Meelopers zijn m. i. sociaal-emotioneel zwakkeren.

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Zij komen onverwacht venijnig uit de hoek op uiterst ongelukkige momenten.

Niet omdat zij oorlog willen want zij verkiezen boven alles HUN lieve vrede.

 


Hoe gevaarlijk HUN vrede is bewijst het systeem waarin men participeert. Op eigen kracht kiezen meelopers niet voor trammelant want stellingname is niet ‘hun ding’. Een mening hebben vergt zelfstandig denken en dat gevaarlijke vermogen laat men graag aan een leider over. Dit afhankelijkheidssysteem is meer in zwang bij emotioneel zwakkeren dan bij vrije autonomen.

Hoe ontdekt men zo’n 'eng' systeem?

Het vergt analytisch vermogen om het gevaar van zo'n groep te herkennen. 

Wie in een groep niet de filosofie van vreedzame harmonie (in gelijkwaardigheid) nastreeft laat een sluipmoordenaar toe, nl de hang naar macht, de race naar de top. Daardoor komt harmonische vrede in het geding. Het gevaar binnen het systeem van leider met geleiden schuilt vooral in waardeoordelen die hoogtij vieren. 'Hoog-laag-denkers' oordelen graag, verdelen het leven in goed en kwaad. Eisen en voorwaarden. 

Wat is het bestaansrecht van meelopers?

  • 1: men waant zich samen veiliger in de grote groep.
  • 2: zij geloven in het samen-sterk-systeem. Ten behoeve van samen ontstaat een ‘groepsgeweten’ met onuitgeschreven wetten die echter met de tijd vreselijk kunnen gaan knellen.
  • 3:uit angst voor afwijzing, te worden verstoten, is stroop smeren en vleierij een vereiste en meelopers zijn afhankelijk van een (al dan niet zelfgekozen) groepsgevoel om in onder te duiken.

De ene groep meelopers is anders dan de andere, al naar gelang het doel.

Binnen iedere groep groeien vanzelf eisen/wetten waaraan men moet voldoen om erbij te horen. Zo drijft het hiërarchische systeem op spelregels van angst, lief en aardig zijn/gevonden worden waar het harmoniemodel gebaat is bij vrij denkende gelijken die macht onbelangrijk vinden. Dit is de desbetreffende volgers al dan niet bewust, maar het bepaalt binnen die specifieke groep wel de waarden en normen, alsmede de rechten en plichten met betrekking tot populariteit en saamhorigheid.

Wat kan een goed werkend systeem verstoren of omver werpen?

Iedere verandering brengt ongenoegen (angst voor verlies) met zich mee. Zodra het spel de spelers niet meer past of men de rol daarin is ontgroeid heb je de poppen aan het dansen. 

  • 1 de leider wordt ziek, moe of gestoord van (al dan niet zelfgekozen) goeroe schap 
  • 2 de goeroe heeft geen zin meer om een zware sliert gelovige volgers om zijn nek te weten die van hem/haar eist te voldoen aan HUN behoefte aan bescherming

 

Wat is een meelevende leider?

  • 1 hij/zij gelooft niet in hiërarchie maar in vrijheid via harmonie
  • 2 hij/zij weet dat zijn positie afhankelijk is van haalbare vrede en hoe die behouden blijft
  • 3 hij/zij wil zich niet gevangen laten zetten om persoonlijke macht uit te kunnen oefenen

Wat zijn de gevolgen van verandering binnen een hiërarchische groep?

Zodra in het warme ontspannen bubbelbad van machtsverhouding de pomp ( lees aanbidding of de fossiele brandstof van het bewonderen/bewonderd worden) uitvalt, stopt de groepsdynamica. Het wordt dan pas duidelijk dat binnen de meelopers verschillende motieven meespelen. (persoonlijke groei, gezelligheid, eenzaamheid, persoonlijk/geldelijk of simpel  machtsgewin, hang naar snel/langzaam succes, etc.)

Wie wil er nou niet rustgevend meegenieten in een warm bubbelbad?

Iedereen, maar zodra de jacuzzi binnen een groep stilvalt raken meelopers verward door de wankelende groepsveiligheid. Wanneer de magie van wederzijds ophemelen is uitgewerkt koelt het warme water af en het bad wordt brak. Glibberige algen maken het moeilijk om zonder kleerscheuren uit het ooit zo veilige systeem te stappen. Een golf van teleurgesteld ongenoegen ontstaat, die vaak onder de gordel wordt gevoeld omdat men op de man speelt. Stilstaand water lijkt vredig doch meelopers kunnen niet zonder de voortdurende bubbel van erkenning en goedkeuring. Elk water, diep of pierenbad, bevat lucht dat lichter is dan water en er ontstaat ademnood. Sociale druk eist zware tol van lieden die niet weten wat van hen is / wie men is.

