Ook Mensen Die Psychisch Ziek Zijn, Zijn Ziek.

Door 020Binjamin1946 gepubliceerd op Friday 28 September 12:08

Naar aanleiding van de gewente bezuinigingen binnen de GGZ doet zich toch de vraag voor, waarom?

In Bezuinigen doen altijd pijn, of het nu Defensie betreft, Cultuur, Onderwijs, of Gezondheidszorg. Wanneer we te spreken komen over de gezondheidszorg zien we dat de vraag wel, niet  bezuinigen, waar en op welke wijze zich al decennia voordoet.  We zien daarbij dat de professionals en de belangenverenigingen zich vrij passief opstelden. Zo werd vrijwel gezwegen op de woorden van Prof. Dr. C. P. Storken (5-6 oktober 1982): "Wat is bij grens bepalingen inzake gezondheidszorg ethisch verantwoord?" Hij kwam onder meer tot de conclusie:  "De onbetaalbaarheid van de gezondheidszorg is geen absoluut gegeven, maar vertoont een duidelijke relatie met andere belangrijke overheidsuitgaven. De ethische vraag is daarom niet of er een gelegitimeerd budget voor de gezondheidszorg mag zijn , maar of de afweging tussen gezondheidszorg en andere overheidstaken tot stand komt op grond van kritisch en ethisch verantwoorde waardering van humane waarden en belangen". 

Daar gaat het dus om. Hoe te komen of te blijven tot een humane gezondheidszorg. We zien dat er binnen de gezondheidsmarkt ook de nodige concurrentie is: Waar moet bijvoorbeeld het meeste geld naar toe: ziekenhuizen, ouderenzorg, zorg voor lichamelijk en/of verstandelijk gehandicapten, de psychiatrie en dan naar de acute of chronische psychiatrie?

In deze gezondheidsmarkt gaat het om geld en macht (lobbyen)en kan de vraag gesteld worden in hoeverre is het ethisch verantwoord om geld te verlangen bijvoorbeeld voor ziekenhuizen ten koste van de
psychiatrie, of ouderenzorg? We komen dan ook voor de ethische vraag te staan gaat lichamelijk ziek zijn voor op humane zorgverlening voor chronisch zieken. Wanneer is er sprake van een ethisch verantwoorde balans tussen streven naar lichamelijk herstel en humane zorgverlening aan chronisch zieken?  Heeft uiteindelijk de machtigste groep het laatste woord, of wordt de vraag beantwoord aan de hand van zichtbare resultaten?

WIE IS ZIEK?

Ziek is hij die lijdt, lichamelijk, psychisch, sociaal. En elke mens die lijdt heeft recht op een optimale zorgverlening, uiteraard altijd binnen de grenzen van de mogelijkheden die er zijn, dat diens lijden opgeheven wordt, of, zover mogelijk, draaglijk te maken.

Een mens die dus psychisch ziek is kan net zoveel lijden als iemand die lichamelijk ziek is. Zij het op een  andere wijze hetgeen dus betekent, althans in mijn visie, dat psychisch zieken evenveel recht hebben als lichamelijk zieken en derhalve het  vreemd is dat de psychisch zieke extra zou moeten bij betalen.

LICHAMELIJK ZIEK ZIJN EN PSYCHISCH ZIEK ZIJN.

Duidelijk is in elk geval dat het kabinet een duidelijk onderscheid maakt tussen lichamelijk ziek zijn en psychisch ziek zijn. Zij vindt het ethisch verantwoord dat mensen die lijden aan schizofrenie, of depressies 275 euro gaan betalen wanneer zij in psychiatrische behandeling zijn. Voor mensen die naar de internist gaan, neuroloog, uroloog, geldt geen eigen bijdrage van 275 euro per jaar. Waarom wordt dit onderscheid gemaakt, waarom niet bijvoorbeeld voor alle mensen die specialistische zorg behoeven een eigen jaarlijkse bijdrage van 100-150 euro per jaar? Door dit onderscheid te maken wordt in mijn visie duidelijk dat kennelijk voor dit kabinet lichamelijk lijden voorrang heeft op geestelijk lijden. Dat op deze zienswijze mensen geofferd worden past kennelijk binnen de ethiek van dit kabinet.

In plaats van de vraag te stellen welke zorg is meer of minder belangrijk en daarover het debat aan te gaan wordt op voorhand  op de psychisch lijdende mens een beroep gedaan zijn portemonnee te openen. In plaats van zich de vraag te stellen, hoe kan over de hele linie van de gezondheidszorg  de vraag om zorg ethisch verantwoord afgeremd worden via een eigen bijdrage en daar het debat over aangaan, wordt willekeurig de psychisch lijdende mens er uit gehaald. 

