Aristoteles vs. Galileo Galilei

Door Jeffreyf16 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Het wereldbeeld zoals dat door Aristoteles en Galileï werd beargumenteerd

et verband

Het verband tussen de astrologie uit de oudheid en de astrologie uit de Renaissance is dat het in strijd was met elkaar. Waar men in de oudheid geocentrisch was, was men in de Renaissance heliocentrisch. Hiervoor haal ik Aristoteles en Galilei aan.

Aristoteles

Aristoteles was een bekend genie uit zijn tijd: als hij iets zei, dan nam men dat aan. Hij geloofde dat de aarde het middelpunt van het heelal was. Volgens hem waren er twee sferen: de bovenmaanse sfeer en de ondermaanse sfeer. Die waren gemaakt van de vier basiselementen aarde, water, lucht en vuur. De aarde stond stil in de ruimte om ons heen en bestond uit het element aarde. Daaromheen zat water, dan lucht en dan vuur. Dit was het ondermaanse gedeelte. Het bovenmaanse gedeelte bestond uit een ander, vijfde element. Dit element heette quinta essentia. Dit bestond uit hele lichte elementen, zoals rook, aangezien dat opstijgt.


De zeven planeten bewogen - volgens de filosoof - in een volmaakte cirkelbeweging rondom het middelpunt, de Aarde. De cirkel is een volmaakte beweging, omdat hij begin noch einde kent en steeds naar zijn bron terugkeert. Aristoteles beweerde dat de opeenvolging van de planetensferen een gradatie in (on)zuiverheid was. Daarmee bedoelde hij dat naarmate een planeet zich dichter bij de aarde bevond, die onzuiverder was. De ultieme onzuiverheid was dan uiteindelijk de Aarde.Deze imperfectie komt tot uiting in de beweging van de aardse elementen. De vier elementen bewegen zich in een rechtlijnige baan (en dus niet cirkelvormig), in de richting van het centrum van de aarde en van de kosmos. Ze hebben dus hun natuurlijke plaats en neiging. Dat komt tot uitdrukking in de eigenschappen als gewicht en lichtheid. Het gewicht is de drang van de zware elementen, aarde en water,om naar het centrum van het heelal toe te gaan; de lichtheid is de eigenschap van vuur en lucht om zich van het middelpunt te verwijderen. Alles wat zich buiten het ondermaanse bevond, was ook niet aan verandering onderhevig en volmaakter dan de aardse ‘zaken’. Daarom werd een komeet in het aristotelisch denken als iets ondermaans beschouwd.

Galileï

Voor een verdere mechanisering van het wereldbeeld zorgde de Galileo Galileï (1564 – 1642). Hij studeerde aan de universiteit van Pisa wis- en natuurkunde en was van 1589 tot 1592 professor in de wiskunde te Pisa en tot 1610 in wiskundige vestingbouw en astronomie te Padua. In 1610 werd hij hofwiskundige van de groothertog van Toscane in Florence.Hij gebruikte als één van de eersten een sterrenkijker. In 1610 tuurde Galileï met de telescoop naar verschillende hemellichamen. Zo ontdekte hij dat er bergen op de maan zijn, dat de zon vertoont vlekken, Saturnus ringen heeft en dat de Melkweg uit ontelbare sterren bestaat. Eén van Galileï’s belangrijkste ontdekkingen met de telescoop waren de fasen van Venus. Hij had bemerkt dat Venus net zoals de maan schijnbaar veranderde. Dit kon niet anders dan een bewijs zijn dat Venus rond de zon cirkelt, wat in strijd was met het ptolemaïsch wereldbeeld. Galileo vond nog meer argumenten voor de ideeën van Copernicus. In 1610 ontdekte hij vier “sterren” rond de planeet Jupiter. Deze noemde hij de Medicisterren: Io, Europa, Callisto en Ganymedes. Door langdurige observatie van deze vier sterren kwam Galileï tot de conclusie dat deze rond de moederplaneet moesten cirkelen. Men legde al vlug het verband met Copernicus’ bevindingen, die stelden dat de planeten rond de zon draaien en men besloot dat het Jupiterstelsel een miniatuurzonnestelsel is.


Galileï had nooit openlijk het Copernicaans stelsel verdedigd of aangemoedigd omdat hij zelf een gelovige katholiek van die tijd was. Maar na een felle ruzie tussen Galileï en de Jezuïet Scheiner kwam hij in de positie van ketter en anti-Aristotileaan, die zich ook nog tegen de Kerk durfde keren. Deze Scheiner had ongeveer in 1612 een jaar lang een aantal vlekken op de zon waargenomen. Volgens hem waren dit kleine planeten die dicht bij het oppervlak van de zon cirkelen. Volgens Galileï echter waren dit echte zonnevlekken. Een discussie kon niet uitblijven. Galileï hekelde de Jezuïeten openlijk in een nieuw boek nl. ‘De Keurmeester’. Daarin verklaarde hij aan de hand van de theorie van Copernicus de waargenomen baan van de kometen. Die liep in een gebogen baan. Jammer genoeg voor de Italiaanse sterrenkundige negeerden de autoriteiten zijn werk volledig en in 1624 ontboden ze hem op zijn vierenzestigste naar Rome. Daar moest Galileï een verordening ondertekenen die inhield dat hij de ideeën van Copernicus nooit meer zou onderwijzen.


Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Zeker een leuk verhaal,maar dat is met de meeste dingen uit de oudheid toen viel er nog wat te leren.
Nu pakken we de PC en laten het zware werk door een ander doen.

Pork geeft een dikke DUIM.
FAN wordt hij ook.

DRIMPELS zijn als dromen in het water.
Boeiend artikel. Wat is geschiedenis toch interessant. Herkenbaar ook, want over dit soort onderwerpen kan mij vader een hele dag vertellen.

Wellicht vind je het boek "is er leven op Pluto, of is Pluto gewoon een hond" interessant.

Is geschreven door mijn vader.