Sluit mensen met hiv niet buiten.

Door 020Binjamin1946 gepubliceerd op Friday 28 September 12:08

Mensen die besmet zijn met het hiv virus worden nog steeds buitengesloten.

Het feit dat deze mensen nog steeds buiten gesloten worden, is verbazingwekkend. Is het angst voor het onbekende en zo ja, waarom? Is het een andere zieke dan andere ziekte en zo ja, waarom? Heeft het wellicht te maken dat het een SOA, Seksuele Overdraagbare Aandoening betreft?

HOMO'S GELIEVE GEEN BLOED TE DONEREN.

Homoseksuele mannen  mogen in Nederland geen bloed geven omdat SOA, waaronder hiv, bij hen vaker voorkomen dan bij hetero's, homoseksuele vrouwen en kennelijk ook biseksuelen.
Sanquin, de organisatie die de bloedvoorziening in Nederland organiseert, is van mening dat dit beleid correct is.
Mij lijkt dit een onjuiste visie. Mij lijkt dat 'seksueel risicogedrag' de richtlijn dient te zijn, ongeacht de seksuele geaardheid.
Hetero's en homo's die wisselende seksuele contacten hebben of een vaste partner heeft die wisselende seksuele contacten heeft zijn niet risicovrij om een SOA te krijgen.
Honderd procent garantie is alleen te geven door hen die celibatair leven of die een monogame relatie  hebben met iemand die ook monogaam is. De seksuele geaardheid is niet ter zake doende.
Wellicht de oorzaak in het feit dat het not done is om de bloeddonor een formulier voor te leggen met de vraag: Hebt u in de afgelopen periode, wel dan niet veilige, wisselende seksuele contacten onderhouden? Te privacygevoelig? Is de vraag hetero of homo, niet privacygevoelig? Over biseksualiteit wordt niet gesproken. Een onbekend fenomeen of wellicht een verwaarloosbaar percentage?  

Dat er homo's zijn die gewoon bloed geven omdat zij naar eer en geweten ervan overtuigd zijn dat zij geen SOA hebben (gehad) op basis van hun seksuele activiteiten en zich uitgeven voor hetero lijkt me niets mis mee. Ik vermag niet in te zien waarom deze mensen geen bloed zouden kunnen, of mogen doneren.

CAMPAGNE AIDS FONDS.

Inmiddels is het Aids Fonds een campagne begonnen met als leus: 'Sluit hiv niet uit, niet de mensen met hiv'
Dat deze campagne noodzakelijk is, is helaas een open deur. De misverstanden die over hiv infectie bestaan zijn hardnekkig. Nog steeds hoor je, ook bij (leerling) verpleegkundigen en (leerling) ziekenverzorgenden dat menigeen er van uitgaat dat bij het verplegen van mensen met Aids extr beschermende maatregelen ingevoerd zouden dienen te worden, zoals: extra  vaak de handen wassen, meer gebruik maken van handschoenen dragen, een eigen toilet voor deze mensen, extra schoonmaken van servies en bestek.

Wanneer je doorvraagt blijkt nogal eens dat menigeen geen flauw benul heeft hoe het hiv virus overgedragen wordt: huid op huid contact, zweet, speeksel, aan hoesten, Terwijl de besmetting toch plaats vindt door bloed op bloed contact. Aangezien sperma een bloed product is kan hierdoor het hiv virus over gedragen worden omdat bij het penetreren kleine bloedingen ontstaan kan er besmetting plaats vinden. Condoomgebruik voorkomt besmetting, al is dat niet honderd procent. Goed condoom gebruik is belangrijk en bij het gebruik van glijmiddel, is glijmiddel op waterbasis (dus niet op olie basis, tast het condoom aan) noodzakelijk. 

Op de vraag van wie geleerd is dat hiv besmetting plaats vindt via huid op huid contactt en andere genoemde redenen komt men niet veel verder dan van 'horen zeggen' , en dat zijn dan familieleden, vrienden, mede leerlingen. Of er wel eens op de website gekken is van de HIV Vereniging, of aan een arts gevraagd, bleef het stil. Door onbekendheid worden mensen die besmet zijn met het hiv virus nogal eens weggezet als 'overbrengers van een gevaarlijke ziekte'.

Verder blijkt  dat seks en homoseksualiteit een rol meespelen.  Voor menigeen is het een 'homo ziekte', of mensen die maar wat 'rotzooien'. 

SLUIT HIV UIT, NIET DE MENSEN MET HIV.

