Het levensboek van een dementerende

Door Suzaki gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Het Levensboek

Mensen met dementie zijn de draad van de dag kwijt, leven in het verleden, denken dat toen nu is, hebben behoefte aan een terugblik, aan herinneringen.

Het levensboek, wat is het eigenlijk? Het woord zegt het al: een boek over iemands leven.


Het is een natuurlijk proces dat als je ouder wordt dat je dan steeds meer aan vroeger gaat denken. Dit begint eigenlijk al zo rond je veertigste jaar. Ze zeggen dat het leven dan pas begint (dat ik ook wel zo), maar dan begint je verleden ook steeds meer mee te tellen. Het is zelfs fijn om terug te denken aan de leuke dingen die je meemaakte toen je een kind, een tiener was. Wat is de tijd toch snel gegaan.
Voor een oudere zonder dementie is het al fijn om terug te denken aan vroeger, men kan dan een fotoboek pakken en er in kijken en herinneringen ophalen. Men kan muziek van vroeger opzetten en terug denken aan de leuke dansavonden, waar men misschien ooit de partner ontmoet heeft waar men al 60 jaar mee getrouwd is. Tja, vroeger..........nog mooier is het om een vriendin, zus, nicht of zo te bellen en dan lekker te kletsen over hoe het leven was toen ze jong waren. De dementerende heeft ook de behoefte om terug te kijken naar vroeger en in hun geval telt het heden vaak helemaal niet meer mee. Als de ziekte gevorderd is dan is het geheugen zodanig aangetast dat het alleen nog maar gevuld is met het verleden.
 

d60642d771d69f91ab31dc215ab74b52YWx6aGVpDoor alle hiaten in de hersenen is de dementerende oudere niet meer in staat om zelf op zoek te gaan naar een fotoboek om het verleden te herbeleven. Dan biedt het levensboek uitkomst. Dit is een boek dat door familie of mantelzorgers in elkaar gezet kan worden, voorbeelden zijn te googlen. In het levensboek komt korte bondige informatie over het leven vroeger met steekwoorden die aanzetten tot gespreksstof. Namen van grootouders, ouders, kinderen, belangrijke vrienden, buren. Plaatsen waar men gewoond heeft, reizen die men gemaakt heeft, werk dat men verricht heeft. Belangrijke gebeurtenissen in het leven zoals bruiloften, geboortes, verhuizingen, ontvangen lintjes. De geschreven informatie kan aangevuld worden met foto's, het liefst zo duidelijke mogelijke foto's. Verder is het belangrijk om gewoontes erin te zetten. Soms hebben mensen bijvoorbeeld hun leven lang de gewoonte om elke ochtend met een kop zwarte koffie het AD te lezen, of is men gewend elke dag om half elf te douchen. Er kunnen tal van gewoontes zijn die genoemd kunnen worden om de verzorgenden, helpenden te helpen om gewoontes in stand te houden

Ok, dan heb je een levensboek gemaakt, hoe ga je het dan gebruiken? Bij de oudere thuis kun je het boek op tafel leggen, binnen bereik van de oudere. Als er dan zorg over de vloer komt of visite dan kunnen ze samen met de oudere in het boek bladeren en een gesprek ontstaat dan vanzelf. Natuurlijk gaat het gesprek dan alleen over de oudere, maar dat geeft helemaal niets. Je gaat niet op bezoek bij een dementerende om over jezelf te praten.
In een verpleeghuis werkt het op dezelfde manier, leg het boek binnen bereik van de oudere. Verzorgend personeel of vrijwilligers kunnen het op elk gewenst moment oppakken en er met de oudere in kijken.
Op een dagverzorging kunnen levensboeken in een kast bewaard worden en tevoorschijn gehaald worden als de desbetreffende oudere er is. Wacht niet tot de oudere om vraagt, dit gaat niet gebeuren. Neem als medewerker het initiatief en ga eens met een oudere apart zitten en gezellig keuvelen.
Jammer genoeg blijkt in de praktijk het levensboek niet zoveel gebruikt te worden, familie heeft vaak geen tijd om er een in elkaar te zetten en personeel heeft vaak zoveel cliënten dat ze al blij zijn als ze een zorgdossier bij kunnen houden. Toch wil ik het promoten..........simpelweg omdat ik vind dat het heel veel toevoegt in het vaak al eenzame leven van een dementerende.
 

 Monika Eberhart

neem ook eens een kijkje op mijn faceboek pagina over dementie:

http://www.facebook.com/dementievandaag

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Inderdaad, jammer dat dit in de praktijk weinig tot helemaal geen gebruik van wordt gemaakt. Duim voor het artikel en fan erbij.
Geef het door, geef het door!
Wat een goed idee. ik ben vandaag nog op bezoek in het verpleeghuis geweest. ik zal er over nadenken om er een te maken.
duim
Tex