Pro ana

Door Jaimy-joy gepubliceerd op Friday 28 September 12:10

mijn vorige artikel ging over mijn voornemen om te stoppen met eten. wat ik nu zal schrijven is het vervolg hoe het nu met me is en hoe het verder gaat.

Het lijkt erg jezelf "uithongeren"
lijkt het nog steeds erg als ik zeg dat ik dun wil worden?

nee want dat klinkt een stuk minder erg, en dat is het ook.
het is niet iets wat je eigenlijk niet wil, het is geen verplichting of een vreselijk domme actie noch iets wat je doet om zielig te leiken of om aandacht te krijgen, nee geen van dat alles is het.
het is simpel weg maar voor 1 wens, de wens om dun te zijn.

vandaag is mijn 12e dag, de 12e dag dat ik ben begonnen met geloven dat eten gif is dat eten puur bestaat om te overleven en dat dat dus niet in de hoeveelheden moet worden toe gebracht als de meeste mensen onder onder ons zich vol eten de hele dag lang..
dat is pas slecht! daar ben ik van overtuigt, anders zou je er niet dik van worden.
het is niet zo dat ik zo dun wil worden als op de foto, maar wel iets daar in de buurt, ik wil dun zijn.

ik bezoek dagelijks pro-ana sites en chats om met diegene te praten die mij snappen en dat vind ik ook heel erg fijn om te doen, ik kan me dan eindelijk begrepen voelen. 
ook schrijf ik elke dag in mijn dagboek wat ik heb gegeten en de duur die tussen de 1e en 2e keer dat ik heb gegeten zit. het gemiddelde is zo'n 24 uur durende tijd dat ik niet eet. ik drink veel water en thee maar eten doe ik inprinciepe dus niet. alleen avond eten en dat komt omdat daar erg op gelet word door de mensen om mij heen. ik eet wel minder dan dat ik deed. dit is makkelijk te doen want ik kook altijd dus schep ik mezelf minder op dan de rest maar versprijd het bij mij over me hele bord en bij de anderen niet. zo lijkt het of ik evenveel eet en is het niet raar als ik dan zelf nog een beetje laat liggen met het verhaal dat ik geen honger meer heb.
ik doe ook buikspier oefeningen, zon 70 per dag, eerst waren het er 50 maar ben aan het opbouwen.

Ik denk dat ik inmiddels kan zeggen dat ik Ana heb geaccepteerd in mijn lichaam zelfs chocola, waar ik practisch verslaafd aan kon zijn, kijk ik nu niet meer voor om. ik hoef het gewoon niet meer. het is dan ook een feit als men vraagt: wat wil je liever 2seconden een "lekkere" smaak in je mond of dun zijn. het is zo, die smaak is zo weer weg het is niet zo dat je der dan nog wat aan zou hebben.

de mens noemt pro ana een echte ziekte, ik vind dat niet. ik voel me niet ziek en voel me ook niet anders en anderen merken niks aan mij dus veranderen doe ik ook niet mentaal. en het is verbazingwekkend hoe het honger gevoel, waarbij de mens het liefst per direct de koelkast in duikt om zijn of haar buikje rond te eten, eigenlijk maar relatief kort duurt, al snel strekt het gevoel van honger weg. dus waarom niet even wachten tot het honger gevoel weg is en dan pas het besluit nemen of je wil eten de ja of de nee. 

sinds een week ongeveer draag ik om mijn linker pols een rood bandje, dit staat voor pro ana, je hebt heleboel verschillende met verschillende kleuren ook voor boulimia etc maar daar doe ik niet aan.

ik voel me sterk en voel dat ik nu echt de controle heb over mezelf
morgen word dan wel weer een spannende dag want dat is de dag waarop ik me moet op meten, ik ben benieuwd!

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Het lijkt me niet de juiste manier zoals ik het hier lees. Je boeit me wel om te weten hoe jij ineen zit. Ik heb wel een idee waarom wat enz. Mocht het kunnen, zou ik je wel eens willen ontmoeten voor een uitgebreide babbel.
Je wilt dit niet, dat weet je ergens zelf heel erg goed.
Lees mijn verhalen eens, dan kun je zien wat het met je doet.
Ã?én ding weet ik zeker, controle heb je op deze manier juist niet. Kom op! Dit wil je echt niet! Vecht tegen dat stomme gevoel!
Oh meisje doe dit jezelf toch niet aan...