt zich langzaam, maar wie het juist het meest kunnen gebruiken, bemoeien zich er vaak het minst mee.

  1. niet iedereen neemt er tijd voor om zo diep op zichzelf in te gaan
  2. men is wegens jeugd of andere omstandigheden op dat niveau niet fijngevoelig meer
  3. men vindt het eng, staat er niet open voor of denkt wat niet weet, wat niet deert.

Niets is minder waar, helaas. Een verzwegen geheim is NOOIT weg. Het regelt op de achtergrond juist veel van keuzes en motieven.. Al doet men levenslang hun best om 'het geheim' weg te stoppen, het blijft telkens opnieuw aan de deur kloppen om te worden opgelost. Alle verdringing kost veel onnodige energie, die men voor een mooi volledig leven in had kunnen zetten.

 

Wat is het gemak van een zelf opgelegd imago?

Een imago kan iemand hebben aangekweekt uit onwetendheid, om te voldoen aan verwachtingspatronen of omdat men onvoorwaardelijke liefde niet vertrouwt.

 

De vraag die we ons af en toe kunnen stellen

“Wat levert dit mij op?”

U speelt de rol die op dit moment in uw leven voor u het meeste oplevert. De vraag is echter: Laat men zich vrijwillig in die rol duwen of doen we onbewust mee aan manipulatie? Voelen we ons er fijn bij? Veilig, verdrietig of misdeeld? Houden we als leider het leven onder controle? Over wie of wat willen we die controle? Met welke reden? Hangen we aan pijn en ingebeelde oordelen over onszelf of de ander omdat we ons daar veiliger bij voelen? Hebben we macht nodig? Missen we de moed om te veranderen omdat we niet weten wat we ervoor terug krijgen? Levert de rol bewondering, liefde, aandacht op en zo ja, is dat een positieve of negatieve verkregen vorm van energie? Overweegt u wel eens die specifieke rol los te laten? 

Wanneer wordt een imago een hinderlijke plicht?

Het leven is een lange rij veranderingen en na een bepaalde levensfase kan het onwenselijk worden om bijvoorbeeld altijd de leiding te nemen of zich gedienstig aan een leider over te geven. Dan wordt het tijd voor groei en daar is moed voor nodig want men moet loslaten waar men zich lange tijd veilig bij voelde. We kunnen in dat geval niet langer een meesterlijk hulpmiddel negeren of onze aura-taal niet serieus nemen. We moeten aan de slag om onze ziel te herstellen.

Waarom zouden we situaties niet ervaren met een intact aura dat ons spiritueel leidt, verzorgt of bevrijdt zodat we totaal-geluk kunnen ervaren? Ik noem dat simpelweg: verliefd op het leven en je lot kunnen zijn! Het is goed om met het diepere wezen in contact te blijven omdat we dit leven optimaal kunnen waarmaken vanuit u aangeboren zuivere kern.

Men zou gebruik kunnen maken van wat tekenen aan de wand vertellen

 



Is het u al eens overkomen? 

Iemand (die u niet kent) zegt iets dat u tot diep in de ziel raakt?

Indien u niet thuis bent in alle vier dimensies die met u meeleven, begrijpt u uw eigen reactie daarop amper. Men voelt zich positief herkend of negatief doorzien. Het hangt van zelfkennis en gevoel van eigenwaarde af hoe de opmerking van die ‘vreemdeling’ binnenkomt en wordt omarmt.

 

Mijn nieuwe rage zou heten.

“Durf de vier dimensies in jezelf te vinden en verbinden.”

 

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Het is geweldig hoe jij jouw levenservaringen, kennis en groei kan verwoorden tot een overzichtelijk geheel waar veel mensen zich in kunnen herkennen of zichzelf beter begrijpen. Mooi die lagen van een mens, ik kan het ook zo zien en prachtig, "verliefd op het leven"
Ik heb gelukkig weer wat tijd om verhalen te lezen en jij stond uiteraard bovenaan mijn lijst. Een schitterend verhaal dat volgens mij ook betrekking heeft op faalangst. Bang om teleur te stellen of te kwetsen! Ik ga op naar deel 2. DD
Inderdaad putten uit ervaringen, knap !
Interessant onderwerp, goed geschreven (zoals altijd)
Het kan niet anders dan door een onuitputtelijke hoeveelheid levens ervaring komen, dat je het zo op papier kunt krijgen.
Weer mooi verwoordt.

Pork geeft de DUIM.

DRIMPELS.
Dank jullie wel:
Hoe ik het doe?
Als een bezetene na 60 jaar de kennis delen, als een erfenis die ik na kan laten, omdat niemand weet wanneer het leven afgelopen is. Nu heb ik (nee, maak ik) er de tijd voor.
Ik vind het ook leuk om over lavendel en lekkere dingen te lezen, of met humor een ramp te beschrijven en ik volg graag reizen van anderen, info en belevenissen die men met me deelt.
Wel tevree, wat een steengoed artikel