Het uitsluiten van mensen met hiv is tweeledig:
Het betreft zowel de mens die hiv besmet is, als diens buitenwereld (familie, vrienden, kennissen, collega's).
Elke mens is anders en zal dan ook anders reageren wanneer medegedeeld wordt dat er sprake is van een hiv besmetting. Dat neemt niet weg dat  de mededeling als traumatisch ervaren wordt: het toekomstperspectief krijgt een zware opdonder en menigeen ervaart het als een in duigen vallen. Vele vragen strijden om de voorrang, allerlei beelden passeren de revue.
De ene mens zal zich terug trekken en in 'stilte' naar wegen zoeken om zich te heroriënteren op de vraag: hoe nu verder? Een ander juist heeft de behoefte om het als het ware uit te schreeuwen op zoek naar begrip en steun.
Gelukkig is er een goed functionerende HIV vereniging die ondersteuning en begeleiding kan geven om vat te krijgen op zelfbeeld en toekomstperspectief. Die ook kunnen wijzen op blokkades vanuit de buitenwereld die in de weg staan om tot hernieuwde zelfacceptatie te komen. 

Als buddy, inmiddels ruim twintig jaar weet ik hoe warm, veilig en geborgen de buitenwereld kan zijn. Niet altijd zonder slag of stoot, maar als regel kan toch gesteld worden dat de nabije buitenwereld: familie, vrienden, kennissen en collega's tot begrip komen komen, acceptatie en kunnen bemoedigen, troosten en inspireren. Er is ook wel degelijk een andere kant: Uitsluiten, stigmatiseren.  

ONDERZOEK TNS-NIPO.

Een onderzoek onder duizend Nederlanders en ook nog eens 243 leidinggevenden (2011) maakt duidelijk dat "werkgevers meer medeleven met werknemers hebben dan de gemiddelde Nederlander". Daar staat tegenover dat de werkgevers juist "negatiever" zijn dan gemiddelde Nederlanders wanneer "verzuim en functioneren" aan de orde komt.

Op zich is dat bevreemdend. De therapieën vandaag de dag  heeft er niet alleen voor gezorgd  dat hiv besmetting niet meer beschouwd hoeft te worden als een dodelijke ziekte, maar als een chronische ziekte. Tevens blijkt nergens uit dat het verzuim en functioneren van mensen die hiv besmet zijn negatiever zou zijn dan bij mensen die niet met het hiv virus besmet zijn. 

Bij dit onderzoek kwam naar voren dat er leidinggevenden zijn die menen dat een sollicitant bij het sollicitatiegesprek dienen te mede te delen dat hij/zij hiv besmet is. "Vervolgens wordt dan 50% van deze sollicitanten afgewezen. Voornaamste reden is de kans op ziekteverzuim. Een andere argument is (25%) dat men vreest voor infectie van andere werknemers".
Persoonlijk vind ik dit een vreemde redenering. Wat is de meerwaarde voor de sollicitant om mee te delen dat hij/zij hiv besmet is? Bij een sollicitatie gaat het toch om, om je zo optimaal mogelijk te presenteren. Voorde sollicitatiecommissie is deze informatie alleen zinvol wanneer deze commissie meningen heeft die niet in overeenstemming zijn met de feiten.  In mijn visie is het mededelen door de sollicitant(e) dat hij/zij besmet is met het hiv virus niet ter zake doende.  
En wat het besmettingsgevaar betreft: Is er dan doorlopend bloed op bloed contact tussen de werknemers onderling? Een enkele leidinggevende dacht aan infectiegevaar via "het toilet".

Verder zien we dat leidinggevenden van mening zijn dat wanneer een werknemer met het hiv virus besmet is deze dat dient te melden bij de arbo-arts (95%); bij personeelszaken (90%) en dient te melden bij de directie (88%). Dat dit ingaat tegen de wet op de privacy schijnt men te ontgaan, of kennelijk is hier sprake van een dermate groot gevaar in hun ogen dat de privacy wetgeving uitgeschakeld dient te worden. Dat ik het hier niet mee eens ben zal duidelijk zijn uit mijn betoog. Wat is de meerwaarde voor de desbetreffende werknemer de andere werknemers, het bedrijf, wanneer de arbo-arts, personeelszaken, directie op de hoogte zijn? Het melden aan de genoemde instanties is gebaseerd om onkunde en de daaruit voortvloeiende vooringenomenheid.  
De arbo-arts komt pas in beeld wanneer de desbetreffende werknemer klachten gaat krijgen en zich ziek voelt. Niet eerder lijkt mij.

SLOTOPMERKING

Er is nog de nodige 'mythevorming' rondom mensen die met het hiv virus besmet zijn geraakt. Een doorlopende voorlichting op scholen en binnen bedrijven is wenselijk. 

Het kan niet verbazen dat er mensen die met het hiv virus besmet zijn dit geheim houden voor familie, vrienden, kennissen en collega's.  Is het relevant dat anderen het weten; bang om 'aangekeken', of 'verstoten' te worden. Daar staat tegenover dat het grootste deel van deze groep mensen wel mede dankzij de buitenwereld vol optimisme het leven tegemoet kunnen zien.

De campagne spreuk van het Aids fonds: 'Sluit hiv uit, niet de mensen met hiv', is noodzakelijk. 

Binjamin Heyl 

 

  

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
EEn duidelijk artikel
Goed om dit onder de aandacht te brengen, duim!