Operatie aan het middenrif

Door Kaassie gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Herstel operatie van maag, darmen en middenrif

Al geruime tijd moeite met ademhaling na inspanning, tijdens vakantie moeite tijdens het snorkelen, het vlaggen langs de lijn bij de voetbal wedstrijd van mijn zoontje....vondt het allemaal maar vreemd. Sport 2 keer in de week in de sportschool, maar de conditie werd alleen maar minder, toch maar eens een bezoekje brengen aan de huisarts.

Deze constateerde dat er iets niet goed was met mijn rechter long, en zei zorgde ervoor dat ik dezelfde dag voor een thoraxfoto naar het ziekenhuis kon, na het maken van de thoraxfoto mog ik naar huis toe, de dag erna werd ik gebeld dat ik een afspraak moeste maken bij een longarts....dan schrik je al, je hoor niets, weet niets, alleen dat je een afspraak moet maken.

De week erop op bezoek bij de longarts, ik kwam binnen en zei gelijk tegen hem: vertel het maar, draai er maar niet omheen, het is zeker niet goed.....mijnheer ga even zitten en luister. Op de thorax foto hebben we gezien dat u waarschijnlijk een nogal verhoogd middenrif heeft, maar om dit allemaal goed te kunnen beoordelen moeten we overgaan tot het maken van een CT-scan met contrastvloiestof om het allemaal beter te gaan zien. dus het is niet iets om u zorgen over te maken zei de arts......pppfff

Twee weken later de CT-scan gehad en de week erna op gesprek bij de longarts...zoiets extreems hebben we nog niet meegemaakt mijnheer zei de longarts....wat is nu het geval; uw maag en dunnen darm zijn in z'n geheel door het middenrif gegaan en liggen op uw long, en deze drukken twee longkwabben in z'n geheel plat, waardoor er maar een longkwab werkt, waardoor u het zo benauwd heeft en moeite heeft met ademhalen.....dit verklaarde ook waarom ik vaak na het eten extra moeite had met ademhalen, omdat de maag dan nog meer uitzet, dus dan alles in de verdrukking komt. We gaan dit bespreken met een team van specialisten en kijken wat we hieraan kunnen gaan doen. Na enkele weken moest ik weer komen op spreekuur, en daar werd besproken wat ze dachten te gaan doen. De bedoeling is vertelde de algemeen chirurg; we gaan met twee chirurgen aan de gang, de longchirurg en de algemeen chirurg, eerst maken we een opening onder de oksel, om te kijken of de maag niet is vastgegroeid aan het borstbeen, is dit wel het geval, dan moet deze heel voorzichtig worden losgemaakt, dan maken we een opening in de buikstreek en halen de darmen en de maag terug tot onder het middenrif en maken het gat van het middenrif kleiner en verstevegen dat met een matje...klink allemaal heel makkelijk en logisch zei de chirurg, maar dat is het niet, zoiets extreems hebben we ook nog niet gehad, dus het wordt een grote operatie, waarbij u toch enkele uren onder narcose ben, en daarna nog wel een weekje in het ziekenhuis moet blijven en dan nog wel 6 weken moeten aansterken van dit alles.

Dan is daar de opname datum, vrijdag 13 april...ik zag er al zo tegen op en dan ook nog op vrijdag de 13e, moest me melden om 7.00 uur, aanvang operatie 8.15 uur....rollend op het bed ddor de gang, met je vrouw naast je, moet je dan uiteindelijk afscheid nemen van elkaar.......voor even of voor altijd?!?, alles spookte er op dat moment door mijn hoofd, met tranen in mijn ogen reden ze me naar de ok....daar ga je dan helemaal alleen......

