Leven met meerdere persoonlijkheden

Door Florende gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Je denkt het eindelijk te hebben overwonnen tot je een terugval krijgt. Iets wat niet in een paar woorden is uit te leggen.

Rotzooi in mijn…

chaos

 

 

 

 

 

 

Van jongs af aan ben ik aan het vechten geweest voor mijn leven, nooit met veel plezier. Toch de afgelopen drie jaar voelde ik me een gelukkig mens (en nog steeds). Ik voelde me als herboren. De jaren ervoor waren gewoonweg rot en moeilijk. Ik was moeilijk te begrijpen voor mijn omgeving. Bracht veel van mijn tijd door in de hulpverlening maar ik kwam niet verder. Ik was gewoon gestoord en kreeg daar medicijnen voor. Een persoonlijkheidsstoornis. Wat voor één? Ik heb ze niet de kans gegeven dat uit te zoeken. Ik had mijn droom al moeten opgeven door een aantal stempels en zou mijn leven never nooit laten verpesten door nog een stempel. Zij wisten het, noemden het vaak maar officieel heb ik het nooit laten worden.


Persoonlijkheidsstoornis

 

Ik besefte het eigenlijk nooit.  Ik miste wel vaak stukken van wat ik had gedaan of had gezegd. Ik heb mezelf een lange tijd verwond, het gekke was alleen dat ik nooit iets meekreeg van het verwonden zelf. Enkel de pijn en de wonden die ik er aan overhield kreeg ik bewust mee.  Mensen die dicht bij me stonden waren bang voor  me en ik heb nooit begrepen waarom. Ik zou hen toch nooit iets aan doen?


Nu ik op dit moment, na drie vrij rustige jaren, een terugval heb. Mezelf aan het ontcijferen ben, begin ik het te snappen.  Ik heb meerdere persoonlijkheden. Ik ben me er nu van bewust en doe er ook alles aan om het mee te krijgen.  Het enige probleem voor nu is dat ik het niet tegen kan gaan. Ik krijg het mee, soms pas iets later maar het echt helemaal tegengaan, nee, dat is me nog niet gelukt. Toch sta ik er een stuk sterker in en weet ik het soms te voorkomen om van persoonlijkheid te wisselen.


Tot nu toe heb ik 3 persoonlijkheden ontdekt. Mijn eigen ik, de persoon die ik werkelijk ben. Een vrolijk, positief, liefdevol, verlegen, nieuwsgierig en creatieve jongedame. De ander is echt het tegenovergestelde, agressief, woedend, negatief, alles hatend, alles kapot willen maken, en heeft schokkende fantasieën. Een grote boze man die alles wat ik leuk vindt afkraakt en stuk wil maken. En de laatste is een klein meisje, bang voor alles, heel verlegen, ze durft zichzelf niet echt te laten zien en had het liefst een onzichtbare doek om zich heen. Ze zoekt vaak bescherming bij mij.


Het kleine meisje is altijd aanwezig geweest en heeft een sociale fobie ontwikkelt. Zij hoort bij mij. Met haar kan ik omgaan en we weten dat we het samen wel aan kunnen. Met de ander kunnen we niet overweg, we zijn bang voor hem.  Hij is sterk en volhoudend. Wil mijn relatie kapotmaken, wil mij kapotmaken.
De mensen om mij heen zijn als hij er is, vaak ook bang voor me. Het is ook moeilijk om er mee om te gaan. Normaal ben ik juist vrolijk en vind ik het fijn als iemand tegen me praat. Hij wordt boos, soms zelfs woest als iemand tegen hem praat, laat staan als iemand iets zegt wat hij niet wil horen.  Zijn blik is ook  leeg, je kan hem niet lezen. Terwijl mensen bij mij juist veel emotie zien.

