Een cultureel verslag: de musical 'Sister Act'

Door StefanB gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Een verslag over mijn bezoek aan de musical: 'Sister Act'

Op 14 Oktober, toen ik op workweek naar Londen was, ben ik met de klas naar Sister Act – The Musical geweest. Ik heb deze musical voor mijn verslag gekozen omdat ik de musical heel boeiend vond. Het was de 2e grote musical die ik tot nu toe heb gezien, en het ging boven mijn verwachtingen uit.


De musical gaat over Deloris von Cartier. Ze is een nachclub zangeres en staat al 3 jaar op het punt om door te breken. Ze heeft een vriendje, Shank Larocco, die haar van alles beloofd, maar haar telkens weer teleur stelt. Op een nacht is ze getuige van een moord gepleegd door Vince, die een gansterbaas blijkt te zijn. Ze doet aangifte bij de politie en die proberen de zaak meteen op te lossen. Omdat de politie bang is dat de gangsters achter Deloris aan zitten wordt ze in een klooster geplaatst. Moeder-overste neemt haar onder haar hoede. Alleen Moeder-overste weet dat ze geen echte zuster Mary Clarence is. Deloris mist haar ruige leventje en voelt zich dan ook niet erg thuis in het klooster. Ze sluipt op een avond met 2 andere zusters het klooster uit, en ze gaan naar een bar. Ze worden betrapt door moeder-overste en moeten voor straf in het kerkkoor zingen. Iedereen zingt harstikke vals en Deloris wil daar verandering in brengen. Deloris maakt het koor tot een geweldig goed koor en de kerk krijgt veel aandacht, ze worden beroemd. Op een gegeven moment, net voordat ze voor de paus moeten zingen, wordt Deloris ontdenkt door Shank’s handlangers en ze moet vluchten. Ze wordt ontvoert door Shank’s handlangers. De zusters komen achter Deloris’ ware indentiteit, maar ze willen haar helpen. Door samen te werken en met de hulp van een politieagent (‘Sweaty Eddie’) die al sinds de middelbare school verliefd op Deloris is, slaan ze de boeven in de boeien.


De musical begint met een opgaand doek. De decors zijn realistisch en doen je denken aan echte getto’s en echte kerken/kloosters. De kostuums zijn net echt, vooral de gangster kostuums zijn realistisch, maar ook typerend. De rekwisiten zijn ook realistisch. Het licht speelt een ondersteunende rol, de kleur en hoeveelheid licht bepaald de plaats en stemming. In het klooster is is het bijvoorbeeld kaal en droevig, er wordt dan ook grijs/wittig licht gebruikt. Er wordt gespeeld op een podium. Het stuk bevat alleen maar typetjes: De gangsters, de nonnen en de sloeri’s. Deloris (eigenlijk een sloeri) gedraagt zich bijna het hele stuk het zelfde, maar op het eind ondergaat ze een verandering. De spelers hebben niet echt contact met het publiek, ze kijken wel in het publiek maar er wordt verder niks gevraagd. De regisseur heeft het stuk trouw, net als in de film, laten verlopen. De karakters en decors zijn praktisch het zelfde. Het stuk is een komedie, een echte feel-good musical. De musical is puur bedoelt voor vermaak en bevat niet echt een ware boodschap, het is bedoelt om mensen te amuseren, meer niet.

Meerdere kunstenaars hebben meegewerkt om dit stuk tot stand te brengen. Ik zal ze even op sommen. Ik noem alleen de kunstenaars van het acteer gedeelte.
• Producers: Whoopi Goldberg en Stage entertainment
• Schrijver film en schrijver musical: Joseph Howard en Bill and Cherie Steinkellner.
• Regie: Peter Schneider.
• Hoofrollen: Patina Miller (Deloris), Sheila Hancock (Moeder-overste),Chris Jarman (Shank) en Ako Mitchell (Eddie)
De schrijver van het stuk heeft dit stuk geschreven om mensen te amuseren.

Deze musical valt onder de stroming ‘moderne theaterstukken’. Het is een modern stuk waar geen gebruik wordt gemaakt van klassieke elementen. De show is compleet met orkest, licht effecten en multifunctioneel decor. Met behulp van deze dingen wordt er veel emotie in het theaterstuk gebracht, we kunnen dit ook ‘expressionisme’ noemen.

Ik vond Sister Act een hele leuke musical. Het was veel leuker dan ik had verwacht. Het maakte me vrolijk, en ik ging met een goed gevoel naar huis. Ik vond de gangsters zeer goed acteren, komisch en typerend. Ik vond de typetjes onder de nonnen ook grappig, bijvoorbeeld de oude zuurpiet of de overdreven baazin.
Ik vind dat de kunstenaars een mooi stuk hebben neergezet, ik verwonderde me het meeste over hoe goed ze alles getimed hadden. Ik vind degene die het stuk geschreven heeft erg goed, het is een origineel verhaal met veel humor, daar houd ik van.
Ik ben al een keer naar een moderne musical geweest, The Lion King. Dat vond ik ook erg indrukwekkend, je kan dus wel zeggen dat ik van modern toneel houd. Ik vind het zelfs leuker dan de meeste films.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.