x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Leven met een alcoholist (deel 1)

Door Emieja gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Leven met een alcoholist, met ups en downs (deel 1)

Lang heb ik getwijfeld of ik hierover zou schrijven want ik weet als ik hier aan begin dat er geen eind aan komt. Maar soit, ik heb tijd dus waarom ook niet.

 

ZORGELOOS JONG

Ik werd geboren in 1971 en beleefde zorgeloze baby, peuter en kleuterjaren. Toen ik naar het 3de leerjaar  mocht kwamen we terecht in Zelzate. Mama en papa hadden daar een leuk huis gekocht en waren van plan om het volledig te renoveren. In mijn korte leventje was ik toen al 4 keer verhuisd, waarom? .... daar stelde ik me in die tijd natuurlijk geen vragen over.

We woonden op de hoek van een straat die uitkwam op het kanaal Gent-terneuzen. In de doodlopende weg naast het kanaal konden we zorgeloos en uitgelaten spelen.

 

Daar ik een 4 jaar oudere broer had was ik meer het jongenstype. We bouwden kampen, rolschaatsten, staken zelf go-carts in mekaar en zo van die dingen.

 

 

 

Papa was vertegenwoordiger en had al in verschillende sectoren gewerkt.... houten speelgoed, optiek, sektionaal poorten enzovoort... waarom hij zoveel veranderde werk, tja daar lag ik op die moment ook weer niet wakker van.

 

WERKEN EN ONTSPANNING

Tijdens de weekends was papa bezig met de verbouwingswerken. Ik vond het super als ik daarmee mocht meehelpen. Nageltjes kloppen, plankjes zagen, steengruis scheppen.... Soms werd het wat moeilijk toen we met zijn allen op 1 kamertje  moesten leven maar het was de moeite waard. Ons huis was top! Om te ontspannen gingen we op vrije dagen met het ganse gezin naar de ardennen om te rotsklimmen. Papa was toen ook voorzitter geworden van de vlaamse bergsportvereniging. Tijdens vakanties trokken we naar zwitserland waar ik op 10-jarige leeftijd mijn eerste 4000-er overwon.

 

 

 

 

 

 

Ondertussen had mama ook besloten te gaan werken en vond een job in Brussel. Het waren lange dagen en zodoende zorgden broer en ikzelf voor het huishouden. We maakten het eten klaar, poetsten, lieten de hond uit en als er wat tijd over was.... haalden we kattekwaad uit :-)

Elke dag met de trein naar brussel was eigenlijk niet ideaal met een job en mams gaf het op. Papa zijn droom was om van zijn hobby zijn beroep te maken en zodoende....

 

ZIJN HOBBY WERD ZIJN BEROEP

Ze huurden in dezelfde straat een woning waar ze een tijdje later de opening van hun nieuwe zaak mochten aankondigen.

 

Sherpa buitensport.... speciaalzaak voor trekking, kamperen, alpinisme en langlauf. Wij vonden dit super en na school en tijdens de vakanties hielp ik al wat mee in de winkel. Als er in de winter sneeuw te bespeuren was in de Hoge venen organiseerden mama en papa groepsuitstappen om te gaan langlaufen.

 

 

 

 

Enkele jaren later, toen was ik ongeveer 14 jaar, besloten mijn ouders ons huis te verkopen en op zoek te gaan naar een plaats waar ze zowel de winkel konden huisvesten als ons gezinnetje. Iets later, weer na veel verbouwingswerken, woonden we in het centrum van Zelzate boven Sherpa buitensport. De zaak liep goed en ik hielp nog steeds mee in de winkel. Er kwam ook een eerste computer met boekhoudprogramma. Aangezien ik de richting Handel volgde was de boekhouding van de zaak voor mij een goede leerschool.

Papa zag ik ondertussen niet zo veel meer, hij moest steeds naar vergaderingen (god weet waarom of van wat) en kwam steeds pas thuis toen ik al in bed lag.

 

EN TOEN KWAM DE KAT OP DE KOORD...

Toen was ik 17...

Aangezien papa s' avonds weinig thuis en mama niet veel ervaring had met boekhouding hield vooral ik me daarmee bezig. Ik vond het leuk maar kreeg er ook nog een extra zakcentje voor.

Op een dag, toen ik in papa's bureau was vond ik de perforator niet meer terug. Hopeloos ging ik op zoek. Alle schuifjes, alle kastjes.... toen ik het bijna opgegeven had trok ik helemaal links in het bureau de bovenste kastdeur open...... en...... AUW!!!!...... er kwam een lading lege flessen op mijn hoofd terecht....

Resultaat.... een buil en de vraag.... wie stopt nu lege flessen in de bureaukast?

Mams was boven in de keuken aan de thee.... paps was uiteraard niet thuis. Ik scharrelde een paar flessen samen en ging naar boven. 'Maaaaams....... breng ik die even naar de glascontainer?, hoe komen die eigenlijk in papa's kast? die drinkt toch alleen schweppes?'.  Mams keek me aan.... ze zag er nogal bedrukt en twijfelachtig uit. Ze vroeg me heel stilletjes of ik een kopje thee wou en of ik even wou gaan zitten. Ze moest me immers iets vertellen.....

Mijn mond viel open van verbazing toen ze mij vertelde dat papa 'alcoholist' was. Zotteke..., alcoholist? Kan toch niet... ik heb papa nooit iets van alcohol zien drinken, ook op feestjes kwam er geen wijn op tafel. 

Dat is het juist vertelde ze me...... wij waren beide bang dat jij het zou ontdekken en al die tijd moest jij je er dan ook geen zorgen over maken. Broer wist het blijkbaar al héél lang, maar ook hij verzweeg het voor me. 

Papa was altijd thuisdrinker geweest. Hij verstopte de flessen whisky, cognac, ricard altijd op een plaats waarvan hij bijna zeker wist dat wij die niet zouden vinden. Af en toe had hij es een periode dat hij clean was maar toen hij na zo een periode terug herviel werd het steeds erger. Het laatste jaar ging hij dan ook op café drinken. Vandaar de vele vergaderingen natuurlijk.

Mams vertelde me dat ze altijd wou dat onze opvoeding er niet onder leed en eerlijk gezegd.... het was zo, wij waren nu eenmaal goed opgevoed.

Welnu.... haar verhaal ging nog een aantal uren verder en het had mij wel geraakt maar ergens maakte ik me er ook weinig zorgen over aangezien ik er nooit rechtstreeks mee te maken had.

Maar toen....

 

VAN KWAAD NAAR ERGER

Het verdere verloop van mijn verhaal vind u in deel 2  http://www.xead.nl/leven-met-een-alcoholist-deel-2

Ook deel 3 is er al... http://www.xead.nl/leven-met-een-alcoholist-deel-3

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi geschreven zeg! Ik ben fan en een duim erbij! mooi artikel
Super artikel !Goed geschreven...
wat erg..wel mooi geschreven duim en een fan erbij
wow.!mijn vader was en is nog steeds een stevige drinker.man lief eigenlijk ook wel,maar dat is min of meer een familie trekje waar ik ook constant commentaar op lever.

duim.!
Ook ik ga het vervolg lezen ;)Dapper van je moeder om jullie te behoeden in jwe kindertijd.
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
wat erg - ik lees seffens het vervolg
alvast een duim
mijn haren stonden rechtovereind, bij het openen van de kast, herkenbare beelden schieten aan me voorbij, ik heb teveel gevonden. In mijn geval mijn partner, die nu de naam ex draagt.
Ik heb er mee afgerekend, ben reuze benieuwd hoe jouw verhaal verder afloopt