De meidenprik

Door Spijkerschrift gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

De meidenprik. Een Rijksvaccinatie waarmee ik mee in mijn maag zit. Mijn oudste dochter komt daar pas volgend jaar voor in aanmerking, de ander over drie jaar, maar ik vind het nu al een moeilijke beslissing. Wel of niet vaccineren?

 Persoonlijk vind ik hen beiden dan te jong om hierover een beslissing te maken. Dus wik en weeg ik, Google flink rond en vraag manlief om zijn mening. Die moet sowieso niets hebben van inentingen. Kranten en websites berichten over de voor- en nadelen. In een landelijk dagblad lees ik dat men niet weet wat op lang termijn de resultaten zijn, of – waar ik mij meer zorgen om maak – de gevolgen op latere leeftijd.

Na het lezen van vele sites concludeer ik dat er gevaccineerd wordt tegen twee papillomavirussen die de infectie veroorzaken, twee van de vele varianten van het virus. Een virus die normaliter door het lichaam wordt bestreden. Jaarlijks sterven zo’n 250 vrouwen aan de gevolgen van dit virus – baarmoederhalskanker - en wie wil zijn dochter daaraan kwijtraken, niemand toch? Dus het HPV-vaccin zou dan geruststellend moeten zijn. Prikken dan maar? Nee, ik voel me absoluut niet overtuigd.

Negentig procent van de vrouwen raakt de infectie kwijt, bij tien procent blijkt de infectie chronisch, een klein percentage hiervan ontaard in baarmoederhalskanker. En deze kanker is in een vroeg ontdekt voorstadium goed te behandelen. Dit alles tezamen maakt dat ik het nog steeds een lastige keuze blijf vinden. Het wordt pas over vijftien jaar duidelijk of deze vaccins ook daadwerkelijk effect hebben. Maar mocht er al een infectie zijn geweest, dan beschrijft de site van www.nkpv.nl dat deze zich alsnog kan openbaren als kanker na die bewuste vijftien jaar. Dan kan het vaccin effect hebben, maar je moet dan wel weten of die infectie dan ook daadwerkelijk ontpopt tot baarmoederhalskanker. Lastig, lastig, lastig.

Niet prikken met kans op baarmoederhalskanker die wellicht hiermee was te voorkomen of wel prikken, maar niemand weet wat de latere gevolgen zijn. Onvruchtbaarheid wordt stellig ontkracht door de medici. Maar bij DES wist men destijds ook niets van de gevolgen.

Ik leg mijn gevoel naast mijn pragmatische gedachten. Misschien geeft dat mezelf meer duidelijkheid. Hoe groot is de kans dat mijn dochters gaan roken? Wat zijn hun overlevingskansen in het verkeer en hoe liggen de cijfers ten opzichte van het cyberpesten of loverboys? Hoe groot is de kans op maag-darminfectie na het bezoeken van het toilet. En wat dacht je van de vaatdoek op het aanrecht? Of een deurklink? Hoe groot is de kans dat ze gezond oud wordt?

Ik vind het een lastige queeste. Er tegen die tijd met haar eens goed over hebben. Iedere dag neem ik beslissingen voor mijn kinderen, omdat zij namens de wet nog niet geacht zijn deze te nemen. Dit vind ik een lastige, omdat er geen win-win situaties ontstaan, eigenlijk alleen maar twijfels.

 

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Volg je hart hierin. Als je er niet uit komt ga voor de 60/40 verdeling en kies waar je 60 % voor voelt, maar blijf ernaar informeren. Kan je gerust nog meer interessante artikelen aan wijden. Ik heb het trouwens niet laten doen bij mijn dochter. Ik vond de beslissing ook moeilijk.
Duim
Tex
Niet doen!
Interessant artikel !
Mijn dochters worden zaterdag 12 jaar en wij hebben samen besloten niet de enting te laten doen. Ik ben wel voor vervroegd baarmoederhalskankeronderzoek (leeftijd bijv. naar 30).
ik heb net als jij ontzettend veel twijfels over deze vaccinatie,
gelukkig hoef ik het nu nog niet te weten, het duurt nog wel even voordat hier een oproep voor komt. Maar op dit moment zou ik het echt nog niet weten, of het juist is om te doen, of juist niet
Helder artikel, ook al weet je niet wat te doen. Echter, je vergelijking met DES geeft al aan in welke richting je denkt. Al die vaccinaties, terwijl men de gevolgen op de lange termijn nog niet kent, lijken mij zeer ongewenst. Zelf zou ik er niet over piekeren mijn dochter in te laten enten. Ik kan alleen meegeven een regel, die ik zelf altijd volg: Bij twijfel, NIET DOEN. Duim.
De mijn krijgen ze niet, onze huisarts heeft mij verteld het niet te doen, en er zijn geen enkele bewijzen dat het werkt daar is de prik nog te resent voor. Daarbuiten ken ik iemand die in het hospitaal werkt en ook hij vangt hier en daar wat op van artsen dus voor mij de prik niet.