x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Mijn staar operatie.

Door Yvonne-luten gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

Voor iemand die wel gewend is om geopereerd te worden was dit wel een andere ervaring.

Staar wat is dat eigenlijk?
                                                   Met staar.                            Zonder staar.Staar (cataract) is een vertroebeling van de ooglens waardoor iemand slechter gaat zien.
De meest voorkomende oorzaak is veroudering van de ooglens.
Maar kan ook een erfelijke aandoening zijn.(wat in mijn geval is)

Op 22-8-2011 ging ik voor controlle naar mijn oogarts omdat ik weer het gevoel had minder te kunnen zien. Zelf had ik het idee dat mijn oogleden weer erg waren gaan hangen omdat ik zo moe was in mijn ogen. Bijna 10 jaar geleden heb ik ook al eens een ooglidcorrectie gehad. Daar ik al heel slecht zie door mijn aandoeningen (zie artikel over het Moebius Syndroom).
Maar nee hij had een ander probleem gevonden (waar hij ook van schrok), U heeft staar zei hij.
Ik scheen nog al vreemd te kijken bij deze mededeling, ik had iets van dat is voor oudere mensen en niet voor iemand van 51 jaar. Maarja niet wetende dat ook jongere het konden krijgen (heel dom van mij).
En ook nog aan beide ogen, maar daar kon hij gelukkig wel wat aan doen. Er stonden dus twee operaties op de planning. Afspraken maken bij de assistente.

Op 21-9-2011 had ik de afspraak om de nieuwe lensen aan te meten. Daar aangekomen werdt ik door een aardige mevrouw meegenomen naar een kamer waar de meting werdt verricht. Rechteroog ging vlot.Daar was ze snel mee klaar. Toen het linkeroog, dat gaf problemen ze kon geen meting vinden in het oog.

Er werdt een andere dame bij gehaald, die het ook moeilijk vond. toen maar de arts gevraagd wat ze er mee aan moesten. Deze vertelde van wat ze hadden gemeten dat hij het er wel mee deed.
Na dit alles kreeg ik meteen te horen wanneer ik werdt geopereerd.

Ik moest op 3-10-2011 bellen om te vragen hoe laat ik op 4-10-2011 aanwezig moest zijn voor de operatie.  Jaja op dierendag.

Samen met mijn kids aangekomen in het ziekenhuis om 10.45 uur moest ik me melden op de 8ste etage. Daar kreeg ik een soort van capsule in het onderste ooglid geplaatst (linkeroog), deze gaf om de paar minuten een druppel af om de de pupil weider te maken. Dit moest een uur in werken dus maar even wat kletsen met z´n allen. Er waren nog meer mensen die geholpen werden die dag.
rond 12.15 uur werdt ik naar beneden gebracht naar de operatie kamer.  Daar aangekomen kreeg ik een mooie groene jas aan en een leuk mutsje op me hoofd. Alle artibuten werden klaar gezet.

Kreeg direct verdovenings druppels in het linkeroog. Toen de arts binnen kwam en me groete ging hij zich nog even inlezen. Wat heel belangrijk is. Daarna ging hij zich schrobben. Daarmee klaar kreeg hij ook zijn groene jas aan ,handschoenen en hij kon aan de slag. Nu moet je weten mijn arts is geen prater, maar ik had hem al verteld dat ik best wel bang was en ik het fijn vond als hij zou vertellen wat hij aan het doen was en dat deed hij dan ook.

Hij begon met een groen laken over me heen te leggen met alleen een gat voor me oog. toen moest er een oogklem opgezet worden. Dit deed vreselijk veel pijn dat vertelde ik dus ook en hij deed er direct nog twee druppels verdoving bij, toen ging het beter. Toen deze eenmaal goed zat begon hij met de operatie.
Hij moest een piep kleine incisie maken in het oog. via dat gaatje kon hij de staar vergruisen.

 


 

Er kwan veel water bij voor het spoelen van het oog, dus ik werdt best wel nat ervan. Maarja dat droogt wel weer. Toen de staar was verwijderd werdt er een nieuwe lens  geplaatst.

Het ziet er best raar uit zo op een plaatje, deze wordt opgerold door het gaatje geplaatst en daarna uitgerold. Normaal sluit het gaatje vanzelf weer, maarja in mijn situatie was het natuurlijk weer geheel anders. De arts kwam met de mededeling we hebben een probleem, (ik schrok alweer) en vertelde dat hij er een hechting in moest plaatsen. Oke zei ik doe maar ben er nu toch (hij lache). Ondertussen had ik het gevoel onder dat groene kleed dat er meer licht naar binnen kwam via mijn linkeroog dus. enja dat klopte want ik zag ineens de naald op me oog af komen. Dus ik schoot in de stress, dat merkte de arts en riep meteen ontspan adem in en adem uit. Ik voelde de naald in me oog en dat deed zeer weer twee druppels verdoving erbij.

Daarna werdt er wer flink met water gespoeld. Kreeg er nog een zalfje op en het werdt afplakt.
Ik was klaar gelukkig. Daarna werdt ik weer naar boven gebracht waar mijn zoon op mij zat te wachten, dit alles duurde ongeveer 45 minuten. Daar moest ik nog even wachten op de papieren die ik mee kreeg voor de huisdokter. Ik moest de volgende dag terug komen voor controlle. De volgende ochtend mocht ik het kapje van mij oog afhalen, deze moet ik alleen s´nachts dragen voor het geval je in je oog gaat wrijven. Wat iedereen ook schijnt te doen in zijn of haar slaap.
Op 5-10-2011 was ik om 8.45 uur in het ziekenhuis voor de controlle, de arts was zeer tevreden over het resultaat. Hij kon alleen nog niet zeggen welke sterkte eruit zou komen als alles goed genezen was, dat komt omdat mijn oog niet te meten valt. Nu moet ik voorlopig 3 maal daags druppelen, en op 2-11-2011 terug komen.

Moet wel zeggen vond het erg spannend en eng maar ik heb het weer doorstaan.
Nu afwachten hoe het gaat uitpakken en dan het volgende oog.


 

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ben als je haast niks meer kan zien moet je wel.
Brrr maar wel goed geschreven. Duimpje erbij.
Dapper om zoiets te willen ondergaan. Ik moet er niet aan denken.
Ben van het ergste uit gegaan, dus kon het alleen maar mee vallen. Het is mij niet mee maar ook niet tegengevallen.
De grootste angst van de meest mensen is dat je alles op je af ziet komen, je ziet niks dat weet ik nu wel. De lamp die er op schijnt is zo vel dat je verblind wordt en ook de druppels die je krijgt zorgen ervoor dat je niets ziet Maar net zoals ik moet iedereen het toch op zijn of haar maniet moeten ondergaan, niet iedereen ervaart het het zelfde.
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Goed artikel.
Goed artikel. Mijn moeder heeft een beginnende staar maar ze wil nog geen operatie, dus heeft ze nu dikkere glazen. Lijkt mij geen fijne behandeling.
Hoop dat alles goed gaat, ik heb zelf eeen oog ben 66 en mijn vader had er last van ook gopereerd. Duim voor je inzichtelijke artikel!