Sluimerend in mijn heerlijke warme bedje

Door Berna gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Een goede week geleden dacht ik dat het zomer was. Toen heb ik zelfs buiten gegeten voordat ik naar mijn werk ging. Maar nu, lokt alleen mijn warme bedje, om daarna sluimerend verder te gaan

Een nieuwe dag

 

Ik begon deze ochtend met het onderstaand gedicht. Ik had er geen benul van dat het buiten zo koud zou zijn en dat het de rest van de dag zou gaan regenen. Met een keiharde wind hier, ja, ja, dat is aan de kust dan gelijk zo.
Om mijn fijn gevoel over te brengen voordat ik naar het zwembad toog, hier mijn gedicht. Goh, de dag zag er zo mooi uit.
 

Een nieuwe dag

Een nieuw begin
ik laat mijn letters vloeien
niet wetend welke woorden er ontstaan
maar ik laat me heerlijk gaan

De nieuwe dag is begonnen
geen mens die mij kan zeggen
welke woorden ik neer zal leggen
op deze lentedag

Ik laat je nog even onwetend
het belangrijkste niet vergetend
en letter, een woord en een zin
dit gedicht op deze nieuwe dag
is nog maar het  begin 




Inspiratie

Wanneer het mooi weer is heb ik op de een of andere manier veel meer inspiratie. Vooral om vrolijke dingen te schrijven. Ik hoef er nauwelijks moeite voor te doen, want de woorden komen als zonnestralen uit mijn vingers.
Als het zo regenachtig en somber is word ik beïnvloed en zak ik af naar het niet kunnen schrijven. Ik surf wat op internet en voel de moeheid van de afgelopen tijd. Alles wordt stil om mij heen en ik leg mijn vingers stil en zit alleen maar in gedachten en ga naar het ‘’niets’’ toe. Ja, soms is het nodig, vooral in mijn behoorlijk hectische leven, in mijn loodzware maar o zo mooie werk. Dan ook nog alles wat er momenteel met mij gebeurd bij de uitgave van mijn boek. Ik heb al grootse plannen voor een volgend boek en ook al gekeken waar ik een volgend mozaïek kan gaan maken voor de afbeelding van dat boek. Ja, ik wil namelijk in dezelfde stijl blijven.
Maar vandaag namen de weergoden mij mee naar mijn warme bed en daar kwam ik dus in …….

Niemandsland

Ik leg mij neer
laat gedachten
oplossen
zet ze op wolken
en vlieg langzaam weg

De warmte
omhelst mij
geen mens die op mij wacht
sluit mijn ogen
en droom zacht

Geen verplichtingen
gewoon helemaal niets
vingers liggen stil
hersens rusten uit
warmte neemt mij mee

Rust, zo fijn
nu weer wakker
taken roepen weer
vingers zijn in beroering
beseffend
wat heb ik het goed

Ondanks de regen
op de ramen tikt
mijn vingers op de maat zeggen..

het leven is een zegen



Ontwaakt maar toch sluimertoestand

Thee gedronken, wat artikelen gelezen, de afbeeldingen vermeden, want ja, ik ben nog steeds in sluimerstand.
Het is heerlijk om de sluimerstand af te wisselen in uiterste waakzaamheid. Ja, in mijn werk is het constant opletten, aanpassen, begeleiden en zoveel meer.
Het zijn eigenlijk reizen die ik maak met mensen, naar het eindpunt, wat ik ook weer als een nieuw begin zie.
Ik heb de afgelopen tien jaar geleerd om mij in een sluimertoestand te zetten wanneer dit maar mogelijk is. Een ander woord is mediteren. Dit kan ik zelfs doen als ik in een rij bij de kassa sta. Als ik zwem. Zelfs als ik schrijf, doen mijn vingers het werk. Dat lijkt zo, want het moet natuurlijk wel ergens vandaan komen, van wat ik schrijf.

Thuis zijn

Geeft mij de mogelijkheid om in actie te komen en weer rust te nemen.
Daar bestaat mijn ontplooiing ook uit. Niemand zal hier tegen mij zeggen dat ik mijn tijd lig te verslapen, want ik zorg wel dat alles eromheen klaar of af is.
Het is heerlijk om jezelf te kunnen zijn en dit af te wisselen in zwaar werk, sporten en ontspanning.
En als de zon er werkelijk is, kun je mij buiten vinden, want iedere dag moet je benutten als dit nodig is, vooral hier in Nederland.

Mijn warme bedje

Ik zal het nodig hebben denk ik en daarom luister ik naar wat ik wil. Ik ben niet meer zo gebonden dat ik mijn rust niet kan pakken. Het was heerlijk. Dobberend in een bootje, de wind horen gieren om het huis, de regen die tikt tegen de ramen en vooral weten dat de zon er weer aan komt. Of kan ik beter zeggen, dat zij er gewoon is. Namelijk in mijn hart.

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi geschreven!
Het blijft maar koud, Ticka, hier zit CV meditatie te doen.. Ik voel warmte dankzij jouw artikel.
dikke duim erbij voor je neergeschreven artikel !
Mooi hoor! Toch nog een beetje warmte!
Mooi verteld en helemaal mee eens. We hebben het zonnetje allemaal hard nodig. Ik wil naar buiten! Met m'n laptopje in de zon.
Mooi verwoord, laat de lente maar komen.
Wat een mooie woorden, wat een mooie kleurige foto's. Behoud je goede humeur, clown Berna, en je laat iedereen weer een beetje genieten van de lente. Ondanks dit pokkeweer! ;) Duim!