Dyslexie is K*t, maar het moet je nergens van weerhouden!

Door Dropman gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Hier wil ik graag vertellen hoe ik er achter ben gekomen dat ik dyslexie heb en heb geleert er mee om te gaan, ook al dat dat niet altijd makkelijk is en zeker niet als kind. Maar zelf ben ik van mening dat ik er nu redelijk goed mee om kan gaan en hier door ook minder in lastige situaties kom of erge schaamte momenten.

Mijn gezin Gezin

 

Eigenlijk heb ik een hele normale jeugd gehad. Ik ben de jongste en heb 2 zussen Neem van mij aan: het is alsof je 3 moeders hebt! Ze spelen de baas over en ondertussen zijn ze wel heel zorgzaam.  Mijn vader heeft altijd een redelijk goede baan gehad en mijn moeder vrijwel altijd een leuke part time job. En het enige op merkelijke aan mij als baby was dat ik nogal laat begon met praten, maar toen ik dat eenmaal door had!!

Groep 1 tot 3

 

Toen ik 5 was gingen we van de stad verhuizen naar een klein dorpje in de buurt van Deventer, de zomervakantie ging voorbij dus moest iedereen weer naar school en ik dus ook. Mijn moeder zegt dat ik vanaf de eerste dag al een hekel heb gehad aan school. In groep 2 beginnen ze met de eerste woordjes lezen en een soort van schrijven. De juf merkte op dat ik niet zo snel mee kon met deze dingen als de andere leerlingen, ook was ik met tekenen en de schrijf oefeningen altijd extreem slordig. Want sociaal was ik wel, spelen, knutselen( behalve knippen) en de andere dingen die je doet in die jaren ging mij prima af. Omdat ik niet mee kon met lezen en zo slordig was met schrijven dachten ze eerst dat ik misschien een brilletje nodig had, maar mijn ogen bleken prima. Daarna kwamen ze op school met het idee dat mijn motoriek niet helemaal goed was en ze stuurde me naar een soort fysiotherapeut, waar ik allemaal oefeningen moest zoals plate achten tekenen in een beweging of het op rollen van je toch en evenwichts oefeningen. Dit vond ik wel erg leuk om te doen, maar heb ook nu nog niet het idee dat het iets heeft geholpen! Door de achterstand die ik inmiddels had opgelopen moest ik groep 2 over doen, dit vond ik erg vervelend omdat ik al ouder was dan de meeste in de klas en dat werd nu alleen maar erger. Maar wat moet dat moet!

Later op de basisschool

 

In de klas was ik vrij snel afgeleid, ook omdat ik wist dat ik de andere tijdens die vakken niet kon bij houden. Hierdoor had de meester van inmiddels groep 4 het plan bedacht om mij op de gang aan het werk te zetten zodat ik rustig en ongestoord kon werken dacht bij. Mochten er lezers zijn die op de basis school ook vaak op de gang werden gezet dan kunnen hun het vast wel beamen: De gang van de basisschool is nooit rustig! Je hoord overal uit de klassen geluid komen, er lopen meesters en juffen door de gangen. En natuurlijk veel kinderen die steeds naar de wc moeten. Van rustig werken kwam het dan ook niet, ik werd door iedereen die langs kwam afgeleid. Bovendien heb ik het op de gang zitten alleen maar als straf gezien besefte ik mij later.
Omdat ik steeds verder achter bleef met lezen en schrijven kreeg ik bijles, hier werd het al wel wat beter van want hier kreeg ik de tijd om alles op mijn eigen tempo te doen. Alleen het schrijven kon ik intussen wel maar het was voor andere vaak niet leesbaar zo slordig! Eigenlijk was de enige die mijn handschift kon lezen zijn jongste zus. De moeder die mij bijles af was naar een lerares gestapt met de vraag om het niet een goed idée was om mij te laten testen op dyslexie.  Toen ging er bij haar ook een lampje branden dus mocht ik een test doen. En wat bleek? Ik was met Vlag en wimpel geslaagd!

De Hulpmiddelen

Toen eindelijk bekend was dat ik dyslexie had zat ik inmiddels in groep 7. De basis school heb ik verder met wat bijles goed kunnen afronden, het advies van de meester was VMBO maar uit mijn Cito toets kwam Havo/ VWO. We hebben maar voor de midden weg gekozen, op de Mavo werd meteen werk gemaakt van mij “beperking”, ik kreeg een Dyslexie paspoort, Dit hield in dat ik een aantal hulp middelen kreeg bij toetsen en examens. Een van de hulpmiddelen was 20% meer tijd hier had ik weinig aan want ik was met toetsen altijd wel redelijk snel aangezien in de stof wel begreep. Een ander hulpmiddel was een groter afgedrukt vragenblad. Dit heb ik direct geweigert aangezien ik niet slechtziend ben en een A2 papier niet gemakkelijk op die tafeltjes past, de test was namelijk afgedrukt in lettergrote 28. Bij de hulpmiddelen zat ook een ding waar ik wel erg veel voordeel van had, ik hoefde namelijk niet hard op voor te lezen in de klas en ook geen dingen te presenteren voor de klas.

Door de jaren heen bouw je wel een angst op om je handschift te laten zien aan anderen en voorlezen ook heeft dit geen goed gedaan aan mij zelfvertrouwen. Daarom was ik ook erg blij dat de computer steeds vaker in beeld kwam.  Moest ik door Taal problemen toch een stapje lager doen en heb ik examen gedaan op VMBO KB. Immidels zijn we een aantal jaren verder en heb ik bijna geen problemen met mijn dyslexie, dit komt omdat ik niet vaak meer schrijf en vaak lastige situaties uit de weg weet te helpen doordat je door de jaren heen hebt geleerd.
Nu heb ik zelfs een Kantoorbaan waar ik veel papierwerk in order moet maken en dat in meerdere talen, door goed te leren je computer te gebruiken kun je fouten steeds meer  voorkomen, mijn zelfvertrouwen is op dit gebied al weer een stuk gestegen. 

Mijn grootste probleem is altijd op school geweest dat ik niet zo snel kon lezen als de andere en vaak haperde, ook mijn handschrift wat nu redelijk leesbaar is als ik rustig schrijf was op school ook altijd een groot probleem. Hier door ben ik wel eens gepest en dat heeft me toen ook behoorlijk geraakt maar ik heb geen dyslexie als het om praten gaat, haha ik bijt wel van me.

Nu weten jullie ook meteen waarom er zo veel spelfouten of woordjes ontbreken in mij artikelen, zelf lees ik hier gewoon overheen… Maar corrigeer me gerust, dan kan ik dit aanpassen.

Mocht jezelf hier ook last van hebben en/ of  vragen hebben stel ze gerust, misschien kan ik je er meer helpen.

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
het blijft lastig maar er is mee te leven, goed dat je er creatief mee om kan gaan en toch lekker hier komt schrijven
Knap hoe je ermee omgaat, dat maakt of breekt het!
Heir ngo neetje! Lang leve F 7 .....................

Vroeger altijd ruzie op school, deed mijn best niet,,......Technische vakken en Rechten (op fotografisch geheugen, en twee gouden handen) Cum laude geslaagd! DD.
Goed dat je ondanks je dyslexie toch aan het schrijven bent geslagen. Complimenten en duim.