Kinderen met een bipolaire stoornis

Door Ciska HM gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

kinderen met een bipolaire stoornis dat is nog een onbekend terrein, er is nog veel onduidelijkheid over, deze stoornis is eigenlijk alleen nog bekend als een stoornis wat bij volwassenen voorkomt. Men spreekt dan over Manisch Depressief. Er zijn al wel amerikaanse documentaires beschikbaar over kinderen met een bipolaire stoornis maar worden nog niet erkend en men spreekt over een hype uit de verenigde staten. Meestal is het erfelijk dit zijn kinderen waarbij zenuwziekten in de familie voorkomt

Net als bij ADHD wordt er gesproken over een hype uit Amerika, dit maal over Bipolaire Stoornis bij kinderen.Wederom legt men een smet op een stoornis vooraf men zich realiseert hoe ingrijpend het is om een kind te hebben met een bipolaire stoornis. Ook net zoals bij ADHD krijgt men met vele vooroordelen te maken, zoals: Je voedt het kind niet goed op, Je moet veel strenger zijn, pak dat kind eens goed aan, geef ze maar een paar weken mee dan zul je wel zien! Jouw kind mag niet met mijn kind spelen. Het gezin wordt door anderen gemeden, roddels gaan rond.

Mensen zien meestal momentopnames daar het de ene keer heel rustig toe gaat en de volgende keer wat onstuimiger. Hoe het er werkelijk aan toe gaat thuis weet niemand, de hoop om dit uit te leggen aan mensen en aan therapeuten is allang vervlogen en eerlijk gezegd hebben zij ook niet echt een idee daar dit onbekend terrein is. Bipolaire stoornis gaat bij kinderen vaak samen met andere aandoeningen zoals Autisme, Tourette, etc. Zo wanneer men voor gesprekken komt is het daarop waarop men dan richt omdat die diagnose is vastgesteld.

Dat maakt het ook zo lastig want ook daarbij horen woedeaanvallen als men dit noemt dan gaat men uit van de woedeaanvallen waarmee men bekend is, deze woedeaanvallen echter zijn niet te vergelijken, deze woedeaanvallen zijn zo plotseling en intensief van aard bijna of eigenlijk kun je haast wel zo benoemen psychotisch van aard, werkelijk alles wordt kort en klein geslagen inclusief ouders met name één ouder is meestal de klos, stompen in de maag, schouder uit de kom en dergelijke kan  het resultaat zijn van één woedeaanval, het huis is meestal een ravage na één woedeaanval. Als men bijvoorbeeld een kind van 5 neemt kan die al beresterk zijn in zo'n woedeaanval er komen zulke groffe woorden uit waarvan men het bestaan niet weet en de dood is het middelpunt van alle uitingen tijdens zo'n woedeaanval. Het kind overhit zichzelf is totaal van de kaart. Echter wat deze ziekte zo typeert is dat het kind zijn gedrag net zo snel omslaat als dat het begon, vanuit een extreme woedeaanval kan binnen 5 minuten het kind naar een euforische stemming gaan alsof er niets is gebeurt. Het later confronteren met de spullen die zijn stukgeslagen ookal waren die hun favoriete spulletjes halen ze verongelijkt hun schouders op, het lijkt hun niets te doen en gaan weer verder met hun dagelijks leven.

Wat ook typeert is dat het soms met periodes gaat, het kan dagen goed gaan en dan komt er een fase waarin meerdere keren per dag een woedeaanval komt. Deze woedeaanvallen kunnen om de kleinste dingen gaan, bijvoorbeeld als zij even hun zin niet krijgen, als zij aan regels moeten houden. Deze kinderen houden niet van autoritair gedrag, dat andere mensen hun regels bepalen, als dingen net iets anders gaan dan zij in gedachten hebben.

Het gedrag van deze kinderen is moeilijk onder controle te houden wat helaas rest is dat zij aan de medicatie moeten om hun nog enig kwaliteit van leven te geven. In deze maatschappij  wordt altijd gesproken over hoe erg het wel niet is om kinderen zo jong aan medicijnen te zetten. Echter bij deze stoornis zou het zelfs misdadig zijn om hun geen medicatie te geven.

Het sociale leven is erg zwaar voor deze kinderen, zij worden regelmatig gepest door hun extraverte gedrag, het besef is er wel daadwerkelijk en weten dat zij daarin ook niet kunnen veranderen wat nog meer een aggressiever gedrag naar anderen uitlokt. Door de schommelende stemmingen eten zij ook meer vooral een hang naar zoetigheid, vooral vooraf en na een periode van de stemmingswisseling zijn ze geobserdeerd door zoetigheid het wordt echt een obsessie. Met het gebruik van een anti psychoticum wordt het dwangmatig patroon naar zoetigheid versterkt. Het lichaam vormt zich een holle rug en een opgezette buik, dit lokt ook weer pesterijen uit. Het kind is vanaf jongs af aan al erg met de dood bezig en raakt hoe jong ook vaak depressief. Bij sommige jonge kinderen kunnen er al suicidale gedachten ontstaan.

De toekomst van deze kinderen is somber, deze stoornis gaat als zij ouder worden over in zwaar depressieve buien en een grote mogelijkheid dat ouders hun kinderen overleven.

Ik hoop van harte dat er duidelijkheid komt en een serieus onderzoek komt en dat men het niet als een hype ziet maar een serieus probleem, daar men als ouders serieus genomen dient te worden, dat men door de omgeving neergesabeld wordt kan men nog mee leven maar het is belangrijk dat men wel serieus wordt genomen door de professionele hulpverlening en eigenlijk nog het meest belangrijk neem deze kinderen serieus en laat hun leven.

 

 

 

 

 

 

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
je zal het maar hebben als kind.
goed artikel en duidelijk uitgelegd.
duim en fan erbij