Als je lichaam je in de steek laat !

Door Arcade2202 gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

VANAF MIJN VEERTIENDE JAAR EEN KNEUS ,OF NEE, EEN GROTE PECHVOGEL, ZEKER EN ABSOLUUT NIET ZIELIG, MAAR NU IN ANGST EN BOOS OP HET SYSTEEM BUROKRATIE..............

Mijn lichaam laat mij in de steek, op drie hoog wonen , in een flat waar men ,op een enkeling na, nooit van het woord sociaal heeft gehoord beangstigd mij, maar een indicatie voor een aangepaste woning , HOEZO, WAAROM , NOU LEEST U MAAR?! ARCADE GEEFT ZICH BLOOT..............

Voor op gesteld , IK BEN BESLIST NIET ZIELIG ,  echter wel boos . verdietig en teleurgesteld !

Momenteel woon ik in een flatcomplex, heb een grote en een kleine slaapkamer, woonkamer , nieuwe open  middelgrote keuken , klein balkon op het zuiden en een combi douche toilet !Niet slecht , er zijn velen , veel slechter af ! Maar.......................

Ik ben  minder tot invalide, helaas , een rot woord het minder of helemaal invalide , beide zijn  misselijkmakend !

Het kroop in mijn leven en nu , nu , ja wat nu  ?

Op mijn veertiende jaar klapte ik plat op mijn rug van mijn paard in de bak van de Hollandse Manege in Amsterdam, uitspraak , twee jaar gipscorset(FOUTJE ARTS , ZIE DOKTER DIE VESLAAFD WAS AAN GIPS, ARCADE2202) en daarna een ijzeren corset......, op mijn negentiende  , was mijn  blinde darm opstandig en , wilde mijn lichaam uit, operatie twee , mijn amandelen waren er al uit gehaald als kind,.ER VOLGDEN NOG DRIE OPERATIES , DAAR DE AMANDELEN VAN TERUG KERENDE AARD WAREN ..........

De operaties volgden ELKAAR OP , een fistel, nee, niet leuk maar erg  gevaarlijk, dus een spoedoperatie.......,maar daar bleef het niet bij.

Intussen speelde mijn rug mij nog steeds parten , vaak, weggeschoven , paracetamolletje!

OEDEEM !!!!,EVEN ER TUSSEN DOOR..........(FOTO HIER ONDER IS NIET ECHT SCHOKKEND, MAAR ER ZIJN  FOTOS,BBBBBBRRRRR).......

Simpel gezegd  vochtophoping,zie foto. Inmiddels ga ik dagelijks in een compressiemachine die naast mijn bed staat , welke het vocht  er uit stuwt !

Inmiddels  ernstig verliefd , woonde ik samen ......(even terug in de tijd )

Was destijds 25 jaar  en  hevig verliefd, we hadden een top tijd , tot , ja tot ik zwanger raakte, niet in de planning, maar , ben een geemancipeerde vrouw en liet mijn vriend de vrije keus , het zou jammer zijn, maar ik had wel begrip als hij er nog niet klaar voor was. Maar hij bleef bij mij.

Diverse predictor tests , bleven uitwijzen , ZWANGER , YEP,MIJN HART MAAKTE EEN SPRONGETJE , IK WILDE GRAAG EEN KIND , ZELFS WEL 10 ,MAAR DAT WAS TOEN !

Ook de huisarts zei,of riep boos, NEE, DIE VERTIKTE THUISTESTS, , ROMMEL.!

Ik werd dikker en zieker ...zie negen 9,9,9,maanden (ook een door mij geschreven artikel).Een verwijskaart voor de Gyneacoloog, een vrouw, god hebben haar ziel, ze was erg lief ,maar zwanger was ik niet, moest lijnen en die pijn , tja , een paracetamolletje..........

Negen maanden liep ik of beter gezegd rolde ik door de kamer , met een buik , zo dik als een drachtige olifant, van de ene hoek van de kamer naar de andere kamer, terug naar het ziekenhuis, nee , niets te vinden. Mijn geduld was op en ik  vroeg op een dwingende toon om een kijkoperatie, deze werd gehonoreerd onder :::: Mevrouw eist!

U kunt het hele verhaal lezen( zie mijn verhalen ,arcade2202) , maar  de geplande kijkoperatie van 15 minuten liep uit op 7 uur en een kindje, een meisje van 9 pond, DOOD!

