Alles over gezondheid en overleven.

Door Pioentje gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Als je de diagnose kanker krijgt dan stort de hele wereld in.

Wat hebben die uncologen toch een hard beroep.

 

Je moet maar telkens op een ochtend tegen veel mensen jong of oud zeggen dat ze kanker hebben.Op het moment is dat heel veel. Je poten van de stoel word dan tot heel ver onder je uitgezaagd en je hoord niet meer alles.Je ziet je hele wereld vergaan...je zteld vragen van hoe het moet gaan met je man....kids....en de rest maar niet hoe het jezelf gaat. Dat komt pas heel wat laters aan bod.

Behandelsplan en verder.

Langzaam kom je tot besef dat er een vonnis is uitgesproken en  ga je beseffen wat er aan de hand is. Er komen vragen maar ook weer geen  vragen want daar ben je bang voor. Bang voor het woord er is niets meer aan te doen...Dan komen er wat thermen langs dat ik moet vragen wat is dat of hoe gaat dat in zijn werk. Allemaal algebra. Dan zijn er intussen nog wat artsen bij gekomen en die beginnen ook wat te praten en dingen voor te stellen maar mijn  vraag komt maar niet over de lippen.

HOE LANG HEB IK NOG...............................

Dan vraagd de arts zo eventjes tegen me van is alles nu duidelijk mevrouw..

NEEEEEEEE

Hoelang nog....

Dan krijg je het antwoord van ...koppie op mevrouw we gaan ervoor de techniek is heel ver en we kunnen veel. Nu moet u positief worden en dan gaat het lukken..

Heb nog steeds geen antwoord en zo ga je dan naar huis met een diagnose van Kanker en nu.

 

Je moet dan je kinderen en de rest van de familie inlichten van die verdomde ziekte. Heel moeilijk want zelf geloof je het niet en wilt het niet geloven maar het is een feit. Dan krijg je het wachten ....het wachten op petscans mri scans enzenz en dan de afspraak weer met de artsen.

Mijn vraag van Hoelang nog heb ik nog steeds niet beantwoord gekregen maar wel van we gaan opereren en dan chemo en dan bestralen en in het ergste geval nog een operatie maar......het gaat goed komen. Maar het is niet goed. Mijn hoofd is niet goed. Wat is er met mijn hoofd. Is het toch een droom ? Nee geen droom allemaal echt pure werkelijkheid.

 

Het enigste wat je op het moment nog kunt doen is je overgeven aan een heel team van artsen en hopen dat ze het er beste van maken en dat jij en je gezin heel sterk met elkaar zijn .

Meer kun je niet doen aan deze diagnose KANKER....

Hopelijk komen ze nog eens heel snel hopelijk voor de andere die deze diagnose krijgen die pil waar ze het over hebben die de verdoemde kanker kan bestrijden.Hopelijk kan ik er ook nog gebruik van maken.

 

Want ik ben nog helemaal niet klaar op deze aardbol ik wil nog heel veel doen......

 

 

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Als je dat maar weet en dat ook nog eens de 2e keer in 6 jaar. Maar ...we gaan ervoor zoals ik al zei .het gaat zwaar zijn maar ik red het wel.
groetjes
Pioentje, ik denk dat niemand zich kan voorstellen wat je meemaakt als je de K-diagnose te horen krijgt. Mijn buurvrouw roept altijd: er zijn erger dingen in het leven. Nou...