Ingebeelde lelijkheid? Of ben ik gewoon écht lelijk?

Door SingLie gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

'Ingebeelde lelijkheid', ook wel dysmorfofobie genoemd, is een somatoforme stoornis waarbij iemand overtuigd is van zijn of haar eigen 'lelijk-zijn'. Hoe kunnen we dit herkennen?

O nee, mijn bovenlip trilt. FLITS! Kom op meid, ontspan! FLITS! Ooo, alweer mijn ogen dicht!  FLITS!

Mijn vriendinnen wilden het zo graag. Lekker gezellig met z'n allen de visagie in en dan om de beurt een professionele fotoshoot. En terwijl zij glimlachend toekijken sta ik,  vol in het licht, het spits af te bijten. ( dat heb je dan als je naam met een 'A' begint )  De moed zakt mij in de schoenen. Dit kunnen onmogelijk mooie foto's worden.

Zodra de sessie is afgelopen neem ik plaats achter de computer om het resultaat te bekijken. Ik laat de foto's snel aan me voorbij gaan. Wat een verschrikking. Ik kom gezichten van mezelf tegen waarvan ik niet eens wist dat ik ze had. Met moeite zoek ik eentje uit om te laten bewerken en af te drukken.       

 "Zou je misschien mijn oogleden een beetje kunnen optrekken met photoshop?", begin ik voorzichtig. "Ja, hoor! We kunnen alles met photoshop!"  Dat klinkt toch wel erg verleidelijk.  Ik laat haar weten dat ze dan mijn grote kin, flaporen, brede neus en scheve mond ook wel onder handen mag nemen.

Een week later krijg ik de foto thuis. Ik kijk haar in de ogen. Ze is prachtig. Perfect bijna, maar ík ben het níet. Enkel een foto van een vrouw die ik niet ken. Teleurgesteld leg ik de afdruk bij de andere post neer. Teleurgesteld dat ik niet lijk op haar, maar op mij! 

Ingebeelde lelijkheid

Bij toeval kom ik de stoornis 'ingebeelde lelijkheid' op Google tegen. Dit wordt ook wel dysmorfofobie genoemd. Zoals bij hypochondrie, waar mensen inbeelden dat ze een ernstige ziekte hebben, denkt men hier van zichzelf lelijk te zijn.

De stoornis is als volgt te herkennen:

  • Overtuigd zijn van lelijkheid aan eigen lichaam.
  • Blijvende angst dat je door de lichaamskenmerken wordt afgewezen.
  • Steeds bezig zijn met de overtuiging dat er iets mis is aan je lichaam.
  • Negatieve gedachtes over eigen lichaam die zich blijven opdringen
  • Angst binnen sociale situaties.

Ingebeeld of...?

Dagelijks maak ik lijstjes in mijn hoofd met de meest-lelijke-punten, waar ik zo nu en dan de volgorde van wijzig. Lijstjes die ik wil gaan inzetten als ik genoeg geld heb voor plastische chirurgie. Ik bekijk alsmaar mooie meiden. Fijne gezichtjes en ronde lichaamsvormen. Met moeite probeer ik de jaloezie te onderdrukken en stel me voor wat ik van mezelf zou vinden als ik mezelf voor het eerst zou tegenkomen. Ik vermijd spiegelende oppervlaktes, zie mezelf liever niet dan wel.

Klinkt dat ingebeeld genoeg?

Wie bepaald dat mijn lelijkheid ingebeeld is of niet?  Bij hypochondrie stel ik me voor dat je bij de huisarts langsgaat met  ingebeelde symptomen, maar zonder diagnose weer thuis komt. Hoe zit dat bij deze stoornis? Mag ik met een catwalkloopje door de spreekkamer parraderen, waaruit de dokter gaat concluderen of mijn gedachtegang terecht is of niet? Wellicht kan ik nog ergens een second opinion aanvragen. Want ja, dokters zitten er ook wel eens naast.

Wat is dat toch met 'mooi-zijn'? Waarom wil ik zó graag mooi zijn?

Opgelucht, maar aan de ander kant vol schaamte, bekijk ik mijn artikel. Er zijn zo veel ergere dingen op de wereld. Hoe kan ik me nu druk maken om mijn uiterlijk?

Het gaat om hoe je van 'binnen' bent.  Alles draait om de innerlijke schoonheid.

Wanneer je je mooi voelt straal je dat ook uit.

Ieder mens is uniek.

Zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik wil die opbeurende woorden alleen niet meer inbeelden.                   

Ik wil ze ooit echt geloven.

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed uitgelegd aan de lezer waar het over gaat.
goede opbouw.
duim
Goed artikel, ik had er nog nooit over gehoord. En wat Lautje zegt, het is zo herkenbaar (ik denk voor velen!)
In ieder geval een mooi artikel. Duim!
Er zijn geloof ik maar weinig mensen die zichzelf echt mooi vinden.
Duim.
Zo herkenbaar.. Maarja ik ben altijd ook onzeker geweest. Goed artikel! Duim en fan.