Lijkt het maar zo? Ben ik doof?

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Heb ik een verkeerd wereldbeeld? Speelt men mij een kranig toneelstukje voor? Ben ik on(aan)gepast?

Ben ik de enige die hele volksstammen tegen komt,

die niet weten wat ze willen/voelen/denken? 

Is hun innerlijk als van dichtgeklapte mosselen?

 

Moet men hen eerst koken voor ze open springen of bewaren zij een onbestaanbaar staatsgeheim. Mag gevoel per definitie geen woorden hebben? Verbergt men iets en zo ja wat dan, met welke reden? Is men niet belangrijk voor zichzelf of neemt men aan dat het anderen niets interesseert wie men is? Dat deze mensen niet krijgen waar ze naar verlangen lijkt mij een logisch gevolg, maar dat zij leven zonder morren met al die verborgenheden, vind ik bijna een heroïsche prestatie. Zou het eraan kunnen liggen dat men niet naar elkaar luistert of komt het doordat men amper spreekt? Verzwegen muizenissen lopen na een aantal jaar aardig op. Tot de berg zo hoog is dat men er achter verdwijnt en zij hun partner niet meer zien. Denken zij, weggedoken in zichzelf, automatisch voor iedereen onzichtbaar te zijn? Ooit zal zo’n vulkaan openbarsten, de ijskap van het verkilde gemoed smelten. Althans, dat heb ik meermaals ondervonden.

 

Ik ken er zelfs die niet weten wat van hen is (wat van een ander).

Mensen zonder bodem tasten in het duister, moeten overal naar gissen. Dat lijkt me dodelijk onzeker maken.
Opdat het niemand opvalt hebben ze zich tijdens het opgroeien vaak een alwetend imago aangemeten om de ongrijpbare wereld onder controle te houden. Men ziet hoe zij zich manifesteren en dat is meestal niet gespeend van hooghartigheid. Met dergelijke mensen is het onmogelijk communiceren want ze respecteren geen grenzen, stampen uw privacy en recht op een eigen mening aan gort in de vooronderstelling dat alles om hun visie draait. Ze vullen veel over u in en meestal is dat niets meer of minder dan hun eigen zwarte zijde.

Hoe kan dat nou toch allemaal?

1. Heeft men nimmer geleerd zijn gevoelens te verwoorden, serieus te nemen?
2. Ook nooit een boek gelezen waarin menselijk emotionele situatie worden uitgelegd?
3. Heeft men zichzelf ooit belangrijk genoeg gevonden om naar binnen te kijken?
4. Denkt men dat liefde, aandacht, interesse niet als lucht en water van levensbelang is?
5. Denkt zo iemand dat u dat alles wel aan hen moet geven terwijl ze zelf in gebreke blijven?
Ik wil dat dan zo graag kunnen begrijpen. Alles heeft immers oorzaak en gevolg?
Hoorde men: kinderen mag je zien, niet horen en denkt men daarom dat men niet meetelt? Wat gebeurt er als men niet aan kan geven wat men graag wil of men denkt geen ruimte in te mogen nemen?

 

Laten we eens kijken naar ons hoogste goed: communicatie.

Loopt u even met me mee?


Op een feestje zit een redelijk aantrekkelijk meisje in de rustige hoek. Ze draagt een goede outfit, niet opvallend spectaculair, maar ze ruikt lekker en lacht best lief naar iedereen. Haar schouders hangen wat want ze heeft de hele dag gestaan en ze vindt zichzelf moedig, want ze komt alleen en kent nog niemand behalve die collega. Zo te zien kan de muziek haar niet bekoren. Geen enkel ritme verleidt haar tot de kleinste beweging.

Wat ziet en denkt u?

