Financiele Problemen Als Alleenstaande Mama

Door Emieja gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

alleen opvoeden met financiele problemen

Aangezien ik opvoedster ben van beroep (gewerkt in een internaat met kleuters en bij personen met een handicap) kreeg ik dikwijls de reactie. 'jij kunt het toch wel, je bent opvoedster'. Dat is natuurlijk cliché. Persoonlijk vind ik het een heel groot verschil om kinderen van iemand anders op te voeden en je eigen kinderen.

 

ALLEEN OPVOEDEN

Toen Emiel ongeveer 1 jaar was kwam ik alleen te staan. Op die moment zat hij in de koppigheidsfase en maakte het me soms goed lastig. In het begin was het niet makkelijk alleen want het baasje kroop en liep rond, trok de kasten open, stak alles in zijn mond enzovoort enzovoort (elke mama herkent deze fase) bijgevolg moest ik bij alles wat ik deed Emiel mee nemen. Als ik naar het toilet ging nam ik hem mee, als ik ging douchen nam ik hem mee naar de badkamer en zo van die dingen. Natuurlijk had ik geen enkel vrij momentje. Zijn box hadden we immers al weggedaan toen ik nog bij zijn papa was. Maar toch genoot ik van mijn zoon. Ik genoot vooral van de badmomenten, het samen rusten in de zetel na het middageten, het verhaaltje in bed voor het slapen gaan (een ritueel waar ik me tot nu toe nog steeds aan hou). Toen kwam mijn ventje zijn eerste schooldag. Mama had het veel moeilijker of hem. Hij was dol enthousiast en deed het super op school. Natuurlijk kreeg ik wat meer tijd voor mezelf en om het huishouden te doen.

We woonden toen in een huisje van 450 euro. Aangezien ik werkzoekend was was het voor mij niet makkelijk om de huishuur te betalen. Een aantal leningen van vroeger met Emiel zijn papa werden afbetaald met nieuwe leningen. De financiele toestand ging van kwaad naar erger. Ik kreeg achterstal met de huishuur en de huur werd opgezegd.

 

VERHUIS

We verhuisden naar een appartement van 400 euro. Emiel deed het ondertussen nog steeds heel goed op school, hij werd ook zelfstandiger en kon al heel wat dingen alleen. Mama moest hem niet meer constant meenemen naar toilet enz. Hij kon alleen spelen, televisie kijken enzovoort. Alleen was hij zo aan mama gehecht dat hij het steeds moeilijk had als er mensen op bezoek kwamen. Hij vroeg steeds 'wanneer gaan die weg' wat natuurlijk niet zo plezant was voor het bezoek. Ondertussen was het financiele aspect niet verbeterd. Schuldbemiddeling werd opgestart en kreeg het weer moeilijk om de huishuur te betalen. Opnieuw een achterstand en in de loop van de maand mei 2010 moesten we uit het appartement. Ondertussen stond ik reeds 3 jaar op de lijst voor een sociale woning. Menig maal ging ik persoonlijk naar de burgemeester. Die beloofde persoonlijk dat ik tegen een mei een sociale woning kreeg. Echter niks was minder waar en zouden op 21 mei uit het appartement worden gezet.

 

CAMPING OF OP STRAAT

Ondertussen was ik een 6-tal maand zwanger en ook dit aspect hielp blijkbaar niet om voorrang te krijgen voor een sociale woning. Ik was hopeloos op zoek naar een betaalbare woning maar die vond ik niet. Uiteindelijk kwamen we terecht in een stacaravan op camping Baudelo in stekene. Aangezien het zomer was was dit voor Emiel wel een leuke ervaring. Hoeveel kindjes kunnen vertellen dat ze een speeltuin en zwembad in hun tuin hebben? Emiel ging naar school in Stekene en deed het ook daar prima. Hij paste zich goed aan en maakte vlug nieuwe vriendjes. Mijn zwangerschap verliep vrij goed maar had toch ook zeer lastige momenten. Emiel bloeide op de camping volledig open, hij werd sociaal en sprak tegen iedereen. Op het oudercontact op school kreeg ik te horen dat hij een voorbeeld voor de klas was en dat hij voor zijn taaltesten het maximum aantal punten haalde. De juf vertelde me dat dit getuigde van een zeer goeie opvoeding. Amai wat was ik een fiere mama.

 

TOEN KWAM ZUSJE

Op 12 augustus beviel ik van Jade, een pracht van een dochter. Haar bedje stond in de leefruimte van de caravan. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Echter de nachten begonnen kouder te worden en ook vochtiger. Uiteraard niet gezond voor een baby. Ik betaalde me blauw aan de gas voor de verwarming. Ik praatte hierover met de uitbater van de camping en precies op mijn verjaardag, 25 september, bood hij me een goed geisoleerde chalet aan welke verwarmde met een pelletkachel. Op 1 oktober verhuisden we naar de chalet. We hadden geen kou meer maar op termijn zou het veel te klein worden. Ook kreeg ik problemen met mijn adres. Aangezien ik op de camping geen domicilie kon zetten werd ik ambtshalve geschrapt. Er moest dringend iets veranderen en ik liet mijn verhaal in het nieuwsblad zetten.http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=JH2VKP4S  Het hielp, dhr Frank Bruggeman, ocmw-voorzitter van Zelzate deed zijn best en begon rond te bellen.

 

SOCIALE WONING.... EINDELIJK

Op 1 januari kreeg ik mijn sociale woning. Een mooi huis met voor elk van de kindjes een kamer. Emiel moest nog es verhuizen van school. Hij gaat nu naar school in onze straat en kan over de middag patatjes komen eten bij mama. Hij paste zich weer enorm goed aan en voor de juffen was hij een 'aangename verassing'. Ik ben zo fier op mijn flinke zoon. Natuurlijk wonen we hier zeer graag en alles komt stilaan op zijn pootjes terecht. Jade wordt ondertussen een heel flinke en lieve meid van 19 maanden en Emiel is een sociaal, rustige, flinke jongen van 6. De financiele toestand is nog altijd geen rozegeur en maneschijn maar beetje bij beetje komt alles wel goed.

 

 

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
De angst van iedere moeder, met kindjes op straat komen te staan. Wat jij hebt bereikt verdient meer dan een duim, eerder een dikke knuf...
Dikke knuf
Dat was en is niet makkelijk. je bent echt een volhouder en vechter. Maar dat kan niet anders he? Gelukkig gaat het nu beter en hopen dat het nog beter mag gaan. De aanhouder wint.
Schrijven is een leuke afleiding.
Duim en fan
Tex
Welkom op Xead! En een duim erbij!
mooi verhaal
welkom en idd goed artikel. klasse
mooi geschreven,duim en fan erbij.