In wezen wil ik wel om de hele zutzooi janken

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Je moet toch eenvoudig met elkaar kunnen praten? Huilen vind ik binnen een volwassen relatie een zwaktebod, maar ... ...

 

Tranen zijn wel de herauten van de ziel.

 

Jong gedaan is oud verleerd?

 

De vergrotende en overtreffende trap van humor ontdekte ik gaandeweg

 

Dat kwam in het vorige artikel al aan de orde. Zo ook: "Je moet toch eenvoudig met elkaar kunnen praten? Huilen vind ik binnen een volwassen relatie een zwaktebod, " Waarom zou ik deze twee zinnen er nogmaals extra uitlichten? Omdat tranen zoveel onthullen over wie ze weent. Tevens verklapt het waarom ze zomaar uit je ogen opwellen, als een helende bron van ontroering of innerlijke pijn. 

De traan bestaat, net als humor, ook in verschillende soorten en maten

 

Dreinende krokodillentranen, dikke waterlanders, vreugdetranen, opgelucht biggelende, stille machteloze of woedend spuitende tranen. Meevoelende tranen en films zijn soms tranentrekkers. 

Men zegt tevens vaak dat tranen doortrapt worden gebruikt als manipulatiemiddel. Waar komt die bewering vandaan? Zodra ze echt zijn is het zelfs wreed dit lichamelijke verschijnsel van emotie te wantrouwen en toch gebeurt dat vaak. Daar staan de tenen mij altijd krom van in de schoenen en ik kan zo iemand wel slaan. Waarom zou een trillende onderlip gespeeld zijn? Het is alsof men de verdrietige daarmee in de hoek zet als een aansteller. Dat achterlijke gefilosofeer over Maxima, als zou ze die traan zo geweldig hebben geregisseerd, maakt me bijna misselijk. Het is ook hierbij waarschijnlijk: Zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten. 

Er wordt zeer uiteenlopend op de traan gereageerd en vaak is het ook hierbij: jong geleerd is oud gedaan. Tranen zullen hoe dan ook het innerlijk van het wezen onthullen. Soms zijn ze het zichtbare bewijs van de persoonlijke blauwdruk die de kleuter mee heeft gekregen. Verdriet kan daardoor kinderen uit verschillende gezinnen tegen elkaar opzetten of vertederen, hen in verwarring brengen of vernederen. Het kan een gevoel van bescherming opwekken, maar ook afschuw, zelfs ergernis en de veroordeling dat men kinderachtig is.

 

Onder mijn ouders dak gelden hun wetten en dat respecteer ik 

 

Want ik weet, straks ben ik eigen baas, maak ik mijn regels. Ik heb respect voor ma’s doorzettingsvermogen, doortastende aanpak en de manier waarop zij voor geen enkele probleem aan de kant gaat. Dat hardnekkige ontkennen van gevoelens, het verbod op tranen, zal in mijn huis echter nooit en te nimmer gebeuren. Lichamelijk contact is een noodzaak. Het is uitermate belangrijk elkaar te strelen, te verwennen en op alle mogelijke manieren te laten voelen dat je om elkaar geeft. In mijn huis zal intimiteit geen verboden kennen en respect zal hoog in het vaandel staan. Over hoe het NIET moet heb ik een te ‘goede’ opvoeding genoten en gelukkig heeft mijn vader me daarnaast  levenswijs gemaakt. Om mijn leven te organiseren heb ik veel, zéér bruikbaar, gereedschap in mijn rugzak. Kom maar op, dat varkentje gaat Dora wassen en ik zal nooit verbitterd raken, want dat zuigt iedereen binnen het gezin onnodig leeg. Reken maar dat het bij mij allemaal anders zal gaan.


In mijn huis horen we ieder individu, heeft ieder recht op een eigen mening!

 

We luisteren naar de ziel en niemand trapt de ander onder de gordel. Ik zal het niet toestaan dat men elkaar kwetst vanwege zwakheden. Je helpt elkaar, bent trouw en eerlijk. Samen staan we sterk en uiteraard is er ruimte voor ieders eigenheid. Juist ‘anders-zijn’ houdt het leuk in een relatie. Daarmee blijft de verhouding levend, leerzaam en spannend. Ik ben er heilig van overtuigd dat je groeit aan elkaar en dat innig contact bedoeld is om je eigen diepte te peilen. Nu ik het opschrijf moet ik er wel om glimlachen. Gossie, ooit, toen alles nog stond te gebeuren, was ik toch wel erg naïef en intens gelukkig. Zo enthousiast, vol goede voornemens. Ik kon niet kapot.

