Arnhemse kletskoppen hyperen na

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Mijn ma noemde oudere duffe dozen die ze de grond in wilde boren gekscherend "wuilissen" Bekt zo lekker weg, vind ik. Wel eens van gehoord?

EmjE en ik hebben die term (wuilissen) voor onszelf geconfisqueerd. Als het ware geadopteerd in haar nagedachtenis want met die term kan men alle kanten op, het naar keuze invullen. Een kameleonse term..

Zoals u weet is EmjE net 61 geworden

 

Ze had de blender eigenlijk het liefst meteen in willen wijden. 

 

 

We hebben daar echter geen tijd voor want  we dienden onze opwachting te maken in Huis Sonsbeek, bij Arnhemmers wel bekend als de Witte Vila. In 1821 kocht de in Den Haag wonende baron H.J.C.J. van Heeckeren landgoed Sonsbeek en verhuisde later met zijn vrouw Elisabeth Hope naar Huis Sonsbeek. Toen ik er als vijfjarige met de step over de paden raasde langs de hertenkamp, bergje op en af, om de stress van me af te racen, woonde er al geen rijke familie meer in het statige witte gebouw waar menig sleetochtje voor de uitgang met de zuilen begon. De afdaling was lang en snel, bijna tot voorbij de forellen kwekerij waar nu een Water Museum in is gevestigd

Tegenwoordig is er een restaurant in de Witte Villa


EmjE en ik hangen daar in de late zon heerlijk op het terras over Arnhem uit te kijken waar de beide smerige hoge turkooise kantorenflats voor eeuwig het uitzicht hebben verpest. Gatsibah. Op het aflopende grasveld naast ons bootsen mensen op dekens het Amsterdamse Vondelpark na en onderaan de heuvel is iemand op het idee gekomen een meegebrachte barbecue te ontsteken.

Voor 27,95 serveert Huis Sonsbeek een culinair drie gangen menu naar keuze

De sfeer zit er meteen in. De familie laat zich geen kans ontgaan iets lollig te vinden, voor al te serieuze diepgravendheden neemt niemand tijd en waarom ook? Het weer is uit de kunst, de sfeer niet minder. De voor- en hoofdgerechten blijken origineel samengesteld. Jozien en ik kiezen een trio van (zoals blijkt) perfect gebakken zeebaars, zalm en tonijn naast een rondje smeuïge risotto afgedekt met grove bladspinazie, terwijl er naast me genoten wordt van een spiesje diverse soorten vlees en de vegetarische tagliatelle. Perfect uitgeserveerd in vrouwelijke porties. De mannen zouden waarschijnlijk graag nog zo’n spiesje naar binnen schuiven, denken EmjE en ik.

Normaliter kan ik een toetje niet meer naar binnen duwen, maar de desserts lijken te uitmuntend en Adrie heeft al meteen bij het uitkiezen geroepen dat die kletskop met ijs hem niet zal ontgaan. De dessert mogelijkheden zijn inderdaad te origineel om over te slaan. Bijna iedereen neemt de Kletskop en als later blijkt wat dat inhoud hoop ik maar dat EmjE’s en broer en ik er goed aan hebben gedaan iets anders te proberen. Een fantastisch ogende bruine kantigheid wordt opgediend wat een deskundige gevouwen vel gebrande suiker blijkt te zijn, een enveloppe waarin drie bollen vanille-choco-roomijs liggen ingestopt, aangevuld met schattig juskommetje vol romig warme witte chocoladesaus. EmjE’s broer snoept van de eenpersoons tiramisu waarbij sinaasappel-Baily en zelfgemaakt roomijs met slagroom wordt meegeleverd en ik? Uiteraard koos ik de ‘bitterbal, een formidabele traktatie: Hazelnoot nougatine parfait bezaaid met stukjes noot, waarop een warme bol in een knapperig gefrituurde kokoslaag is geprikt. Donkere warme chocolade loopt eruit zodra ik het mesje erin zet. Het bord is een schilderij gelijk met drie halve maantje espresso-gelei en kwistig gepenseelde zwierige streken mango-saus. Als dat qua etiquette had gemogen hadden we er letterlijk en figuurlijk de vingers bij afgelikt. Nu we daar met acht man sterk op het terras zalig gegeten hebben, kan ik u deze locatie met de hand op mijn hart aanraden.

Om half elf zijn we er allemaal echt wel aan toe om op de bank uit te buiken en de opgenomen detective nog efkes zonder zorgen op ons in laten werken. Na het eten nog even een moord oplossen, dat hapt ook wel lekker weg.

