Hoe maak je iets kapot? Met een fluitje van een cent.

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

En met doelbewuste misleiding. Het treft me als een mokerslag en de tenen krommen zich in mijn schoenen

Ben ik onduidelijk geweest als men het niet begrijpt?

 

Ik tel tot driehonderd, ga er niet van uit dat iemand mij met opzet op de kast jaagt. Daarnaast heeft iedereen recht op een eigen mening, maar die hoef ik, gezien de ervaring, niet fijn te vinden.

“In liefde en oorlog is alles geoorloofd, toch?”

 


Misschien was het wel humoristisch bedoeld.

 

Hoe ironisch ook.“In liefde en oorlog is alles geoorloofd.” Het bewijst glashelder mijn bewering, onderstreept de zorgen die ik me maak. Men is het zich niet bewust, maar het kwaad der gewenning is geschied! Vanwege dominante geldgekte zitten wij gevangen op de afglijdende schaal van onverschillige gevoelloosheid. Onzin consumeren, vrouwen als domme dozen etaleren, ja gezellig.

 

Constante herhaling. TIK. Beelden. TAK


“In liefde en oorlog is alles geoorloofd, toch?”

De martelende druppel. TOK. Op het hoofd. KEPLOK. Die de gevangene gek maakt. KNUT. Gehersenspoeld. De tv vervormt normen, ons gevoel voor ethiek of gewetensvolle moraal. Dat past precies in het straatje van de reclame die dat perfect ten gelden maakt. Waarom zou ik daarvoor mijn ogen sluiten? Zwijgen? Dit is géén emancipatie, maar het gewiekst bespelen van een hele struisvogelend natie.

Vijf jaar studeerde ik om een meid te zijn die op haar toekomst was voorbereid. Toen zure regen voor het eerst ter sprake kwam deden wij aan bewustwording. Cultuur, kregen vakkennis, maatschappijkritiek, gelijkwaardigheid, het milieu. Observeren, onderzoek, de invloed van publiciteit, mode als kunstvorm.
Vier decennia later beschrijf ik filmpjes waarin de vrouw de belachelijkheid ten top drijft om iets totaal onbelangrijks aan de man te brengen. Mijn reactie op "in liefde mag alles" was dan ook:
“Waarom neemt men daar geen man voor? Zijn we echt zo dom?” Staan we het zonder protest toe dat men ons zo portretteert omdat geen enkele vent het pikt zo gigantisch voor lul te staan? Heeft geen vrouw het lef om stelling te nemen? Angst? Het snelle geld voor de stomme acteeropdracht kun je niet weigeren? Eenvoudige onwetendheid?

Eigenhandig heb ik liefde en emancipatie in praktijk gebracht

 

Daar ben ik trots op. Lasten delen. Zonder moeite profiteerde hij van mijn vettere salaris mee, kocht langspeelplaten naar believen plus die giga dure muziekset, kleding die hem stond. Mij kon het weinig schelen omdat hij kwetsbaar was. Het was duidelijk dat het rouwproces in verband met zijn broertje was vastgelopen. Hoeveel lui het daarover met me eens waren bewees niets, dacht hij. We komen er samen wel uit, dacht ik. Geen stok achter de deur, noch manipulatie. Geduld. Ooit zou het doordringen dat er iets aan de emotionele huishouding schortte. Begrip, nog meer geduld en zo voort. Méér dan genoeg ben ik voor hem in de bres gesprongen zonder dat er veel voor terugkwam, maar je gaat in zo'n geval niet dreigen, dat helpt niets. Het draait in een relatie om levende mensen. Daar speel je geen goedkope spelletjes mee en trouw zijn is juist in mindere tijden van onschatbare waarde. Daarom roep ik: Nee, in liefde is NIET alles geoorloofd!

Geen enkele fantasie kan de waardige werkelijkheid overtreffen


 

Realiteit is spannender dan de fictieve thriller. Soms is het echte leven géén humoristisch floddertje of een gezellig ontspannen damesromannetje. Zodra alles in liefde is toegestaan heb je geen tijd meer om boeketreeksverhaaljes te lezen of ze te produceren. Je maakt namelijk de waanzin aan den lijve mee. Dat lijkt beslist niet op lollige reclamefimpjes waarin een vrouw (in de overtreffende trap van maf) bewijst wat ze ervoor over heeft om een man te strikken. Al verminkt ze daarvoor dan zo'n prachtig Morrisje. Dat is en blijft uiteindelijk maar dood blik.

