Onverklaarbare pijn en gewoon doorgaan...

Door Claudia1972 gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Gisteren onder mijn werk kreeg ik last van onverklaarbare pijn, maar toch gewoon doorgaan.. gaat wel weer over voor je 80 bent.

Maandag 18 juni 2012,

Lekker op de fiets naar mijn werk, ik houd van fietsen, maar als er noodweer dreigt te komen dan ga ik toch liever met de auto. Maar noodgedwongen ga ik lekker op de fiets en ik ben er net zo snel als met de auto.

Geen files, geen drukte, vlieg overal tussendoor en het is droog, zelfs de zon schijnt een beetje.

Van 08.00 uur t/m 11.00 uur werk ik altijd bij een vrouw van 68 jaar in haar huis, dit doe ik al 3 jaar met veel plezier, daarna  rij ik door naar de andere kant van de stad, dit keer fietste ik naar de andere kant  van Assen, maar ach gelukkig is het noodweer al voorbij en kom ik zo goed als droog aan bij de TSO.

Heerlijk kinderen opvangen tussen de middag, soms een hele uitdaging, maar daar houd ik wel van.

Ik voel mij fit en ik heb nergens last van.

Het is 13.00 uur,

en ik fiets lekker op mijn eigen tempo naar het bedrijf waar ik 's middags altijd schoonmaak.

Wanneer ik aankom begroet de boekhoudster mij vriendelijk en begint al vrolijk te lachen, wij hebben altijd de grootste lol.

Even de kantine schoonmaken, er zat op dat moment niemand, dus dat kan dan mooi even, daarna naar de kantoren om dit schoon te maken.

Onderweg naar  de kantoren voel ik even een steek onder mijn schouderblad, maar ach niets bijzonders,  de pijn is niet zo erg, ik dacht dat ik mij misschien had vertild.

Gewoon door gaan, aan boord stopte ik ook nergens voor, dus nu ook niet.

Ik ben druk bezig met de kantoren en klets zo af en toe even gezellig met de boekhoudster.

Na een uurtje voel ik weer een steek, maar dit keer blijft de pijn en gaat  niet  meer weg.

Na 2 uurtjes daar te hebben gewerkt ben ik klaar, maar ik strompel toch naar de keet om mijn spullen weg te brengen, want de pijn wordt steeds heviger.

Toch nog even een bak koffie en even kletsen met de boekhoudster.

Als ik mijn koffie op heb, ga ik naar huis.

Maar ik kom amper op mijn fiets...

Toch ga ik gewoon door en laat niets  merken, ik fiets zo hard als ik kan naar huis, ik wil naar huis...

De pijn word ondraaglijk.

Thuis gekomen plof ik neer op de bank, maar niet zonder pijn, er is even niemand thuis, dus moet ik zelf maar even voelen of er wat zit.

Maar ik voel niets, als ik druk dan schiet er een onheilspellende pijn naar mijn nek en naar mijn linker borst, vreemd...

Ik haal even diep adem, maar dat had ik beter niet kunnen doen..

Ik gil het uit van de pijn, het is net of ik in mijn longen wordt gestoken...

Zou ik koud hebben gevat op 1 of andere manier?

Ik  blijf maar zitten en probeer in ieder geval rustig te blijven.

Gelukkig komt René al snel thuis en  wanneer ik het hem vertel dan kijkt hij een beetje bezorgt,

ach joh gaat wel weer over!! 

Leona kan ik bijna niet tillen, als ik diep inadem dan doet het erg veel pijn, als ik ga liggen heb ik nog meer pijn.

Maar ik geef echt niet op...

Even wat eten en Goede slechte tijden kijken, even wat rust en dan gaat het vast wel weer.

Maar om kwart voor 9 besluit ik toch om maar naar bed te gaan, de pijn is niet meer te houden.

2 paracetamol  ingenomen en nog steeds helse pijn.

Wanneer ik ga liggen begin ik keihard te gillen, René kijkt mij bezorgt aan, sluit de gordijnen en zegt dat ik maar moet gaan slapen.

Ik draai langzaam op mijn zij, want zelfs draaien gaat niet en val al snel in slaap.

Maar als ik om 24.00 uur weer wakker wordt om naar de wc te gaan, is de pijn nog steeds niet verdwenen.

Strompelend ga ik naar de wc en daarna voorzichtig weer op bed.

Toen ik vanmorgen wakker werd, was de pijn nog steeds niet verdwenen, maar wel iets minder dan gisteren.

Al ik nu diep inadem voel ik nog steeds een steek in mijn zij  en de pijn trekt dan naar mijn linker borst.

Ik heb vanmorgen weer een zelf onderzoek gedaan om te voelen of ik geen vreemde knobbels voel.

Maar er is niets anders te voelen dan de onregelmatigheden die altijd in mijn borst zit, dus niets aan de hand.

Hmm... ik zal maar afwachten, misschien toch koud gevat en als het dan donderdag nog niet over is, dan toch maar naar de huisarts.

Ik ga niet zo snel naar de huisarts...

Maar nog steeds weet ik niet wat het is...

 

Het is er gekomen, dus zou het ook wel weer overgaan!!

 

 

 

 

 

Reacties (16) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Sluit me aan bij de rest; niet te lang wachten... Hoop dat het snel beter wordt! Sterkte!
Klinkt net als toe ik last had van mijn zwevende rib. Echt even naar de dokter gaan hoor! Sterkte en beterschap.
niet slim bezig! X Ons
Ik sluit me bij de rest aan, wacht niet te lang met naar de dokter te gaan.
Heel veel sterkte.
Ja idd ik moest ook denken aan dat zwevende rib gedoe
ja, ik kan allen maar zeggen zoals diegenen voor mij : niet TE lang wachten om naar de dokter te gaan. ik hoop dat het intussen la beter gaat
Duim
Beterschap ik hoop dat de pijn net zo snel weg is als het gekomen is.