1. Ze heeft nooit geleerd te dansen.
2. Ze is onzeker, muurbloemt niet voor niets de hele avond stilletjes aan de zijkant.
3. Ze laat zich graag vermaken, volgt hoe de anderen plezier maken in de amicale hoek.
4. Zal ik eens naast haar gaan zitten?
De drank vloeit rijkelijk maar zij gebruikt jus d’orange en u ziet meerderen uit uw groepje los gaan. Als paddenstoelen schieten dubbelzinnigheden uit de grond. Lol, zo leuk met dubbele tong. U heeft plezier, geniet met volle leugen, kijkt regelmatig naar haar.

En… loopt u op haar af? 

Of weet u dat ze saai is en niet in uw kennissenkring past?

Wat denkt u dat zij daar op haar stoel in die paar uur heeft gedacht?
1. Jammer dat ik nog niemand ken, mijn collega heeft het druk. Zal ik maar weer gaan?
2. Die knul lijkt me wel aardig, zo te zien is hij goed gebekt.
3. Jammer dat ik doof ben. Gelukkig kan ik liplezen maar mijn uitspraak is wat raar. Hij is zo joviaal, vindt dat vast een minpunt in die herrie. Voor mij is tussen hen weinig ruimte over.
4. Andere muziek zou ik beter in mijn longen en buik voelen.
5. Drank maakt meer kapot dan je lief is.
6. Ik zou nog wel een glaasje sap lusten, maar er staat niets meer op de bar.
7. Jammer dat de hapjes zo dicht bij die vlotte lieden staan. Oh ze zijn al bijna op, maar dat is dan wel weer goed voor de lijn.

Had de gastheer/vrouw iets kunnen/moeten doen?

Was hij/zij druk met organiseren? Heeft hij/zij een hint gegeven om haar op het gemak te stellen?

Mijn ex hield stoïcijns vol dat hij nooit iets dacht terwijl zijn gezicht, vooral de ogen, boekdelen spraken. Kennelijk herkende hij zijn eigen passief-agressieve gedrag niet? Of vond hij dat normaal? Zat in zijn hart en hoofd iedere deur dicht? Werkten de zintuigen niet uit angst? Totdat de realiteit al die jaren van hardnekkig zwijgen had ingehaald en er geen redden meer aan was.

Wiens wet proclameert

dat ons wezen (of wat er bij ons vanbinnen gebeurt) niet belangrijk is? Naar mijn bescheiden mening is communicatie met elkaar het enige levende steengoede leesboek om je waarnemingen aan te toetsen. De rest is niet meer dan een bijeengeraapt aantal aannames, die niet kunnen worden gecontroleerd zolang men zichzelf verbergt.

Dat ‘nietszeggenden’ een nieuwsgierige niet in hun buurt velen

zal een reden hebben.

Welke?

Reacties (14) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank jullie wel... Ik zie luisteren als kunde, zien als gave en voelen als gevolg. Dat wil niet zeggen
dat men er daarna geen humor aan mag besteden,
want juist dat verluchtigt veel ondraaglijkheden
Tja luisteren... vaak wordt er alleen maar gepraat. Men vergeet dat we twee oren hebben en maar een mond. Rara waarom is dat?
Het heeft pas zin om te praten als er daadwerkelijk geluisterd wordt... Ik kan zelf wel luisteren, maar ik geloof dat er maar weinig mensen tijd en zin hebben om te luisteren!
Luisteren is een hele opgave voor mij zo afentoe, maar heb dat wel getraind.. Andere zienswijzen en meningen zijn boeiend.
Tjonge Mijler die kan zo op een tegeltje... of heb je em daar net van afgeschraapt?
Mooi geschreven weer. Moet bekennen zelf niet altijd goed te luisteren
Goed luisteren is meer dan verstaan wat er gezegd wordt.Verstaan wat juist niet gezegd wordt is goed luisteren!
Sinds ik meer weet over de gevolgen van echte doofheid en wat dove mensen meemaken, denk ik vaak na over hen die wel kunnen horen. Dan is het extra schrijnend als men doof 'speelt'(al is het dan wellicht uit zelfbescherming of onvermogen?)