 

Een zichzelf respecterende vrouw begint niets met een man die belooft alles voor haar te kopen. Wie bosjes mannen om haar vingers windt, zet zéker niet de hebzuchtige klauwen in een depressieve getrouwde aanstaande vader om er een persoonlijke trofee of bezit van te maken. Dat is ziek, minderwaardig en abjekt. Ook al likt hij kwijlend je hielen. Hij kan geen droomprins worden, ook al belooft hij verlatingsangstig aan jou weg te geven wat hij met zijn vrouw heeft opgebouwd. Hij is verward, bezet en opgesloten in zichzelf, niet eens vrij om redelijk te kiezen. Snap je dat? Of is zoiets te moeilijk te bevatten voor dit soort vrouwen?

 

Alles doet ze opdat haar streng Christelijke familie niets ontdekt

 

Ze gaat Goddeloos ver. Voor hen en de liefde speldt ze hem op de mouw.”Lieverdje, lekker beertje van me, we liegen maar voor even!” Vol overtuiging wordt zijn aanstaande vaderschap verzwegen. Moorddadig doortrapt omdat hij bloedgeil als een onzindelijke puppy achter haar aan hummelt. Wat zou dat nou? Een slippertje, meer niet. Wat zeg je? In liefde is dergelijke gewetenloosheid geoorloofd? Hoe hoerig kun je worden? Kom zeg, maak mij niet gek. 

 

Zij is mooi, de geklutste gevlaflipte modetrut!

 

Bloedmooi, maar welk geloof hang ze aan? Dat van de slang, de genadeloze tang of het verneukeratieve ijskonijn? Dat hij van genot zijn pasgeboren kind maanden verwaarloost kan geen enkele vrouw waarderen, maar de maîtresse roept in mijn woonkamer opgetogen: “Ik krijg ALLES van hem gedaan, haha! Zonder dat hij het merkt.” Als ware dit het toppunt van vrouwelijkheid. Dat dit grenst aan infantiele debiele fabeltjes, geschreven door een gevaarlijke geesteszieke, ligt volgens mij voor de hand. Of verwacht zij dat ik er straks bij ga werken omdat hij zonder mij al haar luxe loverswensen niet kan betalen?

In haar overwinningsroes droomt ze op mijn bank met geile blik dat ze met hem haar eigen sprookje zal waarmaken en schreeuwt dominant. “Denk erom dat het er bij mij anders aan toegaat dan bij jou! Reken erop! Ik krijg altijd mijn zin en ik regel zijn verleden wel. Hij is van mij, hij zal mij alles geven wat jij met hem hebt gehad.” Rot toch op, stom wijf, dan zit jij toch óók binnen de kortste keren alleen te koekeloeren met een kind.

Oh, het was humoristisch bedoeld, dat in oorlog en liefde alles geoorloofd is?


 

Oké, boter bij de vis, als je maar weet dat de uitkomst hetzelfde is!

 

Vierendertig jaar geleden besloot ik 

  1. waardig op hun lullige blaren te zitten en gewetensvol van de vrijheid te genieten. 
  2. In mijn gore stinkende eentje met eigen handen de emancipatie milieubewust in praktijk te brengen. 

Katoenen luiers, want geen papierafval. Niet te heet wassen. Groene zeep in plaats van chemische allesreiniger. In Godsnaam, gebruik papieren zakken, katoenen tassen! Roepen dat die afzonderlijk ingepakte koekjes onzin zijn. Waarom moeten spritsen in een plastic drievaksdoosje plus nog een cellofaantje zodat ze in het volgende bedrukte plastic verpakkinkje in de winkel liggen? Niet onnodig lampen branden, de verwarming lager want ik trek een extra vest aan. Tweedehands is ook goed. Als het op de omafiets kan (met rieten kindermand achterop), de auto laten staan. Met kind in de wandelwagen dagelijks door het park, frisse lucht en verse groente halen. Zelf peutervoeding koken, niet die smakeloze smurriepotjes Olvarit terwijl haar boerenlullige bezit alles voor de nieuwe liefde over heeft. Hoe maf kun je het maken om te bewijzen dat je ONgelijkwaardig de machtigste winnares kunt zijn?

De zwarte weduwe is geen gifspin? 