Als oud  B (psychiatrie)  en A verpleegkundige (algemeen ziekenhuis) durf ik te stellen dat onderscheid maken tussen lichamelijk en geestelijk lijden vals en onecht is. Door dit onderscheid te maken wordt niet uitgegaan van de lijdende mens maar van het zichtbare, meetbare resultaat. Door dit onderscheid te maken is er in mijn visie sprake van onethisch handelen. Het onethisch handelen zit het namelijk in het feit dat de mens niet als mens gezien wordt maar als een wezen dat uit twee te scheiden delen bestaat. Een lichamelijk deel dat te repareren valt en instrumenteel rationeel benaderd kan worden versus een geestelijk deel (het bewuste en onbewuste denken) dat veel minder instrumenteel rationeel te beheersen valt. Door dit onderscheid wordt de mens in wezen in zijn menselijke waardigheid aangetast.   

AANTASTING VAN DE MENSELIJKE WAARDIGHEID ZAL TOENEMEN.

In onze samenleving rukt het economisch instrumenteel rationeel denken op.  Als mens worden we steeds meer gedefinieerd als wel of niet van economische waarde zijnde. Uit onderzoek blijkt (onderzoeksbureau Astri 2011) dat de bedrijfsarts in toenemende mate  knel komt te zitten. De druk vanuit werkgever en arbodienst gaat inmiddels zover dat in acht procent van de gevallen het medisch beroepsgeheim niet meer veilig is bij de bedrijfsarts. De druk heeft alles te maken met financiële belangen.  En wanneer dit gebeurt kunnen  we ook wel eens de vraag stellen wat er allemaal kan
gebeuren met onze "verkeersgegevens' van mobiele gesprekken en met onze internet handelingen zoals mailen surfen die een jaar bewaard kunnen worden en opgevraagd (door wie allemaal?) Uit gekoppelde bestanden kan bijvoorbeeld blijken dat u in een 'slechte' buurt woont of genetisch gezien een risico vormt en krijgt u bijvoorbeeld geen ('goedkope') aanbieding voor bepaalde verzekeringen. En wat te denken van het Elektronisch Kinddossier ( 900 vragen over het kind, de ouders en omgeving) Dit dossier blijft tot het negentiende jaar actief en wordt tot vijftien jaar na het laatste 'incident' bewaard. En dan het Elektronisch Patiëntendossier waarin elke behandeling  en elk dipje wordt opgeslagen. Wie garandeert u dat onbevoegden er niet in kunnen neuzen en  waarom zou een werkgever niet proberen dat er even in geneusd wordt door bijvoorbeeld een bedrijfsarts, want in hoeverre kan een bedrijfsarts aan een werkgever weerstand (blijven) bieden om zijn beroepsgeheim niet te schenden?    

DE OVERHEID. EN VOLKSVERTEGENWOORDIGING.

Van de overheid en de volksvertegenwoordiging hoeven we niet veel te verwachten. Ik heb al geschreven over klokkenluiders. De ethiek vanuit de overheid is duidelijk. Hoe ernstiger feit een klokkenluider aan het licht brengt hoe harder deze gestraft kan worden. De gegevens zijn onvoldoende afgeschermd en niemand weet precies wie  over onze gegevens beschikt. Niemand weet wie aan wie deze worden doorgespeeld en met welk doel. En als er verder bezuinigd wordt op de gezondheidszorg is de overheid dan bereid om een ziektekostenverzekering te verbieden om na te gaan via de bonuskaart welke producten ik koop en vervolgens daaruit kan bepalen of ik wel of niet mijn gezondheid schaad en dus in aanmerking kom voor we dan geen hogere premie?  En een overheid die de mens wetens en willens scheidt in een lichamelijk en in een geestelijk deel ontkent ten principale de uniciteit van elke mens en tast de menselijke waardigheid aan. Haar mens- en wereldbeeld maakt zij daarmee wel duidelijk. 

Binjamin Heyl

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
heel goed artikel
heel erg goed artikel een dikke duim van mij !
Het is heel duidelijk deze regering gesteund dor een naar mijn mening te groot gedeelte van de bevolking heeft niet door dat het geheel bestaat uit delen. Elke aantasting van een deel van het geheel zal een weerslag hebben op het geheel.
Goed artikel, dat tot nadenken stemt.
Het is belachelijk wat de regering wil, ben het met je eens. Wat nu als je en lichamelijk en psychisch ziek bent? Dan word je door de regering dubbel gepakt. Ja, wanneer er iets mis gaat met een familielid, die wordt bestolen in een verpleeghuis, dan wordt er direct ingegrepen, maar wij burgers hebben dat recht niet. Ik vind dit een heel goed artikel.
psychische ziekten hebben vaak een lichamelijke oorzaak, dus wat maakt dat het eigenlijk anders dan een lichamelijke ziekte? Dit kabinet gaat inderdaad wat griezelige grenzen over.
goed artikel!