De kwaliteit van het leven begint nu

Door Liraatje gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Vaak handelen wij niet naar de realiteit, maar handelen wij naar onze negatieve gedachten daarover. In meer of mindere mate zijn wij slaaf van onszelf, van onze emoties en denkbeelden. Gelukkig kunnen wij dit oplossen door onze focus te richten op het leven zoals ie nu is. Zoals het zich nu afspeelt.

Het leven is nu en het nu is tegelijkertijd bepalend voor de toekomst. 

Het is onnodig met gedachten en emoties terug te gaan naar het verleden om die daar proberen proberen op te lossen. Het zal een onmogelijke opgave blijken, zelfs irreëel, aangezien de gevoelens nu spelen.  Nu waar ze opgelost kunnen worden. Jarenlang leefde ik in het geheim met negatieve emoties en gedachten die ik had opgedaan. Ik  ’leefde’ deze gevoelens en was mij niet bewust van het feit dat ze een onnatuurlijk onderdeel vormden van mijn ware ik. Door de pijnen gedurende de jaren, koos ik voor het afsluitings- en afwijzingsmechanisme. Tot hier en niet verder. Wist ik veel hoe hier mee om te gaan. Tenslotte krijgt niet iedereen een handleiding persoonlijke ontwikkeling mee bij het opgroeien of wordt dit op scholen onderwezen.

Hoogte- en dieptepunt

Mijn constant negatieve zijnstoestand bereikte haar hoogte- en dieptepunt toen mijn veroordelingen naar de buitenwereld zich tegen mij begonnen te keren. Het kan ook niet anders. Als je constant gericht ben op het negatieve krijg je er ook meer van in je leven. Uiteindelijk bleek dit ook mijn redding te zijn. Want hoe je het ook draait of keert, de wet van oorzaak en gevolg, van reactie en actie bestaat in al haar glorie en tijdsrelativiteit. Een ieder krijgt daar vroeg of laat mee te maken. Niet iedereen is zich bewust of wilt zich bewust zijn van het feit waarom er bepaalde dingen in zijn of haar leven gebeuren of afspelen. Wie wel durft de ogen te openen voor het eigen verantwoordelijkheid zal dat voor zichzelf kunnen begrijpen en komt daar een heel eind mee in het leven.

Het koekje van eigen deeg bleek een bitterzoet koekje. 

Ik werd gedwongen getuige te zijn van mijn (negatieve) emoties en gedachten ten opzichte van mensen en situaties. Ik werd gedwongen ook mijn aandeel in het geheel in te zien. Dankzij dit koekje was ik nietmeer de felbegeerde slachtoffer van situaties of mensen, maar werd ik getuige van mijn verantwoordelijkheid ten opzichte van mezelf en de wereld. En nu is de periode aangebroken dat ik deze gevoelens doorleef in plaats van dat ik ze leef of ontken. Door ze te doorleven ben ik in staat ze te ontgroeien, ontstijgen of hoe je dat ook wilt benoemen. En uiteindelijk voilà, ook ik begin langzaamaan het licht te zien.

Meestal voelt het bewust aanleven nog onnatuurlijk aan.

Niet vreemd als je je halve leven tegenovergesteld in het leven heb gestaan. Persoonlijke groei gaat net als lopen niet in één keer. Metaforisch gezien zie ik nu pas het daglicht. Als een onwillige pasgeborene krijs ik nog na omdat ik de warme baarmoeder (de veilige haven van oude karaktereigenschappen en persoonlijkheid) niet wil  verlaten. Babystapjes dus. Eén van deze babystapjes is het leren concentreren op het hier-en-nu. ik was  mij niet bewust hoeveel (onzinnige) gedachten ik dacht en hoeveel onnodig innerlijk leed deze gedachten in mij teweeg brachten. Tot nu toe ben ik mij nooit bewust geweest van het leed dat ik mezelf berokkende. 

Emoties en gedachten beheersen de kwaliteit van het leven

De vele innerlijke dialogen met een soms boos, soms schuldgevoel, soms schaamte of een soms dit-had-ik-moeten-zeggen of -doen gehalte, kunnen het leven zodanig beheersen dat de kwaliteit van het leven in meer of mindere mate beïnvloed wordt. Een gebeurtenis, situatie of incident van slechts enkele seconden, een minuut, uren of dagen wordt door het innerlijke dialoog tot een levens-event gemaakt. Doordat bijna de gehele aandacht naar het ‘tot een eigen identiteit maken’ van een situatie gaat, ontgaat ons het belangrijkste, de samenhang van de betekenis van het gebeurde met de essentie van het leven op het moment. Ik zie nu in waar angstgevoelens, stress, depressies en boosheid hun wortels hebben. 

Of bepaal je zelf waar je focus ligt

Uiteindelijk ligt de keuze bij mij. Kies ik ervoor mijn eigen vriend of vijand te zijn? Ik begrijp nu enigszins dat zowel negatieve als positieve situaties kunnen bijdragen aan innerlijke groei. Je moet het wel willen zien. Niet iedereen wil of durft dat aan of is er klaar voor. De negatieve situaties hebben eraan bijgedragen dat ik nu heel goed weet wat ik wél wil. En zodra je beter weet getuigt het van enig zelf intelligentie om in plaats van te focussen op wat je niet wil of wilde, de focus te leggen op wat je wél wil.

Liefs Liraatje

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
het is moeilijk om je zelf te ontworstelen van alles waar je zo aan gewend bent. Ook al is dit negatief en houdt het je tegen om te groeien.
Goed van je dat je de stap hebt genomen
Ik werd opgevoed met volgende regels: luisteren, handelen zoals werd opgelegd, niet nadenken maar doen en vooral geen 'neen' zeggen! Dat laat sporen na.
Maar ik ben blij dat ik uiteindelijk mezelf losgerukt heb uit die negatieve spiraal en 'met vallen en opstaan' heb ik getracht het positieve in mezelf naar boven te halen.
De negatieve situaties hebben eraan bijgedragen dat ik nu heel goed weet wat ik wél wil. En zoals jij schreef "zodra je beter weet getuigt het van enige zelf-intelligentie om in plaats van te focussen op wat je niet wil of wilde, de focus te leggen op wat je wél wil"
Nu weet ik: "Ik ben IEMAND die weet wat ik wil"
Ik wens jou hetzelfde toe en je verdient een dikke duim
Dank je lieve Chrisrik. Kennis en wijsheid vanuit iemand die al ver is in de levensuniversiteit.
Met beide benen op de grond komt het echt vanzelf goed ;-