 

 

In mijn ogen is zo’n vrouw niet méér dan een loopse teef. Een luxe hoer en verwend blaag. Ze heeft er alles voor over om iedereen te naaien. Dominant en bijdehand, oh zo slinks, laat ze pas haar ware aard zien als hij (getrouwd en wel) in haar leugenachtige web gevangen zit. Hoog in de Rapunsel sloerietoren, naakt als de geslagen hond met een ketting aan de muur geketend. Zo, de buit is binnen, het treiteren kan beginnen. Ooit zal haar Christelijke familie het overspel ter oren komen en dan zwaait er wat van die ouwe lullen kant. Dat gebeurt allemaal voor de uitgekookte lieve liefde en onschuldigen draaien voor de gevolgen op. Zodra het kind papa zegt, wordt het gevaarlijk precair. Hoe houdt ze die bastaard van zijn ex bij haar familie weg? Hij is te gek op zijn dochter geworden, dus zij zet de bankschroef nog een tandje strakker. Ze zuigt hem leeg tot er niets meer van hem over is en het vertrouwen van een onschuldig kind zal ze in duizend snippers scheuren. Een echte bitch eist als bewijs van liefde dat hij het kind opgeeft. En dan blijkt hij uiteindelijk niet meer te zijn dan de illusie van een echte vent, niet eens een fluitje van een cent.

 

Breek mij de bek niet open over passionele liefde en emancipatie

 

Wie een Indiaan de oorlog verklaart hoeft er niet op te rekenen dat hij zich onder de grond laat schoffelen. Dertig jaar geleden ruimde ik de troep op van hun alles verzengende liefde toen de majesteitelijke del succesvol de onschuld en zijn kind uit de weg had geruimd. Nog lijdt zijn nazaat onder dit kortzichtige scrupuloze gedrag. Hij houdt zijn laffe bek als ze hem na tweeëntwintig jaar bezoekt, Dat zegt genoeg, maar zijn kind verwaarloost mij zoals hij met haar deed. Ik hoef dat als geëmancipeerde bejaarde niet leuk te vinden. Lekmereet, zolang we het allemaal zo lollig vinden dat gladde belachelijke reclames een jonge vrouw neerzetten als een achterlijk gebakje. In sommige opzichten ben ik middelbaar, een mutsig mens, maar met mijn hersens is niets mis.

Ik maak het wereldkundig dat de waarden tot op het bot zijn verrot. Dat wij inmiddels in het onzalige voorgeborchte leven waarin oerdom consumeren (als kippen zonder kop) geen andere terugweg biedt dan creperen. Ik kan alles begrijpen en vergeven, maar niet wat wordt ontkend.

 

Zo zijn wij niet getrouwd

Ik wil geen bedorven kliekjes

die drijven in misleide boterbriefjes

of in leugens van klatergoud

 

Nam femina semel amissa pudicitia nihil abnuerit.

Een vrouw die haar kuisheid heeft verloren deinst voor niets terug.
Een geleend citaat van guivanho:

 

 

Reacties (27) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Prachtig.
Ik zei het immers Taco... stukje bij beetje....
Kom jij ook een keertje naar Kika voor dat lekkere recept?
Wat een waterval van een betoog. Weer zeer openhartig en met een scherpe pen geschreven! Duim taco
Dank je wel, p1eter.
Leuk dat je die link legt.
Natuurlijk zeggen de leuke citaten die je hebt verzameld ook iets over jouw gevoel van humor en kijk op het leven... volgens mij zit het daarmee wel snor... Gewoon doorgaan hoor! Ieder zijn eigen stijl, zeg ik altijd maar. Ik denk ook dat er, wat schrijven betreft, meer in zit bij jou.
Heftig onderwerp, krachtig van je af geschreven. Ik begrijp nu ook beter jouw reactie op mijn artikeltje "vrouwen zijn geen mensen".
Nogmaals, niet letterlijk zo bedoeld, was gewoon humor (hoop ik).
Voor mij verdienen vrouwen een betere behandeling dan jij hebt gehad.
Bijzonder bijvoegelijk geschreven weer, kun je gevoegelijk stellen.
Waarden zijn verrot; daar zit zeker wat in. Niet alleen nu, maar ook 30 jaar geleden, als ik je goed lees. De tijden dat de opzittende gebakjes aan de haren een hol ingetrokken werden, was ook al niks voor de hedendaagse muts..
Is het niet van alle tijden, zou je je af kunnen vragen.

Ruim dertig jaar geleden maakte Dé Kaart dan ook een fluitje van een cent; een cent, die als fluitje, zomaar meer waard bleek te zijn...
Wauw! Wat een krachtig, heerlijk direct artikel zeg. Wat een power! De inhoud sterk en daarbij indrukwekkend en grappig door je taalgebruik. Complimenten.