De Dood ongrijpbaar of een zekerheid?

Door Ciska HM gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

De dood is een omstreden onderwerp kun je nu zeggen dat de dood iets ongrijpbaars is of kan men het juist onder zekerheid plaatsen. Als men zich er in verdiept kom je er achter dat het eigenlijk ondefinieerbaar is.

De Dood een omstreden onderwerp en een geruststellende gedachte. Niets zoveel tegenstrijdigheid als het begrip "Dood". Juist daardoor is de dood ook zo'n geliefd onderwerp sinds eeuwen bij verscheidene filosofen. Een paar persoonlijke favoriete uitspraken van filosofische gedachten over de Dood zijn:

  1. Maxim Gorki : Liefde en dood, in deze beide geheimen ligt de hele vreselijke betekenis van ons bestaan verborgen
  2. F.A. Nolle : Er zijn patiënten die beter schijnen te worden uit angst voor de dood, om dan weer ziek te worden uit angst voor het leven
  3. Vessiot : De natuur heeft alles ongelijk geschapen: kracht, gezondheid, schoonheid, verstand, in alles zijn de mensen ongelijk; zij zijn slechts gelijk voor de dood en zelfs deze komt voor sommigen voortijdig, voor anderen eerst heel laat

Het mooie van de Dood is dat het zo'n serieus onderwerp in de samenleving is geworden dat je het eigenlijk niet kan laten om dit juist met humor tegemoet te zien:

  1. J. Rosenbloom: Levensverzekering: Wat je betaalt zodat je je, eenmaal dood, geen zorgen meer hoeft te maken
  2. W. Serré: Je gaat maar één keer dood, maar je hebt er wel lang plezier aan
  3. Schopenhauer: Het afnemen van alle krachten bij het toenemen van de ouderdom is stellig zeer droevig, maar het is noodzakelijk daar anders de dood te zwaar zou vallen.

De Dood heeft in de eeuwen een gedaanteverwisseling ondergaan wat betreft gedachtengang van de mens. In de periode omstreeks 7e -9e eeuw voor Chr. had de Dood een bepaald aanzicht, de Dood werd juist gebruikt om families te laten zien hoe welvarend men was en daarmee de overledene van alle gemakken en comfort naar het hiernamaals te laten gaan, uiterlijk vertoon op een begrafenis was in die tijd heel normaal, eigenlijk was een begrafenis een soort toneelstuk met allerlei rituelen een stoet van rouwklagers, muzikanten, er werden zelfs beroepsrouwklagers ingehuurd om het geheel wat meer van drama te voorzien en wanneer de overledene zijn plaats had gekregen in de dodenwereld was er tijd voor de nabestaanden om eens flink feest te vieren.

Hoe anders nu in deze tijd begrafenissen zijn sober, zwart voert de boventoon wat besmuikt gesnik liever niet hoorbaar, emoties bij zich houdend. Mensen in een ruimte  bijelkaar zittend niets openbaar, een begrafenis hoort nu privé te zijn. Niets fanfare maar liedjes van " Waarheen leidt de weg", "Heb een steen verlegd" of "O sole mio" of liederen waarvan de overledene zo van hield. Liederen die je voorheen mooi vond maar na een begrafenis eigenlijk niets meer aan vind omdat je het nu associeert met een droevige begrafenis. De overledene opgebaard voorin een ruimte waar mensen dan misschien al dan niet opgelaten langslopen omdat het zo hoort en men een laatste groet wil brengen en achteraf bij de koffie met een zielig plakje cake tegen elkaar mompelen, "zag je het? hij/zij zag er mooi uit, t'was hem/haar net." Ondanks wel eens rode blosjes of een oranje gezicht als je aflegger hebt die de kunst van het opmaken van overledenen nog niet zo goed onder de knie heeft.

Toch is het ook per land verschillend en de invloeden en rituelen van heel vroeger zijn nog steeds aanwezig bijvoorbeeld dat iemand nog een handje aarde strooit over de kist voordat de kist wordt afgedekt in het graf. Een lichaam dat onbedekt achterblijft krijgt geen toegang tot de dodenwereld, de ziel vind dan geen rustplaats en moet eeuwig dolen, tegenwoordig ziet men dit gebaar meer als een laatste afscheidsgroet. Het uiterlijk vertoon en rituelen ziet men in het Midden Oosten het meest hoe meer Westelijk hoe soberder de begrafenissen worden.

De Dood is voor mij persoonlijk wat vervelend, de weet dat de wereld doordraait  er valt nog zoveel te ontdekken  en te leren daarmee valt ook het ouder worden samen, je eigen veranderingen te moeten waarnemen en te bemerken dat de dingen niet meer zo makkelijk gaan als vroeger alsof je per milimeter afsterft. Maar soms kan de Dood ook een gerust gevoel geven, eindelijk rust ervaren, niet meer te vechten, niet te hoeven denken gewoon helemaal niets. En wat angst over de Dood betreft zeg altijd geef mij maar een pistoolschot op het moment als men mij doodverklaard dan weet ik zeker dat ik dood ben, stel je toch eens voor levend begraven te worden.

 

 

 

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Het mooie van de dood is het einde van het leven, en dan de kans om wedergeboren te worden in een betere wereld.

Pork gelooft in reïncarnatie en geeft de DUIM.
FAN is hij al.

DRIMPELS zijn als dromen in het water .