Hal en Rar Techniek/medisch

Door Silverstar53 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

De nieuwste techniek voor die lastige aambeien. Weg met die inmens zware ouderwetse operaties, waarbij je minimaal 10 dagen de binnenkant van de kliniek zag. Het was wel zeer doeltreffend, uiterst pijnlijk en ook nog gevaarlijk achteraf gezien. Nu dan de nieuwste techniek Hal en Rar, maar hoe zit het met de pijn en de operatie? Hoe hoog moet je pijngrens zijn om dit te dragen. Natuurlijk heeft dit mijn intresse omdat het op het Medische vlak zit, en ik daar zelf op natuurlijke basis heel veel mee doe.

HAL EN RAR TECHNIEK.

De nieuwste techniek om Aambeien te verwijderen , en de mensen een normale manier van leven terug te geven. Zonder pijn , zonder bloedingen, of zonder die ouderwetste zware ingrepen van toen.

Wat houdt Hal en Rar precies in, wat doet het en hoe zit het met de pijn?

 

Dopplergeleide ligering van hemorroïdale arteriën (DG-HAL)
DG-HAL werd in 1995 geïntroduceerd.
De operatie wordt meestal onder algehele of spinale anesthesie uitgevoerd.
De patiënt wordt in beensteunen gelegd,
waarna een speciale proctoscoop met daarin een doppler-probe wordt ingebracht.
Met deze probe kunnen de aanvoerende arteriële takken naar het hemorroïdale weefsel,
worden geïdentificeerd. In de huls van de proctoscoop, net boven de probe,
bevindt zich een luikje. Door dit luikje kan de chirurg de arteriële takken met hechtingen ligeren,
(figuur 1a).
De gedachte achter de techniek is dat hemorroïdaal weefsel slinkt,
als de arteriële aanvoer onderbroken wordt.
Tegenwoordig wordt DG-HAL vaak gecombineerd met een hemorroïdopexie.
Bij dat laatste wordt prolaberend hemorroïdaal weefsel door middel van een voortlopende hechting,
omhooggetrokken, zie tekening.

Prettig is het natuurlijk niet en nooit, maar uiteindelijk is deze vorm van een behandeling goed te dragen tijdens de operatie.  Dit is nu nog een vrij nieuwe manier om de slagaderen te behandelen, en/of te verwijderen. Natuurlijk ligt het er ook aan in welke graad iemand daar last van heeft, bloedingen heeft enzovoort. Via Internet wordt hier heel veel reclame over gemaakt en het zou vrijwel pijnloos zijn? ...........!!!!!!!!!!!!!!!! Ook wordt door de dienstdoende arts aangegeven dat de pijn bijna nihil zal zijn?   Dat is echter onzin en niet waar. Weet dus waar je aan begint en vraag dit allemaal goed na voor je begint. Ik zal vertellen waarom ik die raad geef en hoe ik dit allemaal zo goed kan weten. De ingreep op zich is pijnloos via de verdoving, hetzij via een ruggenprik, of een simpel roesje. Maar dan...

Ik plaats nu nog een tweede foto van deze ingreep, zodat je weet wat men met je doet en op welke manier dit gebeurd. Een gewaarschuwd mens telt voor twee, nietwaar?

 

Zoals je ziet hang je min of meer in stijgbeugels, maar je merkt daar zelf niet veel van uiteindelijk. Dit is nog altijd een betere manier dan vroeger uiteindelijk, waar je geheel onder narcose ging, maar wel tot 10 dagen moest blijven. Daar ben ik voor in omdat je dan continu je verzorging had als er bloedingen optraden, of wat dan ook.  Je kon een goede verdoving krijgen als de pijn te erg werd. Ik heb dit zelf ondergaan op deze manier dus weet ik waar ik het over heb. Zeker geen pretje en afzien was niet normaal meer, ondanks verdoving. Alle aderen werden operatief verwijdert, gehecht of dicht gebrand. Nu blijkt dat deze manier helemaal niet zo veilig was, zeker wat slagaderlijke bloedingen betreft, maar ik heb dit overleefd en ook nooit geen last meer van gehad. Zeer doeltreffend dus.

Wat deze nieuwe methode betreft, een hele vooruitgang natuurlijk , maar zeker niet zonder echt afzien.

Begin deze afgelopen week heeft mijn jongste zoon deze nieuwe ingreep ondergaan. Stap voor stap heb ik dit gevolgt wat men deed, wat men vertelde en wat hij allemaal zou kunnen meteen. Waar ik meteen niet in geloofde was dat het allemaal pijnloos zou zijn, dat hij meteen alles kon eten en na de ingreep meteen naar huis kon gaan.  En of ik gelijk had,  jammer genoeg voor hem.

