Twee gebroken enkels in een jaar

Door Susieq20 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Je zal maar twee keer je enkel breken. En geloof mij als ik zeg dat ik er ook nog vervelende en gecompliceerde breuken van heb gemaakt

4 februari 2011

Ik ben van plan om lekker wat te bewegen want ik ben te zwaar en denk ik ga lekker naar mijn ouders lopen. Ik loop de trap voor mijn flatgebouw af maar wat blijkt ik glij van de laatste tree af en klap met mijn enkel dubbel naar buiten. Hierbij hoor ik een krak, ik hijs mezelf op de trap met mijn armen en benen. Mijn enkel voelt nogal pijnlijk aan als ik hem neerzet. Hij zwelt zich behoorlijk op en ik besluit om mijn vader te bellen. Hoe pijnlijk ook, ik loop naar de auto op mijn gebroken enkel (Voor mensen die zeggen dat dit niet mogelijk is, de artsen waren verbijsterd dat ik met een gebroken enkel had kunnen lopen). Ik heb waarschijnlijk een aardig hoge pijngrens. Ze maakten foto's en zeiden dat ze nog gingen overleggen maar dat ze niet dachten dat een operatie nodig zou zijn. Vervolgens werd ik de volgende dag opgebeld met de mededeling dat ik toch geopereerd zou moeten worden omdat mijn kuit en scheenbeen 5 millimeter verschoven waren en dat teruggezet moest worden.

               Mijn gips voor de operatie!!!!!

6 februari 2011

Ik word geopereerd met een ruggenprik omdat het voor mijn gezien mijn gewicht nu eenmaal veiliger is, dan met een algehele narcose. Na de ruggenprik word ik zeer misselijk maar ze spuiten iets in het infuus waardoor dit snel verdwijnt. Na de operatie sturen ze me weer naar huis met de mededeling dat ik twee weken later terug moet komen voor nieuw gips. Twee weken later vertellen ze mij dat ik er nog zes weken niet op mag staan omdat er een stelschroef door mijn kuit en scheenbeen zit. Als je daarmee gaat lopen breek je namelijk je kuit en scheenbeen. Deze schroef is nodig om je kuit en scheenbeen weer op zijn plek te zetten.

Stage februari t/ juni 2011

Tijdens deze periode loop ik ook mijn afstudeer stage. Nu heb ik het geluk gehad, dat mijn stage in een instelling voor meervoudig beperkte mensen was en dus heb ik mijn stage stoned van de medicijnen, emotioneel niet helemaal stabiel door omstandigheden, en in een rolstoel  en met krukken afgerond. Ik heb dan ook op 30 juni mijn diploma gehaald. Ik moet zeggen dat ik daar gezien mijn omstandigheden ook best trots op ben.

19 maart 2011

Op deze dag werd de schroef eruit gehaald onder plaatselijke verdoving. Dit betekend echter niet het einde, door het gips was mijn voet behoorlijk stijf. Mijn voet was natuurlijk ook al zo een 8 weken niet meer belast toen ik begon met de fysiotherapie. Je begint met het losmaken van de spieren. Dan ga je belasten, daarnaa weer met twee krukken lopen, dan met één, dan moet je ook weer fietsen en dan moet je de tijd die je loopt weer opbouwen een aardig proces dus. Een proces die er mee eindigde dat ik met mijn linkerenkel weer bijna alles kon. Ik heb er nu alleen nog last van als ik de trap afloop.