De oncontroleerbare stuwing van onderliggende luchtige bellen veroorzaakt verbaal of lichamelijk geweld. Een meeloper slaat van zich af uit angst voor verstikking. Daarbij vallen slachtoffers in de behoefte tot overleven. Wie geconfronteerd wordt met eigen gedrag kan venijnig van zich aftrappen. De gevoelige snaar geraakt? De spijker op zijn kop getikt? Men voelt zich verraden en geeft de leider de schuld van gemis aan (eigen)waarde. Het geweten van bodemloze meelopers is zo glad als een aal in een emmer met snot en men kan hen niet ter verantwoording roepen voor de gevolgen van hun gedrag.

Toch is zo’n oorlog in een groep niet altijd nutteloos.

Het brengt onderliggende problemen aan de oppervlakte. Cruyff weet daar meer van. Tijdens spanning en stress blijkt of de meeloper een vluchter of vechter is. 

De vluchter is zichzelf en anderen ontrouw zodra men vraagt stelling te nemen. Men verdwijnt in een slag om de arm indien men nodig is en gaat op zoek naar het volgende rustgevende bubbelbad. Men verraadt de eerder zo rustgevende tevredenheid die fanclubs en medestanders boden. Ik ken er die dat levenslang herhalen en zolang zij niet worden teruggefloten helpt men er zelf aan mee. 

De vechter likt nederig zijn/haar en andermans wonden, wordt er sterker van, ontdekt talenten die inzetbaar zijn om de gehavende groep, die aan groei toe was, te vernieuwen en komt sterker uit de strijd. Het begrip dat iedereen zijn eigen persoonlijke steentje bijdraagt is hen bekend en zij schamen zich niet voor gemaakte fouten. Zij groeien constant in eigen waarde. 

Wat maakt iemand tot een verliezer?

Vluchters zijn als kameleons, passen hun geweten aan de groep aan waarin men (tijdelijk) veilig is. Deze mensen blijven afhankelijk van hun  angst en aanpassingsvermogen en gaan problemen uit de weg. Zij houden op die manier hun minderwaardigheidsgevoelens in stand en geven anderen de schuld van eigen onzuiver geweten. In wezen voelen zij zich het prettigst als slachtoffers van die… of … of …

Wat maakt van iemand een winnaar?

Vechters staan zichzelf toe fouten te maken om van te leren en zeggen sorry voor schade die men anderen heeft toegebracht. Daardoor behouden ze respect voor zichzelf en anderen. Zolang men eerlijk is, elkaar niet onder de gordel trapt vanwege een te laag gevoel van eigenwaarde, kan iedereen in wezen een winnaar zijn, in het groot of in het klein.

Kan men kiezen wie men WIL zijn?

Ja. Er bestaan enkele gouden regels tot persoonlijk geluk. 

"Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet!" ( Inlevingsvermogen!)

“Kan niet ligt op het kerkhof en wil niet ligt ernaast!” (Gemakzuchtig leunen op vermeend onvermogen)


We dienen die lijken van oude wijsheid op te graven nu bewezen is dat oppervlakkige hang naar uiterlijke vertoon en rijkdom niet méér is dan gebakken lucht van aandelen en graaisnaai-hebberij in de  jacuzzi van deze maatschappij.

We staan onder bewind van de sluipmoordenaar die economie heet. Vroeger wist men dat innerlijke bewustwording tot vrede met zichzelf leidt en dat vermogen is hard nodig in onze slappe-was-samenleving waar woorden en loze beloften zwaarder wegen dan daadwerkelijke daden en waarin ieder autonoom individu verzuipt.

Armoedige gelijkgezinden in een natuurlijk bruisend bad.
liefde, medeleven dat geen fossiel hulpmiddel nodig had,
niet afhankelijk hoeven zijn van elektronische stroopsmeerderij

de generator van emotionele chantage: ik vind jou leuheuk.... 

houdt dus ook onvoorwaardelijk van mij!

 

Reacties (31) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi beschreven! Wat een inzichten!
Dear Weltevree,
Wat een schitterende analyse met voorbeelden over de meeloper! duim taco
Dank jullie wel en Cor, die reisgroepverhalen liggen bij jou dus allemaal voor het grijpen. Lijkt me leuk om er wat over te horen.
Diepgravend artikel wat de lezer aan het denken zet. Ik weet zelf niet zo wat meelopers beweegt. Ik wordt er vaak van beschuldigd recalcitrant en rebels te zijn. Groepsdynamiek heb ik aan den lijve ondervonden toen ik reisgroepen begeleidde in Midden-Amerika en Mexico. Alle facetten waren elke groep weer aanwezig en ik kon er vaak de klok op gelijk zetten, wanneer de wrijvingen ontstonden, wanneer de popie-jopies -in het begin aanbeden, twee weken later uitgekotst werden en wie de pispaal zou worden. De voorspelbaarheid van groepsprocessen was, zo ondervond ik althans, gelijk aan de zonsopkomst en de zonsondergang.
Heerlijk leesbaar en informatief. Duim.
Oef jongens... gouden duim, boek... ik dank jullie zeer...
Gewoon een woord,FANTASTISCH!EN DE GOUDEN duim!