Mijn verdriet was groot ,maar zelfs het besef had ik niet ,ik lag dood te gaan en het mag een wonder heten dat ik het heb overleefd ,op 13 mei, nu 28 jaar geleden bevallen , half juni mocht ik het ziekenhuis verlaten ......

 

Nadien ontstonden er vele nare dingen in mijn buik die geopereerd moesten worden , in 5 jaar tijd  25 keer onder narcose , ik was liever vaste klant bij de bloemenman geweest een hak, in  jaren die mooi hadden moeten zijn.'De IVF pogingen , helaas!

Mijn verdriet nam de overhand

Ik wist het niet meer en sprak met wild vreemde mensen over mijn verdriet .......zo kwam ik terecht   bij  Mevrouw Brentjes ,Psychiater in Amsterdam Zuid, ik voelde mij loodzwaar bij het beklimmen van de trap ,maar na een sessie bij haar leek het of ik kon vliegen ,  ze pakte het goed aan en ik leefde verder !

Mijn  kleine kwaaltjes bleven altijd beperkt , althans bij de artsen ik had veel tussen mijn oren zitten, net als mijn negen pond wegende  dochter, dat doet pijn , zekeer als telkens blijkt dat er wel degelijk iets aan de hand is.

Ik leefde verder , altijd met pijn, verklevingen, ben zelfs naar een Professor in Leuven , Belgie geweest ,maar die contateerde dat alles in mijn  buik verkleefd was , dus vast zat aan elkaar en dat een nieuwe operatie , alleen maar nieuwe veklevingen zou veroorzaken , dus LEVENSLANG !

Mijn Huwelijk , Gruwelijk..........

Ja mijn Huwelijk ,liep zo mooi als het begon  uit op een GRUWELIJK!

Ik bespaar U details ,maar wat hield ik er aan over , niks op  het gebied van geld, bittere teleurstelling, welke zich uitte in  GORDELROOS

NIET ZO EEN SMAKELIJK PLAATJE ! MAAR IK WAS EN BEN NOGAL EEN UITZONDERING OP DE REGEL !

 De gordelroos , de naam zegt het uit zich meestal op de gordel, met uitbreiding , doet pijn , jeukt en je bent er knap ziek van  echter bij mij,  dit komt niet vaak voor uitte het zich in mijn gezicht, waardoor mijn ogen werden aangetast , dus nu min veel , bijna blind, de hele dag druppelen met kunst tranen !

Het heeft zich in totaal sinds 1995 , 22 keer herhaald , maar het gaat goed en ik druppel netjes door , mag geen contact lensen dragen, ok , naar een feestje , een paar uurtjes !

'De ergste nachtmerrie van een tandartsassistente

Ik bleek resistent te zijn voor  antibiotica , en verloor mijn tanden , hier kon ik niet tegen op poetsen en flossen.

Drama , maar ben nu bezig met implantaten , dus de Beast  ,  zal veranderen in een Beauty !

OH, ik vergeet nog iets ,  ben tussendoor PLOTSDOOF gworden, een klap , een hele grote klap, alles viel weg , mijn  hele leven werd beheerst , ik kon niemand verstaan en  kon mijn  sociale leven aan de kant schuiven .

Als je niet weet wat doof zijn is , heb je ook niet het besef, maar goed , ik sta op de lijst voor een IMPLANTAAT, maar de huidige technologie heeft het voor mij nog even weten uit te stellen. 'Ben nu gezegend met twee pieplieine apparaatjes en een kastje  om mijn nek , net een I pod, dus onopvallend. Dit wonderkastje zorgt ervoor dat ik in een super drukke ruimte toch een 1op 1 gesprek kan voeren door de mensen om mij heen uit te schakelen , ik hoor weer muziek, kan via Blue tooth weer telefoneren , zowel mobiel als thuis, ben er RIJK  mee !

Tot slot, helaas , nog een klein stukje ,

Ik heb een behoorlijke vorm van Fybromialgie en sta onder behandeling van  een reumatoloog en slik pijnstillers. Dit heeft mij afhankelijk gemaakt van een stok, een rollator en een scootmobiel.Eerst de schaamte , maar nog meer......

