Leven met een alcoholist (deel 3)

Door Emieja gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Leven met een alcoholist, met ups en downs (deel 3)

EN TOEN WAS ALLES OM ZEEP...

Het ging allemaal een tijdje goed in het rustige Watervliet. Ook ikzelf had het er best wel naar mijn zin, ik leerde vrienden kennen, genoot van de schoonheid en stilte van de natuur en ontmoette er ook mijn eerste 'lief'. 

Mams besloot om thuis te blijven en als huisvrouw te werken, paps ging weer aan de slag als vertegenwoordiger. Vraag me niet in welke sector want dat heb ik allemaal niet kunnen bij houden. 

En toen, op een dag... kwam weer zo een hatelijke telefoon.... De politie van Zelzate! Lieve papa was opgepakt, hij was immers stomdronken tegen een geparkeerde auto geknald. Pfff.... ik zou niet in de eigenaar zijn plaats willen zijn want de man had zijn fonkelnieuwe volkswagen golf pas 2 weken. Paps was dus een tijd zijn rijbewijs kwijt en de rekening van het ongeluk kwam later. 

Telkens vroeg ik me af wat er in de man omgaat de moment dat hij na al die nuchtere maanden terug naar dat glas grijpt. Jaren later vertelde hij me het zelf...... Hij vertelde me hoe hij op terugweg was naar huis en stopte aan een tankstation om een pakje sigaretten te halen. Hij besloot toen ook een kopje koffie te drinken in de aanpalende truckstop. Installeerde zich aan de bar en net alsof het een automatisme was bestelde hij zich in plaats van een kop koffie.... een ricard. Hij besefte op die moment maar al te goed waar hij mee bezig was en stond voor de keuze.... geef ik de ricard terug, dan is er niks aan de hand en loopt alles verder goed zoals het was. Drink ik hem uit?.... dan is alles om zeep.Een half uur lang heeft hij naar het glas gestaard tot een klikje in zijn hoofd aangaf dat hij het moest nemen en uitdrinken. Met alle gevolgen vandien...

Paps was dus zijn rijbewijs kwijt en dus ook zijn job want wat is een vertegenwoordiger zonder job? Van die moment ging hij regelmatig wandelen of fietsen. Tot wij regelmatig telefoon kregen om hem ergens op café te gaan ophalen.

 

FINANCIELE KATER....

Het ging van kwaad naar erger.... de centen geraakten op en weer ging paps zijn leven samen van leugens en truken. Waar hij ze soms vandaan haalde. Raar maar waar maar hij geraakte ondertussen ook terug aan een job als vertegenwoordiger en kreeg er nog een firmawagen op. Zijn baas zal ook niet geweten hebben met wie hij bezig was.

Hij ging wel werken maar ging s'avonds aan de zuip. Mams beheerde ondertussen de rekeningen zodanig dat hij niet zomaar kon afhalen. Meneer was immers ondertussen op gokautomaten beginnen spelen. Om aan geld te geraken had hij weer een slimme truk.... Hij presenteerde zijn tankkaart van de firma aan caféklanten en bood aan dat ze wel even voor 1000 frank konden gaan tanken als ze hem 500 euro gaven. Tja wie zou niet op zo een aanbod in gaan.

Telkens toen hij thuiskwam zat hij aan de tafel te wenen. Hij wilde zelf zo niet verder leven....

Ondertussen had ik een nieuwe hobby en uitlaatklep gevonden.... Ik was begonnen met karatélessen. Het was super en ik leefde er me volledig in uit.... Ik deed wedstrijden, had een goeie coach en ik klom vlug de ladder op.

Toen mocht ik mijn examen voor mijn bruine gordel afleggen.... Ik keek er enorm naar uit want dat was toch al heel wat. Tijdens de opwarming voor het examen kwam er plots een man binnen gewandeld. Niemand kende hem maar hij vroeg naar mij!? Ik ging naar hem toe en hij vroeg me vriendelijk of ik mijn vader uit zijn taverne wilde halen. Hij was immers stomdronken en stoorde de klanten. Hij had zelf verteld dat ik die moment op karaté in Eeklo was. Wat er toen door me heen ging is niet te beschrijven.... mijn sportvrienden hadden dit allemaal gehoord en ik ging door de grond van schaamte... Ben paps gaan oppikken maar heb nadien nooit het examen in gehaald en aangezien ik mij er niet meer durfde vertonen ben ik ook gestopt met mijn favoriete sport.