De operatie was geslaagd, heeft in totaal 6 uur geduurd en viel toch wel tegen vertelde de chirurgen aan mijn vrouw. ik werd dmv morfine nog wel even inslaap gehouden en kwam een beetje bij rond 16.30 uur, ik hoorde van alles, voelde van alles...er zat iets in mijn keel wat niet prettig was, door middel van handgebaren (ik spreek gebarentaal) probeerde ik duidelijk te maken dat ik er weer was, en datgene wat in mijn keel zat niet prettig is ( je kan niet praten of geluid maken met zo'n tube in je keel) mijn vrouw kwam eraan en de mensen op de IC zeiden tegen haar hij komt iets bij en zwaai wat met zijn arm......mijn vrouw zag dit en zei gelijk, hij vertel dat datgene wat in zijn keel zit eruit moet, het voelt niet prettig, dat is gebarentaal wat hij spreekt....wat een opluchting toen die tube eruit was. Na het maken van een thorax foto de volgende dag, was al te zien dat de long weer in zijn gehele vorm terug was on de borstholte.

Na drie dagen op IC te hebben gelegen (waarvan ik eigenlijk alle dagen kwijt ben) mocht ik naar zaal, en na twee dagen naar huis, lekker je vertrouwde omgeving, je eigen bed...alles. We zijn nu 2 1/2 week verder, gaat allemaal wel weer wat beter, wil zelf dat het sneller gaat, maar helaas, voel me gewoon nog zo moe, futloos, als je maar iets heb gedaan...duik je maar weer je bed in omdat je gebroken ben, half uurtje lopen is twee uur bijkomen....het gaat me te langzaam. Vond het gewoon ook even prettig om dit verhaal hier kwijt te kunnen, niet dat iemand er iets aan heeft,.....maar gewoon voor mezelf.

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Hoi Jannechien,
Je zou merken als alles weer op zijn plek ligt je veel meer adem hebt en een betere conditie. Zorg wel dat je na de operatie je rust neemt om weer op te knappen, dat duurt toch wel even hoor. Ik wens je het allerbeste op 12 februari.
Mvrgr.
Arie
Bedankt voor de reaktie terug. Fijn om te horen van iemand die al zoiets dergelijks heeft doorgemaakt dat er goede vooruitzichten zijn. Ik ben best nerveus voor de operatie en hou me maar vast aan het idee dat het erna alleen maar beter moet gaan. Ben al 2 jaar bezig en ben dus al minstens net zo lang niet in goede conditie. Dat word je aardig zat. Dus bedankt voor uw reaktie terug. Mvgr, Marianne
Ik vind het fijn om dit te lezen. Ik ben een vrouw van 47 jaar en heb namelijk vrijwel hetzelfde! Bij mij is na verschillende onderzoeken vastgesteld dat mijn maag, stukje darm en alvleesklier allen helemaal boven mijn middenrif zitten. Mijn long en hart zitten hierdoor in de verdrukking. Bovendien ben ik astmapatiente. Dus de benauwdheidsklachten werden niet gezien als vreemd. Moeilijk eten is ook een groot probleeem. Al in december 2011 CT met contrastvloeistof gehad en dit alles dus bevestigd. Intussen al 2x opgenomen in het ziekenhuis om mijn astma weer onder controle te krijgen....kon geen 3 woorden meer achter elkaar zeggen. Zo benauwd was ik. De laatste keer was november 2012, en toen ben ik vreselijk boos geworden. Waarom word er alleen maar naar mijn longen gekeken en nooit meer afgevraagd wat mijn maag daar zo hoog doet? Eindelijk onderzoek gastroscopie gehad en daar zagen ze het probleem. Mijn maag zit ook nog eens gekanteld! Nou mevrouw dit hebben we nog nooit meegemaakt? Ik ook niet! Dus nu sta ik voor de operatie die gepland is op 12 februari a.s. Vond het fijn om uw verhaal te lezen.....ben ik (en U) toch niet de enige. Ze gaan tijdens een 3 uur durende operatie mijn maag, darm en alvleesklier naar beneden halen, het gat verkleinen en een matje onder het middenrif plaatsen. Zie ertegen op maar kijk er eigenlijk toch ook naar uit want zo verder is ook geen optie. Bedankt voor uw verhaal......was fijn om te lezen voor mij.
T,Jonge wat een uitzonderlijk verhaal, het ga je goed !
Gelukkig eind goed, al goed. Sterkte!