Engels recht: de geschiedenis (1)

Door Nickelton gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

In Engeland en Amerika heeft geen receptie plaatsgevonden van het Romeinse recht, zoals ik dat in de serie Rechtsgeschiedenis beschreven heb. Een onrechtmatige daad kennen de Engelsen ook niet echt. Toch is er wel iets dat er mee te vergelijken is. In de komende delen wil ik jullie wat vertellen over hoe het Engelse recht ontstaan is en over hoe de onrechtmatige daad zich ontwikkeld heeft op het eiland.

Shires, countries en hundreds.

Engeland bestond vroeger uit verschillende delen, de zogenaamde shires genoemd. Iedere shire was vervolgens weer verdeeld in gebieden die ‘hundreds’ genoemd worden. Uit de shires zijn later de counties (graafschappen) ontstaan. Tot op vandaag bestaat deze indeling van counties nog steeds.

In Engeland gold het Angelsaksisch recht. Dat bestond voornamelijk uit Koninklijke voorschriften, gewoonterecht en handboeken. Zowel op het niveau van de shire/county als op het niveau van de hundreds waren er rechters, door de zogenaamde county courts en hundred courts werd er recht gesproken. De county court bestond uit een rondtrekkende sherrif die de gehele shire rondging, om recht te spreken. Of je schuldig was of niet werd door deze courts bepaald aan het ingrijpen van het bovennatuurlijke, oftewel van God.

Het jaartal 1066

Engeland werd in 1066 aangevallen door zowel de Noren als door de Fransen. Koning Harold II van Engeland verloor de slag bij Hastings van de Fransen en werd daarbij vermoord. Willem de Veroveraar van Frankrijk werd de nieuwe koning van Engeland en liet de counties en de hundreds in stand. Wel voerde hij een leenstelsel in; dat wil zeggen dat al het land van de koning werd en dat de koning (de enige leenheer) het land uitleende aan leenmannen en onderleenmannen. Ook voerde hij in dat zijn eigen raad de hoogste rechtsprekende instantie werd.

Het ontstaan van ‘common law’

Koning Hendrik II volgde Willem de Veroveraar op. Hendrik II wilde af van de manier waarop de county courts en de hundred courts recht spraken. Hij wilde een rechtspraak gebaseerd op de rede. Daarom voerde hij een aantal belangrijke hervormingen door op het gebied van de rechtspraak. Het Romeinse recht was echter nog in de fase van het bestuderen op het continent, niet al van de toepassing ervan in de praktijk. Vluchten naar het Romeinse recht was dus geen optie, dus bedacht hij zijn eigen systeem.

Hij voerde de ‘writs’ en de justices in eyre in. De justices in eyre waren rondtrekkende rechters, die het koninklijk recht toepasten. De bewijsvoering ging door middel van de rede. Doordat het koninklijk recht toegepast werd, is dit aan te merken als het begin van de common law. De writs waren een soort papier met daarop toestemming om te procederen bij de justices in eyre. Het bleef mogelijk om bij de courts te procederen, maar die bewijsvoering werd door veel mensen niet wenselijk geacht. De writs voorzagen in het toestemming verlenen in gevallen van inbreuk op het bezit van een zaak (roerend of onroerend). Dit vloeide waarschijnlijk voort uit het feit dat het leenstelsel ingevoerd is.

De sherrifs kregen de opdracht via de writs om een jury samen te stellen en de feiten te onderzoeken. Dan werd de komst van de justices in eyre afgewacht, die dan recht zouden spreken.

Door het toenemen van het aantal verschillende soorten writs, kon er steeds meer geprocedeerd worden voor de justices in eyre. Hiermee kreeg de koning steeds meer zeggenschap op de rechtspraak. Daarnaast is de regel ingevoegd dat geen enkel man gedwongen kan worden te procederen om land zonder eerst een writ te hebben. Zo kreeg de koning nog meer zeggenschap over de counties en de hundreds.

Het lukte Hendrik II echter niet om veel invloed te krijgen op het recht van de kerk.

Verdere ontwikkeling common law

Ook na de dood van Hendrik II bleef de common law zich ontwikkelen. Met de writs kon er zowel geprocedeerd worden bij de justices in eyre, als bij het hof van de koning. Dit hof (curia regis) werd de Common Bench genoemd en zou later de Court of Common Pleas gaan heten. De Common Bench was gevestigd in Londen. Naast de common bench en de justices in eyre ontstonden er nog meer ‘rechtbanken’ die koninklijk recht spraken. Zo ontstond de King’s Bench (zware misdrijven en hoger beroep) en de Court of Exchequer (fiscaal). De King’s Bench heeft aan het einde van de 13e eeuw uiteindelijk de justices in eyre overbodig gemaakt. De justices in eyre hielden daarmee op te bestaan.

De curia regis bestond in het begin slechts uit adelmannen en bisschoppen. Toen Edward I (1295) het curia regis bijeenriep maakte hij zijn hof breder. Hij voegde er gewone, gekozen mannen aan toe. Zo ontstond het Engelse parlement. Er ontstond een scheiding tussen de gewone mannen (het Lagerhuis) en de adel (het Hogerhuis). Het Hogerhuis (de law lords) hebben tot 2009 nog recht gesproken in hoger beroep. Nu doet de Supreme Court of the United Kingdom dat.

Andere delen

Volgend deel: http://www.xead.nl/engels-recht-de-geschiedenis-2

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
boeiend! D