Knie uit de running

Door Benny-41 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Het was zo ver,aardig lang tegen aan gehikt,uiteindelijk een operatie om het poces een halt toe te roepen.Mijn knie is op het laatste hoopje kraakbeen na, op.Mijn leeftijd voldoet niet voor een knie prothese,maar wel voor een knie correctie.Echter na deze constatering word je niet alleen maar beperkt,maar val je ook in een zwart gat ten aanzien van werken.Men zegt altijd wel je gezondheid is het belangrijkste is,maar werken draagt voor mij ook bij aan mijn gezondheid.Thuis zitten verwerp ik,maar op dit moment is dit het enigste wat ik kan doen.

Beste mensen

Ergens in oktober werd er bij mij grote slijtage aan mijn knie gevonden.Was ik totaal niet op voorbereid ik dacht dat het iets onschuldigs was,wat met een kleine ingreep,of door een magische hand te verhelpen zou zijn,niets was minder waar,een operatie was het enige doeltreffende wat deze aftakeling voorlopig kon stoppen.

Donderdag 12 april

Van alle kanten hoor je hoe pijnlijk,en tegenvallend zo'n operatie is,Nou dat geeft de burger moet.Met angst in de benen neem je de gang naar zo'n ziekenhuis ,in je achterhoofd wetende,doe je het niet,binnen de kortste keren wel met een prothese in je maag zit,nee dank je.De operatie verliep alles behalve spoedig,de ruggenprik kon bij mij niet uitgevoerd worden,joost mag weten waarom niet,het werd algehele narcose.U moet weten ik heb erge slaap apneu,dat houd in dat ik niet alleen snurkt en een zeer onregelmatige ademhaling heb,maar ook dat er  veel te weinig zuurstof in mijn bloed aanwezig is.Terwijl ik dacht terecht te komen op de uitslaap kamer werd ik wakker op de medium care,onder toezicht van een arts, ik word wel eens anders wakker.Intussen was mijn vriendin al op de hoogte gesteld van deze ommezwaai en kreeg als klap op de vuurpijl te horen,dat het op een gegeven moment penibel was geweest.

                                                        Bezoek uur

Nog versuft van de narcose,vertelde mijn vriendin dat ze erg geschrokken was,dit terwijl ik nauwelijks wist wat er allemaal in voorafgaande uren had plaatsgevonden.Maar goed het was niet anders ik was erdoor gekomen even een nachtje blijven en dan weer naar huis,helaas niet voor mij.Tegen de avond begon de wond weer te bloeden als een rund en was het verband aan vervanging toe.De nacht verliep zonder te slapen,niet vanwege de pijn,want dat viel reuze mee,maar ik denk door de omgeving.'Smorgens wederom een bloedbad,dan is naar huis gaan niet meer aan de orde.Nog maar een dagje aankijken,en dan maar zaterdag afwachten.

       Zaterdag

 

 

Best te omschrijven als een dubbeltje op zijn kant,mijn wond of beter gezegd ritssluiting van zo'n 18 cm ,was wederom weer aan het bloeden geweest,Dienstdoende arts moest uitsluitsel geven,deze gaf uiteindelijk groen licht,met heel wat instructie's,die ik thuis moest opvolgen,ging het niet,dan weer rechts ommekeer te maken naar het ziekenhuis,ik beloofde plechtig dit te doen,en kon afreizen naar mijn vertrouwde omgeving.

Kniezen

Het is zondag,de pijn is lang niet zo erg als ik verwacht had.Ik weet al geruime tijd dat de revalidatie minimaal 3 maanden gaat duren,tel daar de bijna 4 maanden bij die ik al thuis verblijft,en je zit op ruim een half jaar.Niets voor mij,en vooral de onzekerheid waar ik in leeft,doet niet veel goeds aan mijn humeur.Het kniezen is weer begonnen,

Tussen de uren die ik verblijft in het ziekenhuis om mijn knie weer aan de praat te krijgen weet ik zeker dat mijn gedachte geregeld gaat afdwalen,van hoe nu verder,De zo eerder geplaveide weg heeft opeens een duidelijke scheuring gekregen.Is het niet op werk ,dan wel op sportief gebied.Dat laatste kan ik wel overwinnen,maar als het om mijn werk gaat word het toch een heel ander verhaal.

                                                   Arbeidsverhouding

Zonder de pijnlijke knie,stond mijn werk al op losse schroeven.Een conflict heeft mij doen uitwaaien naar een ander werkgebied,en maakte mij het werken vrij lastig.In die periode heb ik bedacht het geen wat ik voor mijn werkgever doe,kan ik ook in mijn uppie.Dit staat nog steeds in mijn hoofd gegrift en heeft al behoorlijk gestalte gekregen.Natuurlijk heb ik van te voren bedacht wat zo beperking te weeg kan brengen,op dat moment totaal geen sta in de weg om voor mijn eigen te beginnen,maar enige twijfeling heeft zich inmiddels wel meester van me gemaakt.Wat nu als het niet goed met mijn knie komt,of dat ik mijn plan niet ten uitvoer kan brengen,door verschillende omstandigheden,wat dan.

Positief

Van oudsher ben ik best positief ingesteld,kan ik redelijk met tegenslagen omgaan,maar dit gaat je niet geheel in de koude kleren zitten,niet dat ik niet met mijn plan doorga,maar de realiteit zie ik vandaag pas echt onder ogen.Op werkgebied kan ik niet veel verliezen,veel voor mij is uitgesloten om te gaan doen,het plan wat ik heb bevat werk wat ik graag wil doen.En in mijn ogen is er niets vervelender dan iets te doen tegen je zin in.

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Nieuwe reacties weergeven