Nog lang niet toe aan het knallende vuurwerk

Door Spijkerschrift gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Mam, wat betekent illegaal vuurwerk? Mijn middelste kijkt me aan alsof ik meedoe aan het Groot Nationaal Test der Vuurwerken en alle wijsheid in pacht heb. Dat is vuurwerk dat bij de wet verboden is, antwoord ik haar. Wat is dat dan? Vraag me iets over muggen, en ik kan je er alles over vertellen, maar vuurwerk is niet mijn sterkste kant. Daar bedoelen ze zeker die vuurwerkbommen mee, of niet? beantwoordt ze haar eigen vraag. Ik knik.

“Want,” vervolgt mijn dochter. “Die zijn erg gevaarlijk, een jongen is drie vingers en een topje van zijn ringvinger verloren, toen een bom ontplofte die hij had gemaakt. En de ander is zijn oog kwijt. Dat zag er op tv heel vies uit.” Terwijl ze dit vertelt beschrijft haar gezicht hoe afschuwelijk dit moet zijn geweest. “Hoe weet je dit allemaal?” vraag ik seniorzus. “Dat was op het schooljournaal vandaag. Mag ik dit jaar ook vuurwerk? Dat mocht Broer ook, toen hij net zo oud als mij was.” Veel impact heeft het journaal dus niet.

Broer mocht vorig jaar zijn eigen vuurwerk afsteken. En dat hebben we geweten. Ook een beetje mijn eigen schuld. Ik wilde hem in het oog houden en gebood hem niet verder te gaan dan tien meter rondom ons huis. Tot aan de oprit, dus. Keukenmeiden gierden onder de carport, dikke rookwolken krulden via de overkapping omhoog. Menig indiaan zou jaloers zijn geweest. Toen de rook optrok, kwam aan het licht dat de witte stenen muur vanaf die dag rood te noemen is. Nu wil mijn middelste zich aan dit knalwerk wijden.

’s Middags aan de broodtafel. “Wat zal er gebeuren als je de hamster aan een vuurpijl knoopt?” fantaseert grote zus. “Hoe hoog zal ze de lucht ingaan?” Kleine zus fantaseert er nog even een schepje bovenop en wil een pijl vanaf het achterwerk van de hond te laten vertrekken. Beide meiden hikken van de lach. Een aanwezig vriendinnetje, kijkt stoïcijns voor zich uit en zegt: “Ik weet zeker dat, dat heel erg vet illegaal is.” Waarmee de lol aan tafel alleen nog maar groter wordt.

Later die middag komt grote zus bij mij en vraagt: “Mam, als ik die rotjes eng vind, mag ik dan ook zo’n kindervuurwerkpakket, net als zusje, met van die trekdingetjes en zo?” Ze kijkt me met grote ogen aan. “Natuurlijk, schat.” Grote zus is opgelucht. We wachten nog wel een jaartje, graag zelfs. Dat is beter voor mij, de hond en de hamster kijkt daarbij zeer opgelucht.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.