Inmiddels heeft het leven me aan alle kanten naar de strot gegrepen, bijna gewurgd en er is maar een schijntje uitgekomen van de dromen die ik had. Heb ik gefaald? Ben ik mislukt? Mijn huidige bestaan spreekt op het eerste gezicht duidelijke boekdelen. Als je wist hoe het dagelijkse leven er hier uitziet zou je medelijden met me kunnen krijgen. Dat is helemaal niet nodig, momenteel wil ik het zelf zo. Er is verandering op til, dat is zeker, maar als de tijd rijp is. Dat wordt duidelijk, straks, als we dat fantastische Xeadfeest geven.

Terugkijkend heb ik zoveel geleerd

 

Nooit had ik gedacht zo flexibel mee te gaan met onverwachte teleurstellingen die er niet om logen. Doorzetten kwam nu goed van pas, want het enige wat ik overhad was mijn eigen geweten waaraan ik moest voldoen. Het is dan wel erg handig als je het positieve van veranderingen kunt zien. Gods wegen zijn immers ondoorgrondelijk en Hij heeft nou eenmaal heel rare kostgangers.

De geplande carrière loslaten bleek onverwachte voordelen in zich te dragen. Die had ik nooit kunnen voorzien en dat alles voorkwam wrok. 

 Mijn vader stierf, maar toch ook niet. Ik verbouwde zelf ons huis en als ik kluste met zijn gereedschap had ik hele gesprekken met hem. Nog steeds hoor ik hem. Na dertig jaar lijkt hij net zo dichtbij mijn steun en toeverlaat als vroeger. Men is pas dood als niemand meer aan je denkt. De relatie met mijn moeder stuurde ik daarna zelf naar beter te pruimen vaarwater. Ik gaf keihard mijn grenzen aan. We kregen het best gezellig. Doorheen die zonnige leefbaarheid scheen voorspoed ten overvloed. Bergen werk kon ik verzetten en succes kwam als het ene cadeau na het andere. Vaak was ik er zelf verbaasd over…

Persoonlijk succes, het genot om aan mijn leerlingen mijn vakkundige ei kwijt te kunnen. Ik danste de sterren van de hemel met mijn danspartner van weleer. Leuke mensen om me heen. Wat wil een mens nog meer? Tranen waren voor mij privé, want daar belast je een kleuter niet mee, die toch alle veiligheid al verloren is. Tien jaar lang, als het bezoek was verdwenen na haar verjaardag, jankte ik er een eind op los. Dan deed ik die verdomd eenzame bevalling nog eens dunnetjes over. Wat was dat lichamelijk en geestelijk een slijtageslag geweest en mijn lijf zou er nooit meer helemaal van herstellen. Dat is de prijs die iedere vrouw betaalt voor zoiets moois als een wereldwonder. Tot het herleven van die vreselijke tijd ineens niet meer hoefde. Die beerput was totaal opgedroogd. Het verraste me bijna toen ik dat twee jaar later plotseling merkte. EmJé had het niet raar gevonden, had nooit gezegd: "Ben je er nu nog niet klaar mee?" Zij begreep het óók toen het eindelijk verwerkt was.

 

Wonderlijk dat ik nog steeds achter mijn originele uitgangspunten sta.

 

Wat dat betreft ben ik wel een hardleerse drooggekookte muts. Er is zelfs iets waar ik echt beretrots op ben. Al klinkt het sommige overdreven zelfverzekerd in de oren, ook al is het in Nederland not-done jezelf geweldig te vinden, toch schrijf ik dit eigenwijs op. Ik vind het een hele prestatie dat ik niet verbitterd ben geraakt. Echt waar. .Oh zo.. Ik houd ervan anderen op te vrolijken. Het is fijn voor mij om met een lach en een traan anderen een hart onder de riem te steken. 

 

 

Waag het echter niet de psycholoog van de kouwe grond uit te hangen,

of mij in te vullen volgens je eigen plan.

Daar word ik wel eens een héél klein beetje cynisch van

 

Over de vergrotende trap van humor-cynisme-sarcasme, leest u hier

 

Reacties (28) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goh, wat kan je toch prachtig schrijven! Hele dikke duim!
Mooi verwoord, soms zegt een traan meer als honderd woorden.
Je hebt mij weer stil gekregen...
sterk schrijfsel waar het doorzettingsvermogen en de humor de overhand hebben
heerlijk mens, waarbij de ziel uit haar ogen straalt, wat heb je dit weer prachtig, helder, en heerlijk en herkenbaar geschreven.
Buiten alle positiviteit die je hier doorgeeft mag absoluut ook trots zijn, op de boodschap die je hier doorgeeft
Jongens en meiden, dank jullie allen wel.
Ik deel graag mijn kennis voor het te laat is. Het is onderhand echt wel verwekt, dus heb a.u.b geen medelijden.
Mijler, mijn erkentelijkheid is groot. Wat een blunder he?
Ik wordt met DT. Ik schaamde me meteen gekke bekketrekkend het schompus toen ik je Pebeetje kreeg...Oef Woef.
Heb het meteen veranderd. Dank je
Je hebt weer moedig over je leven geschreven. Goed dat je dat doet, helpt met verwerken. Dikke duim.