Mams had ondertussen besloten om iets te doen om wat bij te verdienen want ze haalden het op financieel gebied ook niet meer. Ze werd opnieuw zelfstandig en begon een ijsjesronde.... Dit vond ik ook heel leuk en af en toe vervangde ik haar op haar ronde.

Tot... Tja.... wat nu weer zal je denken.....

 

ONGELUKKEN...

Het was winter geworden en de ijskar stond veilig in een hangaar van een boer in de buurt. Op een dag kwam paps te voet thuis. Waar was zijn firmawagen???? hmmm ja..... die zat een paar km verder in de gracht. Grote ruzie.... mams zei dat het nu echt niet meer verder kon en wilde hem niet meer zien.

Paps vertrok terug dronken met zijn eigen wagen en de volgende dag kregen we weer de veldwachter over de vloer. Hij was met zijn eigen wagen tegen een boom geknald.... Toen kwam hij op het idee, de ijsjeskar te halen want hij was immers in die buurt maar geraakte iets later van de baan af en belandde in de gracht.

3 auto's in 24 uur tijd.... het werd voor mams nu echt te veel en ze zakte weg in een diepe depressie. Paps werd voor de zoveelste maal opgenomen in een instelling. Daar had ik het vroeger in mijn verhaal niet echt over aangezien hij steeds na een dagje terug weg liep uit de instellingen. Hij had ze ondertussen in oost-vlaanderen wel allemaal es aangedaan.

 

MET MAMS GING HET NIET GOED...

Ik was toen nog bezig met mijn vdab-opleiding in Wondelgem. Op een dag had ik een raar voorgevoel. Als gans de morgen dacht ik aan mams. Tijdens de middagpauze besloot ik haar toch even te bellen. 

De eerste poging kreeg ik geen verbinding. Toen ik het de tweede keer probeerde nam ze op..... ze mompelde iets maar ik begreep het niet. Ik vroeg wat er scheelde en ze zei iets in de aard van 'vallen'. Amai, ik stond de schudden op mijn benen want ik wist dat dit fout liep. Ik belde direct onze huisarts op aangezien die van alles op de hoogte was. Hij zou direct gaan kijken en ik zou ondertussen naar huis rijden. Op een km voor onze deur kwam ik de dokter tegen. Mams lag op de achterbank. De Dokter reed met spoed naar het ziekenhuis, ze had geprobeerd een einde aan haar leven te maken.... 

 

Mams verbleef een ganse tijd in het ziekenhuis aangezien ze ook van de trap gevallen was en haar voet op verschillende plaatsen gebroken was. Nadien werd ze overgeplaatst naar een instelling waar ze zou genezen van haar zware depressie.

 

THUIS STOND IK ER ALLEEN VOOR...

Dit kan u lezen in deel 4 van mijn verhaal http://www.xead.nl/leven-met-een-alcoholist-deel-4

Je kan ook nog de vorige delen van mijn verhaal lezen in

http://www.xead.nl/leven-met-een-alcoholist

http://www.xead.nl/leven-met-een-alcoholist-deel-2

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
wat een heftig verhaal! Ik hoop echt dat volgend deel een wending krijgt, zoals bij mijn broer! Hij werd opgenomen in het ziekenhuis van Waregem en hij is nu al meer dan 12 jaar clean.
Echt emieja, ik hoop dat je beide ouders er ook geraakt zijn! het is goed dat je dit van je af schrijft!
Een Belgische duim!
Je hebt inderdaad heel wat meegemaakt. Goed dat je dat hier doorvertelt, dat lucht op.
Ik ben fan van je geworden. goed van je om het van je af te schrijven mooie manier om het een plekje te geven. Het leven gaat helaas niet altijd over rozen, maar probeer toch de mooie dingen te blijven zien. Vorig jaar zei ik spontaan tegen een vriendin dat ik gelukkig ben waarop zei antwoordde: Dat is heel goed want dan weet je ook hoe het is om dat niet te zijn wat maakt dat je ervan kunt genieten...
diep onder de indruk,
duim en fan erbij