 


 

Arnhem is sowieso als 'groenstad op de heuvels' een bezoekje waard 

Nergens is het echt plat bij ons ( ho ho, ik bedoel de stad, voor wat er woont sta ik niet in)

Midden in het centrum vindt u meer dan voldoende groen om met kinderen energie op te doen. Over Sonsbeek, Zijpendaal en de Gulden Bodem plus de natuurgebieden in en rond Arnhem  terwijl ik vanuit huis binnen een minuut in het van Presikhaafpark sta met kinderboerderij en diverse waterpartijen. Alle informatie daarover vindt u bij  www.regioarnhemnijmegen.nl 

Sonsbeek

Meteen na de ingang aan de Apeldoornseweg ziet u aan uw rechterhand de hertenkamp die al net zo lang bestaat, zo niet langer dan ik.De waterval met zwerfkeien waar men onderdoor kan lopen is er beroemd. Er is veel water voorhanden, de grote en kleine vijver (waar vroeger op werd geschaatst.) Er is een steile tuin bij de vroegere jachtopzienerswoning alsmede 'De Palatijn', een knus restaurantje dat weggescholen ligt tussen de oude bomen. Ook het ruige stuk van het park (richting Alteveer) kent grote hoogteverschillen, waar honden zich heerlijk uitleven… Op de scheiding met de beide vijvers vind men Restaurant “De Boerderij,” waar men een keur aan lekkernijen serveert en feesten organiseert (wij onze trouwreceptie hadden) en halverwege het park is de vroegere Theeschenkerij. Op zondagmiddag kon je daar bij echte muziek een dansje wagen, maar nu is er een wokrestaurant in te vinden.

 

Het Bezoekerscentrum aan de Zijpendaalseweg is gevestigd in de 18e eeuwse Boerderij waar biologische meelproducten uit de naastgelegen Witte Watermolen te koop zijn. Plus bakbenodigdheden, cadeauartikelen en boeken over de natuur rond Arnhem. Men organiseert tentoonstellingen, leerzame activiteiten ook voor kinderen en het is een prima uitvalbasis om wandelingen te maken. Een kop koffie of thee met iets erbij kun je er krijgen en na de wandeling zelfs een wijntje of (duurzaam) biertje. Dit alles binnen een kleine zeven minuten lopen van het centraal station. Kortom,  we wonen hier mooi

 

Zondagmorgen is bij ons altijd gevuld met Vrije Geluiden en Boeken

Nu komt onze Nationale trots Austro Kuipers uit de lucht vallen en slik slik, ben ik ontroerd door zijn broers die zo gelukkig zijn dat hij heelhuids als een lappenpop uit dat kleine doosje wordt gevist…EmjE is achter de computer gekropen om blenderrecepten op te snorren. Niet te weinig, kijk eens aan, het zijn er zoveel dat je er  iedere dag van het jaar een ander recept mee kunt fabriceren. Sappen, soepjes, slankelijnprutjes (met en zonder Guarana) Voorafjes, tussendoortjes en toetjes.

“Oh, mjammie, vruchtenkwark zonder die rotte zoetstof… en Dora kijk nou, die preisoep lijkt me echt te gek. Of dat met die aardappel.” Ze komt opgekikkerd binnen met heerlijkheden in haar hoofd die ze deze vakantie wil uitproberen. Ik vind het geweldig dat mijn cadeau zo onverwacht goed aan is geslagen…

 

We discussiëren met Cla Polak en het filosofische kwartet over de verzorgingsstaat terwijl in de keuken de nieuwe blender fluistert dat we zo onderhand dat Speedy Consalisdrankje moeten mixen.


Weegschaaltje op de aanrecht

  1. 3 aardbeien is 35 gram,
  2. twintig zwarte bessen ook
  3. en er gaan zo rond de acht frambozen in dat aantal grammen,
  4. één capsule Guarana
  5. aloëverasap met cranberry’s extract
  6. plus 6 DL appelsap… 

Het schuimt de beker uit, maar oeps, wat een heerlijkheid…

Totdat… de klap aankomt. Mijn mond, tong en verhemelte tintelt alsof ik een pond koffiebonnen weg heb zitten kanen en binnen tien minuten raast het bloed opgejaagd door mijn lijf. Ik wil mezelf niet opblazen, ben je mal… De smaak van de smoothie is goed, maar wat mij betreft mag die poeder echt wel achterwege blijven… Wie geeft zichzelf vrijwillig voor de lol het gevoel als een dier klaar te moeten staan om te vluchten? Oké de stoelgang gaat als een speer, maar dat doet ie ook wel zonder die dure capsule… denk ik resumerend als rasechte wuilis. Het spul heeft een vermogen gekost, maar ik neem aan dat EmjE afvallen toch niet zo dolgraag wil dat ze er haar suikerziekte medicijnen voor moet omgooien. 

De blender…

heeft echter geheel en al haar hart gestolen.

Oh zo…

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goh, wat leuk zeg om te lezen hoe het eten in deze zaak in gegaan. Het stond namelijk 3 maanden geleden te koop en toen hebben wij ons erop georienteerd.. Ik dacht toen: Hier wil ik de aankomende zaak wel starten. Het is inderdaad een prachtige omgeving. Je beschrijving van het eten laat mij watertanden. Mooi hé daar...
Wat gaan jullie nu met de rest van de capsules doen? : )
Toppie!