Ik werd tegen de avond gebeld dat hij naar huis mocht en dat alles prima in orde was. Oke, ik naar het ziekenhuis om hem te halen natuurlijk. Wat schetst  mijn verbazing dat hij al gegeten had, brood en soep enz. Nog half verdoofd zat hij daar. Hij had nog niet zelf kunnen plassen wegens de verdoving, maar hij mocht naar huis. Toen had ik het niet meer en heb meteen de verpleegster aangesproken. Het was maar een dag opname en eten meteen was normaal werd er gezegt. Na zo`n ingreep? Met al die wonden en hechtingen enz? En wat als hij door dat eten nu eens een verstopping krijgt? Nog meer afzien en lijden heb ik gezegd, en hoe kun je iemand die nog half verdoofd is naar huis sturen? Is dat verantwoordelijk gedrag dan? Hij woont alleen, en wat als er in de nacht bloedingen optreden, wat dan. Maar goed, hij zou geen pijn hebben, althans niet veel vertelde men. Ze weten dus helemaal niet waar ze over praten, want deze methode is nog zo nieuw en nog maar in een begin stadium. Ik ben de hele week bij die jongen gebleven natuurlijk, en afgezien heeft hij. Nu nog na 6 dagen. Ik heb hem meteen op vloeibaar voedsel gezet en heel veel laten drinken. De stoelgang moet soepel gaan en niet hard worden, dus geen vast voedsel de eerste 3 a 4 dagen. Ik weet zelf dat de pijn verschrikkelijk is, en niet te harden eigenlijk. Je kan niet zitten, niet liggen en bijna niet lopen. Immers, de sluitspier is zodanig uitgerokken  zodat de arts er goed bij kan. De vele hechtingen die er geplaatst worden zeggen al genoeg. Na 4 dagen hebben we terug gebeld, en nu heeft hij hele zware verdovende middelen gekregen zodat hij makkelijker naar het toilet durft en kan gaan, nog steeds zeer pijnlijk maar beter te doen. De dienstdoende arts zei "ik kan me niet voorstellen hoe pijnlijk dit moet zijn, maar het zal verschrikkelijk zijn ongetwijfeld naar wat ik hoor van andere patienten . Zonodig nemen we je terug op om de pijn te controleren en te verdoven"

Dit is waar ik mij aan stoor namelijk, dat men doet voorkomen dat deze ingreep pijnloos is voor de patient, wat dus duidelijk helemaal het geval niet is. Men heeft toe gegeven dat men nog veel moet leren over deze behandeling en de resultaten. Maar ga niet tegen de mensen zeggen,  "het is prakties pijnloos"  Het is afzien en lijden zeker voor minimaal 10 dagen , tot de hechtingen zijn opgelost en alles niet meer zo trekt. En dan moet je nog afwachten of je geen ontstekingen erbij krijgt zoals hem. Goed dat de natuur in alles voorziet op Medisch gebied en ik hem zowel uitwendig als inwendig kan helpen. En alle beetjes helpen ten slotte.  Waarom dergelijke patienten half verdoofd nog naar huis te sturen ligt natuurlijk aan de Regering en het kostenplaatje wat er aan hangt. Ik vind dat een klinklaar schandaal dat wij belachelijke hoge kosten betalen voor de zorg, en als je zorg nodig hebt zetten ze je buiten, je bent gewoon te duur. Daar moet het Kabinet zich eens zorgen om gaan maken, en niet hoe ze onze miljarden weg kunnen sluizen. Eens daadwerkelijk met oplossingen komen voor die veel te hoge kosten verzekeringen. Waar uiteindelijk de patient de dupe van wordt. Eerst voor zulke zaken pleiten en vechten, niet uren babbelen over scholing, huizenbouw enz. Onze zorg is een eerste prioriteit en moet dat ook zijn.  We betalen genoeg zou ik zo zeggen, en wat te denken van alle bijbetalingen nog? Mogen we ook nog leven misschien, zonder overdaad maar met de eerste noodzakelijke belangen? Dat hoort voor te gaan en niet de % van andere landen, die betalen zeker niet onze zorgkosten. Maar het een is het gevolg van het andere, niet dan?

Half verdoofd, maar ga maar naar huis. En bedankt. Waar is de liefde voor eigen volk?

Silverstar

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
brrr pijnlijk lijkt me!
maar duim voor je artikel en een fan erbij