x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Mama, mag ik vandaag in bed blijven liggen ... (deel 2)

Door Fay gepubliceerd op Friday 28 September 12:10

De dag dat ze niet meer wou opstaan, op die dag brak mijn hart...

Mama, mag ik in bed blijven liggen,... (deel II)

Onze dochter hoogbehaafd...

Ik dacht eerst aan de goede dingen, geen leerproblemen, geen hobbies moeten opgeven omdat ze teveel huiswerk heeft.

Maar ons schoolsysteem (België) maakte al snel duidelijk dat het niet zo eenvoudig en gemakklijk zou zijn.

Mijn dochter was op school degene die altijd zat te lachen, op geen enkele dag hadden ze door dat ze zich ongelukkig voelde, dat ze activiteiten tegen haar zin deed, dat ze zich verveelde.

Toen we op school haar juf aanspraken over de problemen die ze had, viel haar juf totaal uit de lucht. Toen bleek dat ze hoogbehaafd was, viel ze nog harder uit de lucht. Het eerste wat ze zei was: "maar mevrouw, uw dochter maakt nog fouten hoor." Tuurlijk maakt ze nog fouten, ze kan niet alles, ze leert gewoon vlugger.

Moeilijkere oefeningen op school waren geen oplossingen want mijn dochter past zich enorm aan aan haar omgeving. Ze kijkt wat andere kinderen kunnen en dan doet ze hen na. Dus in dat opzicht kan ik goed begrijpen dat de juf niks door had. Dat mijn dochter een hele week, elke middag aan het tekenen was, tegen haar zin, omdat vriendinnetjes zeiden dat ze mee moest doen, dat kan ik niet begrijpen. Al minder begrijp ik niet dat ze niet zagen dat ze soms zo ongelukkig was. Ouders kwamen aan me vragen wat er aan de hand was met mijn dochter omdat ze haar nooit meer uitbundig zagen meedoen met de rest.

Had ik het maar vroeger geweten...

Als ik alles een paar maand vroeger had geweten dan had ik haar in het midden van het jaar naar het 3de kleuterklasje laten gaan. Maar ik wist het te laat om haar nog te laten opschuiven.

Dus heeft ze tegen haar zin haar 2de kleuterklasje uitgedaan, met af en toe een dag thuis omdat ze zich zo depressief voelde dat ik het niet verantwoord vond om haar naar school te sturen. Thuis speelde ze dan ook niet, praatte ze soms uren niet en wou niet eten. Ze veranderde in een peuter die ik moest aankleden en eten geven. Ze lag in de zetel naar tv te kijken of voor zich uit te staren.

 

Eindelijk vakantie!

De dag dat de grote vakantie begon was ik enorm blij. Misschien dat de vakantie oplossingen gingen bieden. In ieder geval ik kon haar dan ook meer in het oog houden, zien hoe ze evolueerde.
Eindelijk vakantie!

Ik dacht dat ze zich beter ging voelen, maar dat het ergste vakantie ooit ging zijn, dat had ik niet voorzien. Ik werd letterlijk soms gek van haar gedrag en zou soms gevlucht zijn moest ik de kans gehad had. Ook al was het maar een uurtje weg, het was een uur van bevrijding en weg van de stress. Mijn dochter vulde haar dagen met roepen, wenen, alleen willen zijn, heel erg aanhankelijk worden, niks zonder mama kunnen, terug wenen, terug ruzie maken en zo ging het maar door en door. We zijn begrijpend geweest, extra lief tegen haar, grenzen stellen als ze heel erg kwaad was, soms werden we zelf kwaad omdat het ons teveel werd, dit 2 maand aan een stuk was echt heel erg zwaar en moeilijk. Ik hoop dat de volgende vakanties helemaal anders verlopen...

Wat nu ?

Ondertussen las ze, schreef ze in hoofdletters, rekenen was een spelletje geworden voor lange autoritten. Ook door het extreme gedrag was het ons ook wel duidelijk geworden dat we haar echt niet naar een 3de kleuterklas konden sturen. Er moest iets gebeuren en het leek ons het beste als onze dochter een jaar zou overslaan.

We zijn gaan praten met haar psychologe, met haar huidige school en met een andere school. Haar huidige school stond niet echt open voor communicatie. De leerkrachten gingen stemmen en dan ging de directrice ons iets laten weten. Op de andere school was het een heel ander verhaal. We hebben een gesprek gehad van 1.5u met de directrice. Ze wist wat hoofdbehaafdheid was en had al verschillende leerlingen gehad die een jaar of een half jaar overslaan. Ze verstond het gehele probleem, wat voor ons heel erg belangrijk was. Onze dochter kwam buiten de school en vroeg: "mag ik alsjeblieft naar deze school. Ik wil niet meer naar mijn oude school. Ik voel me al zo ongelukkig en als ik nog maar denk dat ik terug naar school moet dan voel ik me nog slechter. Wat moet ik nu doen mama ?" Onze keuze was gemaakt.

De beslissing.

Toen haar oude school belde en zei dat ze ook daar een jaar mocht overslaan en naar het eerste leerjaar mocht, schrokken we ons een bult. Ze moest wel eerst nog testen doen van het clb. Doordat we op deze school veel het gevoel hadden dat de school geen begrip had en blind was voor de situatie hebben vriendelijk bedankt.

De keuze was gemaakt, onze 4 '-jarige dochter (ze verjaart pas eind november) ging naar een andere school en startte in het 1ste leerjaar. Zou alles dan nu goed komen met haar ?

(Wordt vervolgd)

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Pluim voor je artikel, maar vooral omdat je zo goed naar je dochter luistert.
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
vreselijk om je kind zo ongelukkig te zien, ben benieuwd naar het vervolg