Een ziekte ,  die uitgelegd  is op een site , door een patient welke zich ineeld de ziekte te zijn te vinden onder  "Hoi, ik ben Fibromyalgie ".( een aanrader !zowel voor patienten als voor mensen met  fybro patienten in hun omgeving !)

Dit is een ziekte waar je mee moet leren  leven !

Nu het laatse en gruwelijke probleem , mijn rug , alwaar ik mee begon.

Ik heb vernauwing tussen de wervels , tussen 4/ 5 wervels  drukken de wervels het"" tussen wervel""  er tussen uit , wat mij rest is een operatie en nu  morfine om de dagen door te komen met vriend XEAD!

De operatie is erg gevaarlijk, aanstaande woensdag ,ga ik  bij mijn neuroloog horen , wat , hoe en wanneer  de operatie nummer ?en wat de conseqeunties kunnen zijn.

Internet en mijn lieve xead collega ""RINA JANSEN ""          heeft al het een en ander over dit hele gebeuren vertelt       .........                    zie,.Facet Denervatie !

Waar het op neer komt is de angst , het tussen wervel , is een groot weekdeel, gevuld met zenuwen , slechts een klein foutje , maakt miij een dwarsleasie patient.

Ben optimistisch bang !

Maar nu...............................

Waarom , geen aangepaste woning zodat ik met mijn beperkingen weer een lichtpuntje zie

Ik weet het , maar niet, rare zin maar het is wel zo!

Waarom is het zo moeilijk mij een woning te geven  met een grotere keuken zodat ik weer , al zittend kan koken, een tuin om van het zonnetje  te genieten  en mijn angst voor brand , mijn allesoverheersende angst weg te nemen , WAAROM  HELPEN ZE MIJ NIET ??

WEET U HET IK NIET !

HEB DUS VEEL MEEGEMAAKT, MAAR MET EEN BEETJE LIEVE MENSEN OM MIJ HEEN , KOM IK ER WEER BOVEN OP,  NU NOG DE DOORBRAAK IN DE"" BUROKRATIE"", MET DE KLEM ,

                                        IK BEN  NIET ZIELIG !

MIJN DROOM , IK BEN ER WEER.........

arcade2202/yvonne kruis

 

 

 

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
jee,wat een pijnlijk verhaal zeg.dan moet ik niet lopen piepmauwen met het mijne,dus dat doe ik dan ook maar niet.!
heel veel sterkte,en als ik ooit iets hoor of zie voor jou,wat jou het leven makkelijker maakt zal ik het je zeker laten weten.!

duim.!
Wat en aangrijpend verhaal ik heb er gen woorden voor maar de overheid moet je helpen.
Troost een duim voor je openhartige artikel. Heel veel sterkte en liefs Taco
Ik heb je verhaal gelezen en was er erg door aangegrepen! Ik leer hier veel mensen kennen maar een mens weet niet wat er allemaal schuilt achter de naam of de foto!
Erg moedig van jou om dit hier neer te schrijven!
Fibromyalgie ken ik zeker, mijn dochter heeft het ook!
Ik wens je verder veel moed en zoals Stormerwout schreef positief denken en proberen je dromen na te streven!
Duim voor jou
Neem eens contact op met st. Humanitas in de buurt, kunnen veel doen ! Bemiddellen ook veel. Het Leger des Heils ook trouwens ! X Ons
Jeetje meid wat heb je veel meegemaakt. Positief blijven denken, blijven hopen. Snel zal ook hiervoor een oplossing komen. Hoe vreemd dit ook misschien klinkt: Maar is tot nu toe niet alles opgelost in je leven? Houd je daaraan vast, het komt goed. Liefs
@ Luus, daar zou ik je heel dankbaar voor zijn ! Fijne zondag !

@ Liraatje, alles heeft een rede , ik heb mijn diplomaatjes aan de muur , en wil graag gaan werken als traumatherapeute , misschien , is het voor mij wel goed zoveel te hebben mee gemaakt, zo kun je andere problemen beter begrijpen ! Ben niet zielig , maar wel angstig ,voor de operatie niet ,maar hoe kom ik er uit ! Bedankt voor je reactie en een fijne zondag !
Met positief denken kom je heel ver! Vergeet niet om regelmatig dingen te doen die je leven een verassing geven! Streef je dromen na ;-)