Dit kan een leerkracht nóóit alleen!

Door TJvdK gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Aan de hand van mijn eigen, bescheiden ervaringen vraag ik uw aandacht, als lezer van dit artikel, voor dit probleem. Scroll niet naar een volgend artikel, maar geef dit probleem even de tijd.

Snuffelstage
 

Sinds een paar weken werk ik als ‘stagejuf’ op mijn vroegere basisschool. Deze stage is nergens aan verbonden, aangezien ik geen opleiding tot lerares basisonderwijs of iets dergelijks volg. Nee, het is meer een soort ‘snuffelstage’: ervaring opdoen in het onderwijs om aan de hand daarvan te beslissen of ik aankomend studiejaar de PABO ga doen.

Wat mijn stage inhoudt


Nu werk ik dus drie ochtenden per week op die basisschool.
Dinsdagochtend begeleid ik drie groepjes van vier leerlingen uit Groep 3 die sneller leren, een voorsprong hebben of de opdrachten erg vlug af hebben. Met deze leerlingen maak ik ‘plusopdrachten’. Deze opdrachten dagen uit om op andere manieren na te denken en anders naar dingen te gaan kijken.

Donderdagochtend loop ik mee in Groep 7. Ik zit achter in de klas, doe nakijkwerk, loop rond als de leerlingen zelfstandig aan het rekenen zijn, beantwoord hun vragen, neem af en toe een paar leerlingen een dictee af en val soms in als de juf eventjes iets anders moet doen.

Vrijdagochtend loop ik eerst een uurtje mee in Groep 6. Elke keer begin ik met wat nakijkwerk, terwijl de juf de opgegeven rekenopdrachten voor de klas uitlegt. Daarna voer ik deze cijfers in en loop ik rond om de vragen van de leerlingen te beantwoorden.
Na de pauze ga ik naar Groep 5/6 waar ik een aantal leerlingen één voor één begeleid bij spelling en taal. Nieuwe woorden leren uitspreken, betekenissen uitleggen en ze verhaaltjes laten lezen.

Neem de tijd
 

Waar ik heel erg aan moest wennen, was het nemen van tijd voor elk kind. Ieder kind bloeit op als je even de tijd neemt om bij ze te zitten, als je af en toe eens stil bent, als je je aandacht niet alleen op de lesstof richt. Zodra ik dat doe begint een kind rustig te worden, stopt met draaien op de stoel en gaat zelfs uit zichzelf iets vertellen over thuis, over de hobby’s en over zichzelf. En uit die informatie krijg je veel inzicht in het kind zelf. Daarom probeer ik elke keer als ik aan het werk ben op de basisschool, even de tijd te nemen voor elk kind. Om naast het doen van de lesstof ook even een praatje met ze te maken over iets totaal anders. En het werkt. Ze zijn rustiger, vinden het opdrachten maken leuker en laten meer van zichzelf zien, waardoor ik de lesstof of de manier van lesgeven aan de behoefte van het kind kan aanpassen.

De leerkracht heeft geen tijd
 

Nu ben ik een stagejuf, en heb ik niet de zorg over 30 leerlingen die allemaal goede cijfers moeten halen, geen problemen moeten geven en niet te veel lawaai en onrust moeten maken. De leerkrachten zijn degenen die daar de zorg voor dragen. En alle drie de leerkrachten van de klassen waar ik stage loop, hebben geen hulp van een klassenassistent. Ze moeten die zorg om de klas helemaal alleen dragen. Die leerkracht heeft dus helemaal geen tijd om de tijd te nemen voor elk kind. De tijd vliegt voorbij en maakt het een leerkracht onmogelijk om de kinderen stuk voor stuk als individu te zien, in plaats van een kind uit een geheel, uit de klas. Hij heeft geen tijd om achter de reden te komen waarom een kind op een bepaalde manier reageert, waarom het zich zo anders gedraagt of waarom het niet mee komt met de klas op het gebied van bijvoorbeeld spelling en taal. Hij heeft geen tijd.

Wat zijn hier dan de gevolgen van?
 

Nu zal dit gebrek aan tijd van de leerkracht op de korte termijn misschien niet eens veel gevolgen hebben. Het kind gedraagt zich misschien iets anders, heeft wat problemen met sommige vakken en reageert misschien snel boos of verdrietig, maar verder haalt het goede cijfers. Het is niet echt een serieus ‘probleemgeval’. Maar op de lange termijn heeft dit wel degelijk gevolgen. Misschien heel duidelijk aanwijsbaar, misschien enkel gevoeld door de, inmiddels oud-leerling zelf. Deze problemen die zich op de basisschool voordoen bij een leerling, zullen namelijk meegroeien met de leerling en als ‘karaktereigenschap’ geaccepteerd/gezien worden door de klasgenoten op de middelbare school of door latere collega’s en vrienden. Dat komt doordat een basisschoolleerling meestal samen met wat klasgenoten van de basisschool naar de middelbare school gaat en in dezelfde klas terechtkomt. Zijn klasgenoten zijn gewend geraakt aan het aparte gedrag of de problemen met een bepaald vak van die leerling, omdat geen van de leerkrachten op de basisschool die problemen ooit aangekaart en/of aangepakt heeft. Waar die problemen op de basisschool nog vrij eenvoudig aangepakt hadden kunnen worden, zijn ze op de middelbare school, als de leerling ouder is, moeilijk meer te veranderen. Zo neemt die leerling dat mee door zijn hele verdere leven. Nu kan het natuurlijk een vrij onschuldig probleem zijn, maar het kan ook om een ernstig probleem gaan wat het leven van die leerling en zijn omgeving ernstig aan kan tasten/schaden.

Geef leerkrachten de tijd
 

Aan de hand van mijn eigen, bescheiden ervaringen vraag ik uw aandacht, als lezer van dit artikel, voor dit probleem. En niet alleen uw aandacht, maar ook uw hulp. Geef leerkrachten de tijd om tijd te nemen voor hun leerlingen. Geef leerkrachten de tijd om tijd te nemen voor uw kinderen. Geef leerkrachten de tijd om tijd te nemen voor onze toekomst. Geef leerkrachten de tijd!

Zorg dat er geld en middelen vrijkomen voor de aanstelling van extra klassenassistenten, voor extra hulp in de klas. Zorg ervoor dat meer jonge mensen kiezen voor een opleiding tot leraar of lerares basisonderwijs. Zorg dat deze zware, verantwoordelijke baan meer gerespecteerd en gewaardeerd wordt.

Het gaat om uw kinderen, om uw toekomst. Het gaat om u!

 

Reacties (16) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik geloof dat jij, met dit ideaal gemaakt bent voor het onderwijs! Je artikel omschrijft het grootste probleem dat is ontstaan door bezuinigingen in de loop der jaren.
Thumbs up!
deze juf is het met je eens
De spijker op z'n kop! En heel goed dat je eerst een snuffelstage doet voordat je besluit om aan de Pabo te beginnen. Ook kan ik je mijn eerste artikel op Xead aanbevelen. Duim voor je super-artikel!
heel goed dat je dit onder de aandacht brengt, er is geen tijd meer voor het individuele kind. Er zijn veel kinderen die tussen de wal en het schip vallen, terwijl dat absoluut niet nodig is.
erg belangrijk dat ze de tijd kunnen en gaan nemen voor de leelingen maar gebeurd inderdaad niet altijd geen zin geen tijd ik weet het niet.
Prachtige kijk op een prachtig beroep! Je hebt de juiste instelling en wordt ongetwijfeld een super lieve juf!
Goed verhaal, erg belangrijk!