Mijn artikel gaat over het leven na Slokdarmkanker

Door Mafferon gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Mijn leven met een buismaag, na verwijdering van slokdarm na slokdarmkanker.

Laat ik bij het begin beginnen, december 1999 ja precies voor de eeuw wisseling kreeg ik te horen dat ik slokdarmkanker en ge-opereerd moest worden. Ik was heus wel iets gewend maar dit was toch wel een mokerslag in mijn leven. Je voelt dan bijna de grond onder je voeten wegzakken, daarnaast was ik ook nog op mijn werk, toen ik zelf mijn huisarts belde over de uitslag van de Endoscopie. Je kunt natuurlijk zeggen warom is de huisarts dit niet persoonlijk komen vertellen, maar later begreep ik dat hij al bij mij aan de deur was geweest en ik er niet was. En hij vertelde dat hij alles al in werking had gezet wat betreft  afspraken bij de te bezoeken artsen voor verdere behandeling. Nou verder lag ik op 2 februari 2000 op de operatie van het ziekenhuis, een dag er voor werd mij alles duidelijk gemaaakt wat er ging gebeuren en hoelang de opname ongeveer ging duren. Nou dat was een grote teleurstelling, want ongeveer zeven dagen intencive care, werden dit er twaalf er hadden zich de nodige complicaties voor gedaan. Dus in plaats van een opname van veertien dagen werden het drie weken. Ben naar huis gegaan met maagsonde, hier moest ik om bepaalde tijden een infuus op aansluiten met vloeibare voeding.Deze maagsonde had ik nog omdat er nog een lekkage zat bij de interne wond die ik had.  Ongeveer na een week of drie na ontslag kreeg ik heftige buikpijn, toen heb ik contact opgenomen met mijn arts en kon direct langs komen. En na een kort gesprek, trok hij de sonde voeding eruit en direct zakte de buikpijn, er bleek een ontsteking te zijn ontstaan door de sonde, ik moest toen voorzichtig weer zelfstandig met vloeibaar voedsel beginnen. Dat heeft toch nog wel een menige moeite gekost ik wist niet dat dit weer zo moeilijk zou gaan in het begin. Maar al snel ging het weer beter. De vijf jaar erna regelmatig bezoeken gebracht voor controle. En dan na vijf jaar krijg je het verlossende woord, je bent nog steeds schoon en de kanker is niet terug gekomen, en dus ben je genezen. Je kunt op dat moment je oren niet geloven, als je leest en hoort dat er zoveel mensen aan slokdarmkanker overlijden. Alleen nu is er sinds ongeveer twee jaar een ander probleem gekomen. En dat is dat er vernauwingen in mijn huidige buismaag zijn ontstaan, eten van vast voedsel ging steeds slechter, op een gegeven moment kwam al mijn voedsel er weer uit, nu zit ik weer aan de vloeibare voeding. Er wordt nu onderzocht of dit probleem opgelost kan worden maar een operatie is te riskant. Dus maar afwachten hoe dit af gaat lopen. Maar mijn motto ten opzichte van slokdarmkanker luidt dan ook GEEF NIET OP

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heftig, ik wens je veel sterkte! En welkom op Xead!
Heftig verhaal,sterkte ermee. Duim en fan erbij.