19 april 2012

Na een lange tijd zoeken naar werk, heb ik verschillende parttime baantjes. Ik ben overal net begonnen en zou deze middag gaan oppassen. Echter als ik van de Tussenschoolse Opvang afkom en ik bij een kruispunt wil oversteken, en natuurlijk heeft recht voorrang maar net op het moment dat ik voorbij fiets besluit zij te versnellen en knal ik op haar achterrekje. Ik val en kom ongelukkig terecht en ja hoor weer hoor ik knak. Ik voel gelijk dat mijn voet ook in een rare positie terecht is gekomen. Ik trek onmiddelijk mijn schoen uit, maar durf mijn sok niet meteen uit te trekken omdat het lijkt alsof mijn bot uit mijn huid zal steken. De omstanders vragen gaat het? Ik nee bel maar een ambulance want ik kom niet meer overeind. Eerst komt de politie om de situatie in te schatten en die zeggen dat ik mijn sok uit moet trekken. Het bot steekt niet uit maar zit wel strak tegen de huid aan. De politie geeft het de naam ongeluk en als de ambulance komt zegt mijn ambulance verpleger Connie dat ik meteen gezet moet worden. Ik verplaats me op de brancard en krijg lachgas toegediend. Waarna ze mijn voet weer enigzins in zijn fatsoen zetten. Bij het ziekenhuis aangekomen blijkt mijn voet niet goed te willen blijven zitten en word er uiteindelijk besloten mij in te gipsen onder een roesje van een minuut of tien zodat ze ook betere röntgenfoto's kunnen maken. Ze vonden dat ze mij genoeg hadden gepeinigd. Door de drukte werd ik niet meteen geopereerd en moest dan ook meteen een week wachten in verband met de zwelling.

                    Gips is er net af!!!!!!!!

24 april

Wederom word ik geopereerd met een ruggenprik. Dit keer voelt het minder prettig maar dat zal wel komen omdat ik langer onder het mes moest. Weer werd ik bijna meteen na die prik enorm misselijk en voelde ik toen ze begonnen een soort brandpijn waar ik morfine voor heb gekregen. Later kreeg ik enorm kramp in dat been en toen ik de pijn niet goed meer kon houden van de kramp kreeg ik eerst morfine en daarna een roesje wat helaas allebei voor geen meter hielp. Aan het eind van de operatie bleek het de bloedkast te zijn die erg strak om mijn been zat. Weer ingegipst en wel was het eigenlijk de bedoeling dat ik die dag weer naar huis zou gaan maar ik had erg veel napijn. Die pijn was erg naar, zeker aangezien een paracetamol infuus en meerdere morfineprikken die niet tegen konden houden. Ik wil er niet aan denken hoe het gevoeld had zonder pijnstillers.

                De buitenkant van mijn enkel!!!!!!!!!!

Gips eraf

Dit keer mag na twee weken het gips eraf en mag ik mijn enkel wel bewegen. Er zit weer een stelschroef in maar dit keer ook een hele hoop meer ijzerwerk. Ik vind het bijna een eiffeltoren. Ik hoop dat het helpt met de mobiliteit want de meeste mensen houden last van enkelbreuken en dit keer zat ook mijn enkelvork niet op zijn plek en dat schijnt lastig te zijn, ze doen hun best om het zo goed mogelijk op zijn plek te zetten. Na de operatie en revalidatie is het de vraag of ik er een beperking aan over houd en in welke mate maar dat kunnen ze pas na de fysiotherapie inschatten. Gellukkig heb ik een aanvullende verzekering, zonder fysiotherapie zou de kans veel groter zijn dat ik er een grote beperking aan zou overhouden, maar dat is nog even afwachten. Vrijdag 25 juni word ik weer geopereerd dit keer met een ruggenprik. Plaatselijk verdoving kan niet door het plaatje wat er nu in zit. Dus dit verhaal is nog niet helemaal af.

 

                                                  Dit ijzer zit in mijn rechterenkel!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Littekens

Ik heb nu vier littekens. Twee op elke enkel. Het grootste litteken zit op mijn rechterenkel. Ik denk erover om over een aantal jaren ze te verbergen met een mooie tattoeage. Dit zijn vervelende dingen en zo ervaar ik het ook. Ik weet echter ook dat ook al heb ik pech er mensen zijn die het veel erger hebben dan ik en daarom probeer ik er niet over te zeuren. Twee enkels breken redelijk snel achter elkaar, iets langer dan één jaar uit elkaar is toch ook wel heel erg veel pech hebben.

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
wat een pech zeg twee keer, pff, sterkte ermee
Bedankt allemaal en @ Twinkespark ik huppel ook niet vrolijk rond maar zit in een rolstoel. Het voordeel wat ik op je zus heb ik waarschijnlijk dat ik er wel af en toe met mijn krukken uit kan komen omdat ik op een been wel kan staan
Vervelend joh! Mijn zusje had een gebroken enkel, vers in het gips struikelde ze en brak ze haar andere enkel! Bij jou is het helaas veel minder soepel verlopen... Sterkte!
Hoewel mijn zusje wel lang in een rolstoel moest
Shit voor je zeg wat een pech!