Jong moeder worden

Door Moeder82 gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

moeder worden is niet makkelijk helmaal niet als je 17 bent.

Ik ben nou inmiddels 29 en werd moeder op mijn 17e van een zoon.

Ik woonde al vanaf mijn 12e niet meer thuis maar ben gaan "samenwonen" op mijn 15e erg jong ja dat weet ik ik wilde ook niet samen wonen ik wilde mijn eigen huisje ik wist dat ik dat kon want het enige wat ik wilde is rust. Ik heb in een opvanghuis gewoond en dat was niet makkelijk echt niet je leert daar nog slechtere dingen dan op straat. Ik was een lief meisje echt waar ik deed alleen de verkeerde dingen als schreeuw om hulp want oh wat voelde ik mij alleen.

Ik kwam de vader van mijn zoon tegen toen ik 14 was hij was 9 jaar ouder dan mij, niet echt handig maar ja wat moet je als je kan kiezen tussen meerdere kwade kanten noem ik het maar. Ik wilde mijn eigen veilige plekje en dat ik weten aan alle instantie's. Kan niet mocht niet al was het begeleid kamer wonen dat maakte mij niet uit waar ik zat ging het ook niet goed. Ik trok in bij hem en vertelde ook dit is tijdelijk tot ik wat voor mijzelf had maar ja de man kon praten als brugman dus ik bleef maar langer.

Ik raakte in verwachting wat dus niet de bedoeling was door de pil heen ondanks dat ik daar heel erg secuur was met innemen. Mijn vriend was niet bepaald het modelvader typje dus ik moest een beslissing nemen blijven en niet zeker weten of het goed kwam of zeker weten dat het beter ging en weggaan. Het tweede heb ik gekozen en ik ben naar mijn moeder gegaan wat echt niet makkelijk was om te doen.

mijn jeugd is moeilijk geweest dat was niet de fout van mijn moeder maar van mijn vader. Mijn moeder was ook slachtoffer en had het erg moeilijk. Desondanks heeft ze altijd klaar gestaan voor mij toen ik zwanger bleek te zijn heeft mij nooit veroordeeld en mij vertrouwen ingepraat. Dat maakte mij sterk in mijn keuzen en dat ik wist dat ik het wel zou redden met mijn kindje.

Helaas zijn er altijd mensen die niet verder kijken en gelijk roepen meid laat het weg halen je bent nog zo jong of moeder zijn is moeilijk dat red je nooit. Weg laten halen is nooit in mij opgekomen dat zou ik nooit kunnen een levend wezen je eigen kind dat blijft je je rest van je leven bij vond ik.

Ik heb gevochten om er door te komen mijn zwangerschap verliep goed en de baby werd geboren. Een zoon van 4710 gram en 54 cm een beer vergeleken met een jonge moeder van 17 die maar 1,65 cm is maar ik was zo blij met hem. Wat een wezentje en dat werd mij toevertrouwd om voor te zorgen.

Maar toch mensen hebben een oordeel helaas, eerste keer consultatie bureau kennismaking gesprek. krijg de vraag gebruik je drugs alcohol of ander soort troep? Tja niets mis met de vraag maar ik hoefde hem niet te beantwoorden dat deed de mevrouw wel. Het antwoordt was namelijk in haar ogen ja want anders was ik nooit zo jong zwanger geraakt. Nou dan sta je mooi te kijken want ik gebruikte namelijk helemaal niets. Was zelfs gestopt met roken.

Iedere moeder is trots op haar kind en wandelt graag met haar baby maar je voelt dat je beken wordt als je zo jong bent. Niets mis mee ergens wel logische maar iedereen denkt gelijk maar vraagt niet om een bevestiging van hun eigen gedachten. Zelf nu dat mijn zoon 11 is en ik moeder ben van drie kinderen hoor ik dat er gepraat wordt over mij op het schoolplein door de 'model moeders'.

Echt waar ik raad het geen enkele tiener aan maar het kan altijd gebeuren bij de beste familie's maar is het niet het belangrijkste dat je je kind steunt? Want alleen zo kan een tienermoeder zich er door heen slaan want moeder worden zelf is al het moeilijkste wat er is.

Je moet kijken naar de situatie en naar de persoon zelf want ook een tienermoeder is in staat om op een goede manier een kind groot te brengen en in  sommige gevallen zelfs wel beter dan een model moeder want wat is dat nou eigenlijk?

Één ding weet ik wel ik heb mijn moeder nooit om hulp gevraagd om op te passen of voor de nachten lange huil partijen want ja die heb ik gehad met mijn zoontje.

Dit bericht is voor alle tiender moeders zet je schouders er onder en geloof in jezelf want moeder worden is nooit makkelijk.

 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
***Duim*** en groetje oussama.... fan erbij
wie leert van zijn fouten leert vaak meer en beter , respect..
Wat heb ik een respect voor je dikke duim en fan.
Je hebt een moeilijke start gemaakt, maar petje af, moedertje van drie kinderen! Geniet iedere dag, en denk niet wat een ander misschien over je te zeggen heeft. Ik zeg altijd, dat een ander het allemaal maar beter doet, terwijl ik mezelf een gouden madaille opspelt en denk bij mezelf, doet dat maar eens na!
Heel mooi geschreven, ik was 19 toen ik moeder werd, we hadden dit altijd gewild, maar het gebeurde vroeger dan nodig was. Ik heb twee pracht dochters, de oudste 16 de jongste 11 en ik geniet van ze ieder moment, fijn dat je leven zo op orde is gekomen. En trek je niets aan van wat men zegt, vaak zijn die model moeders niet eens zo een liefdevol model hoor. En vooral fijn dat jij er zelf voor gezorgd hebt, ik hoor soms verhalen van een school uit onze buurt, daar zitten meisjes van 13 14 jaar met een dikke buik en als de baby er is, dan gaat die naar de ouders die mogen er dan voor zorgen, daar ben ik helemaal tegen, ze zijn niet te jong voor sex moeten ze de gevolgen maar dragen, maar soms soms gaat het helemaal anders. En daar mag je fier over zijn. Een situatie kan vaak lijden tot fouten ,maar je leert er wel een heleboel uit. dikke duim van mij
Heel mooi artikel ben zelf moeder geworden op mijn 19de en ook al op mijn 12 ste uit huis. Nu ben ik 26 en heb 3 kinderen en ben gelukkig. Ik heb ook altijd zelf gezorgd voor de kids laat het ook niet graag aan anderen over. Ik heb wel geleerd dat je veel sterker wordt op deze manier en dat je des te meer van je eigen kinderen kunt genieten. Dikke DUIM voor je artikel en fan geworden
deze reactie's doen mij goed mijn dank hiervoor