Hulp

 

Heel gek misschien maar dit keer kies ik er bewust voor om geen hulp te zoeken. Ik wil geen stempel en al helemaal géén medicijnen. Dan kan ik voor mijn gevoel net zo goed aan de drank of drugs gaan. Niet iedereen hoeft te weten dat ik meerdere persoonlijkheden heb. Ik weiger het.  Als men zou weten wat er allemaal in mij omgaat, zouden ze me opnemen. En als ik één ding zeker weet is dat ik dat nooit weer wil. Ik wil mijn leven niet doorbrengen met opnames, medicatie en therapieën. 
Nee, ik wil het zelf doen. Tuurlijk wel met hulp van mensen om me heen, want helemaal alleen kan ik het ook niet. Ik wil uitzoeken wanneer hij komt, waar hij door getriggerd wordt. De afgelopen drie jaar was hij er vrijwel niet en dus ben ik er van overtuigd dat ik hem ook kan verbannen! Oké, helemaal weg zal hij misschien wel nooit gaan maar ik wil hem wel zoveel mogelijk uit mijn leven krijgen. Ik ben de gene die wil leven! En hij hoeft daar geen deel van uit te maken. Ik ben hem niet, hij is slechts een deel van mij, een klein deel.

Hoe ik het ervaar

 

Als hij er is valt alles heel zwaar en wordt mijn energie opgeslurpt door het vechten. Het vechten tegen hem. Ik vind het moeilijk dat ik niet voorspelbaar ben in mijn reactie en nog moeilijker vind ik dat hij er soms gewoon is en ik er niets tegen kan doen. Nee, het is niet makkelijk om er mee om te gaan. Niet voor mij en ook niet voor de mensen om me heen. Maar de mensen die er het meeste van meekrijgen weten ook hoe IK ben. En nu ik er zelf steeds meer bewust van ben is het makkelijker om er over te praten en vooraf dingen af te spreken.

 

Ik ben misschien anders maar niet gek.

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Hallo,
Je kent me niet en ik jou ook niet persoonlijk maar na het lezen van deze blog over DIS besloot ik je eventjes een berichtje te sturen, ik hoop dat alles goed met je gaat en dat je het niet erg vind dat ik je via deze weg benader, ik heb sinds kort iemand in mijn omgeving die helaas ook last heeft van een dissociatieve identiteitsstoornis, diegene heeft me hier het een en ander over verteld en sindsdien ben ik me er een beetje in gaan verdiepen. En zo kwam ik dus ook bij de ze blog over jouw eigen leven terecht. De rede dat ik je dit berichtje stuur is omdat ik bezig ben met het schrijven over DIS. Ik ben natuurlijk geen beroemde schrijfster maar ik wil me talenten op de proef stellen en kijken hoever ik kan komen als ik daadwerkelijk het een en ander op papier zet. Zoals ik net al aangaf ken ik zelf persoonlijk ook iemand die het heeft maar als ik diegene er bepaalde vragen over stel dan ontkent hij het, of word vaak in een klap woedend, ook heeft hij heel erge last van gaten in zijn geheugen waardoor het voor mij erg lastig word om het later met hem nog even te hebben over de gesprekken die we gevoerd hebben. Ik wou je dan ook vragen of ik je nu en dan wat vragen zou mogen stellen over dit onderwerp, geen persoonlijke vragen uiteraard maar gewoon over de stoornis in het algemeen. Als je dit niet ziet zitten zou ik dit heel goed begrijpen en zal ik je verder met rust laten, maar ik hoop dat je me hier en daar zo nu en dan van wat informatie kan voorzien.
Ik hoor het graag van je,
Mijn emailadres is: Chimenekippersluis@hotmail.com
Mocht je me willen bellen kan dat op het volgende nummer: 0641211672
Ik wens je nog een fijn weekend en bedankt dat je de moeite nam om dit te lezen.
Met vriendelijke groet, Chimene
Mooi en eerlijk geschreven, duim.
Bedankt iedereen!
En Chayenna, ik zal zeker even komen lezen!
goed artikel! dikke duim
wat een heftig verhaal
Zeker een duim en fan erbij!
heel herkenbaar voor mij. Ik heb zelf een aantal artikelen geschreven hoe ik ben omgegaan met mijn andere persoonlijkheden. Misschien dat je daar iets uit kan halen om jezelf verder te helpen
Een heftig verhaal.