Operatie, Herstel, Genieten,rust nemen,en natuurlijk aansterken!

Door Bea68 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Nu ondertussen ruim 2 weken geleden ben ik geopereerd. Een kijkoperatie waarbij verklevingen zijn weggehaald en heel veel litteken weefsel is verwijderd. Veel te snel wil ik alles alweer doen, al roept mijn lijf me geregeld terug...op het matje. Heel veel dingen kan ik alweer(of doe ik alweer) en DAAR zit nu juist het verschil...ik WIL snel,maar mijn lichaam neemt de tijd. Ach, dan nog maar een tijdje langer iets rustiger aandoen. Jullie zien me wel weer...x

 

Geachte xead lezers en schrijvers.

Al een ruime 3 weken is het rustig rondom mijn persoontje..

Nu is dit zo lees denk ik...pfft dat is helemaal nog niet zolang!

Maar ik zou IK niet zijn als IK dat niet lang  zou vinden.

Soms wil ik lezen..maar schrijven wil ik vaker..zoals mijn gedicht voor moederdag gister..

Natuurlijk bij deze voor iedere lezende moeder,of iedereen die een moeder heeft.

Een moeder.

Laat ons zorgen,
Laat ons dragen,
Maar laat ons nooit alleen!

Laat ons praten,
Laat ons zwijgen,
Maar ga nooit met ruzie van me heen!

Laat ons lachen,
Laat ons huilen,
Deel emoties met elkaar!

Laat ons moederen,
Laat ons stralen,
Het houden van,word anders zo zwaar!

Een teken van leven,liefde,geluk of verdriet..
Deel ze graag met je moeder..
Omdat ze het toch wel voelt of ziet!

(C)BWL68

(Nu zou het wel fijn zijn als ik dat ook voor mijn moeder zou voelen..maar dat is één van mijn andere verhalen hier op xead)

 

Het is dus alweer even geleden en de operatie is gelukkig goed gegaan.

Al wil ik meer dan mijn lichaam toelaat.

Ik kan niet zolang in één houding zitten en het snoer van mijn laptop is stuk.

(een ongeluk komt nooit alleen)

Maar iedereen zegt dus, je moet je rust nemen..

Soms heb ik veel pijn,maar heb dan al wel weer erg veel gedaan.

Erg moe ben ik wel, maar dat heeft volgens zeggen ook met de narcose te maken die weer uit je lijf moet.

Gelukkig heb ik grote dochters(midden in de pubertijd,lees mijn nadere artikelen maar eens)

De oudste thuiswonende bijna 17 helpt me waar ze kan,maar zit ook nog eens midden in haar examens.

 

En de jongste thuiswonende heeft ook nog eens ADHD dus dat is vaak een waar slagveld hier...

Looks like its a battlefield...sometime`s..

Maar gelukkig niet steeds,maar ik merk dat ik dat geruzie erg slecht kan verdragen nu...

Nogmaals ik WIL schrijven,ik WIL lezen,ik WIL reageren..

Maar mijn lichaam WIL nog niet..

Tot snel..niet weglopen AUB!!

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank jullie wel..
jullie zijn lief, helaas las ik bij het terug lezen net wel wat foutjes.
Toch sneller gewild dan ik dacht...:(
Nee hoor, ik blijf nog wel een poosje in de buurt hangen. Sterke, duim en fan erbij.
Beterschap!
Mijn advies neem je rust, uiteindelijk gaat het je opbreken. Mijn zus was van hetzelfde kaliber meende ook dat ze alles aankon en dan ineens pats boem was ze weer terug naar af. Neem het er van, nu heb je ook nog een geldig excuus. Sterkte en beterschap. Je kinderen redden zich wel.