Krassen op zijn ziel

Door Maatschappelijk-Product gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Het leven wordt draaglijk. Ik snijd me om het leven draaglijk te maken. Ik kras tot de spanning weg is.

Krassen op zijn ziel.

Het geluk heb ik gehad om een aantal jaren geleden een gesprek aan te knopen met een jongen, op het eerste zicht Jesus in levende lijven, die zich kraste of snijdde. Hij vertelde mij over zijn innerlijke rotheid, dat hij zogezegde krassen op zijn ziel had. Die krassen op zijn ziel moesten ook op zijn lichaam komen en zo op een bepaalde manier een soort evenwicht te creëren.

Zijn geluk.

Liefde deed hem leven, vertelde hij me. Het was zijn zuurstof na hij zijn vader vijf jaar eerder verloor in een ongeluk, waar zijn vader al dronken een kind overreed. Hij vond het, al was het zijn vader, zeer rechtvaardig. En eerlijk gezegd kan ik zeggen dat ik het hiermee eens was. Maar het had psychologische sporen op de toen 17-jarige jongen nagelaten. Hij was het ongeluk. Maar hij leerde liefhebben of leerde alleszins liefde kennen en dat deed hem leven.

Haar naam.

Al waren ze verboden op onze toenmalige school, toch droeg hij ze en daar werd hij niet eens voor gestraft. Later kwam ik er pas achter dat er zich een groot persoonlijk deel van de jongen achter de zweetbandjes schuilde. Het waren een soort beschermers van zijn ziel. Wat er stond? Het lag te gevoelig voor hem op dat moment om over te praten, maar een relatie met het meisje is er nooit gekomen. En wat er stond? Haar naam, MAJA, Maja.


 

Het moet goed pijn doen. Hij deed het uit zelfhaat, pure zelfhaat. Hij vertelde me: "Ik kras telkens tot de spanning weg is. Snijden om het leven draaglijk te maken, dat is het."

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi verwoord.duim en fan erbij.
De donkere kant van ons leven verwoord in dit verhaal.
Goed geschreven.

Pork komt terug samen met DRIMPELS.
Maar nog een keer de DUIM van DROMMELS.