Dysthyme stoornis, maar dan de reacties van je omgeving

Door Kaatje1970 gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

De reacties van je omgeving als je een dysthyme stoornis hebt.

Dysthyme stoornis

Diagnose

Begin dit jaar is de diagnose dysthymie bij mij gesteld. Dat houdt in dat je eigenlijk constant in een milde depressie zit. Door wat omstandigheden heb ik er nu ook nog een 'gewone' depressie waarbij, waardoor ik dus een dubbele depressie heb.

Ik ga hier niet schrijven wat een dysthyme stoornis precies inhoudt, daar is al over geschreven. Het is meer even om van me af te schrijven over de reacties die anderen geven,

Schaamte

Dat is dit heb, heb ik niet tegen veel mensen verteld. Mijn vriend weet het natuurlijk, mijn vader en zijn vrouw, mijn leidinggevende en enkele collega's. Meer mensen niet, omdat ik me er vreselijk voor schaam. Heel vreemd, want aan de andere kant ben ik ook blij dat ik mijn aandoening een naam heeft. Ik ben niet zomaar een negatief persoon, ik zie niet alles zomaar zwart/wit, het heeft een reden. Maar ja...om even in het wilde weg te vertellen dat je een dysthyme stoornis hebt, is best lastig. Ga het ook niet zomaar even op Facebook zetten.

Reacties

En als er wat gebeurt en ik bekijk alles van de negatieve kant, dan krijg je natuurlijk reacties. "Bekijk het van de positieve kant" en "kijk naar de dingen die je wel hebt" zijn nog de redelijk normale reacties. Maar "doe gewoon normaal joh", "doe niet zo negatief", "maak van een mug geen olifant" zijn reacties die je op slechte momenten echt niet kan hebben hoor. Maar ja...de mensen weten niet wat je hebt, dus op zich kan je ze het niet kwalijk nemen. En toch word ik zo boos en verdrietig van die opmerkingen. Je zegt toch ook niet iemand die niet goed kan lopen vanwege een aandoening aan een been "loop eens normaal!"?

Soms

Soms denk ik geef mij ook maar een gebroken been ofzo. Iets wat je ziet aan de buitenkant. Bij pijn kunnen veel mensen zich wel iets bij voorstellen. Bij een depressie niet. Vaak wordt er gedacht ga even wat leuks doen, denk aan leuke dingen en dan is het wel weer voorbij. Maar zo werkt het niet. In mijn hoofd maalt er van alles, ik denk aan allerlei dingen, allerlei scenarios in mijn hoofd en dat zorg er voor dat het van kwaad tot erger word.

Therapie

Ik ben in therapie, 1 keer in de week 45 minuten praten en vooral ook doen, want ik krijg cognitieve therapie. Over gevoelens die ik op dat moment heb of een paar dagen ervoor had wordt niet gepraat. Alles gaat volgens een strak schema, daar kan bijna niet van afgeweken worden.

Vanmiddag heb ik weer een sessie. Ik weet alleen even niet hoe ik me nu moet klaar gaan maken om te gaan douchen, aan te kleden enzovoort. Ik moet ook nog boodschappen doen, vreselijk. Ben gisteren om kwart over 8 in bed gaan liggen, ben er nu net een half uur uit, maar het liefst zou ik weer teruggaan.

Sorry

Sorry voor dit wat negatieve verhaal, maar ik moest even mijn verhaal kwijt.

Reacties (13) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank je wel! Ooit zal het toch wel beter gaan?
Ik sluit me aan bij Merel. Vindt het juist een heel goed artikel. Verder wens ik je veel sterkte en hoop dat het in de toekomst beter met je gaat.
Dank je wel! Ik ben ook nog steeds van plan om medicatie te gaan vragen. Komt er alleen niet van ;o(
Dat is nou het vervelende van deze ziekte. Er bestaat veel onwetendheid over deze aandoening en wordt te vaak onderschat. Het is een ernstigere aandoening dan vele denken. Heb het zelf ook en herken me volledig in jouw verhaal. Heb nu gelukkig de juiste medicatie gevonden. Stemming van een cijfer 5 naar een 7. Ik wens jouw dat ook toe. Succes!
Mooi en duidelijk geschreven. Ik wilde ook even zeggen dat ik mijzelf heel erg herken in jouw situatie. Sterkte, en je bent dus niet alleen!
Het is heel goed om van je af te schrijven. Sterkte!