Af vallen

Door Ussie gepubliceerd op Friday 28 September 12:08

afvallen dat is iets dat ik nooit zou doen.... maar ja heb er toch aan moeten geloven.........

                                                       Ik afvallen, nee hoor daar beginnen we niet aan......

 

Al jaren lang heb ik een dieet in de kast liggen. Ooit eens gekregen van mijn tante Emma, omdat ik zo vaak zeurde over mijn figuur. En waarschijnlijk ook omdat het steeds zichtbaarder nodig was.

Mijn tante: klein, blond, netjes en slank... Zij heeft alle kenmerken waar ik sowieso een hekel aan heb. En prijst ze ook nog een dieet aan. Aan diëten heb ik ook al zo`n hekel. Ik word ook echt blij als blijkt dat een dieet toch niet werkt en mensen er uiteindelijk  alleen maar meer van aankomen, nadat ze gestopt zijn. Dat is voor mijn namelijk een reden om er niet eens aan te beginnen. Het werkt immers toch niet.

Ik ben meer van de afslankpilletjes, afslankgel, afslankthee... zoveel mogelijk waar je zomin mogelijk voor hoeft te laten en zomin mogelijk voor hoeft te doen. Helaas heeft geen enkel van deze producten gewerkt.

Bij mijn vorige werk ging een groot aantal van mijn collega`s tegelijk aan een dieet. Mijn vriendin en ik keken vermakelijk toe, eigenlijk hadden wij beiden genoeg reden om ook mee te doen. Maar wij hielden vol dat lekker eten belangrijker is en dat een dieet toch niet zou werken. Wij waren echte anti dieet dames, tot grote ergernis van onze collega`s.

In het begin hadden we zoveel lol samen. Daar gingen ze weer, met hun twee crackers en plakje kipfilet de kantine in.. Wij aten een lekkere ham/kaas croissant, warm uit de oven. En tussendoortjes aten we eigenlijk de hele dag door. Dat tussen heb ik nooit  zo goed begrepen.

Nu twee jaar verder zijn de mensen die destijds aan het dieet zijn gegaan, nog steeds aanzienlijk slanker dan ervoor. Het lachen is mij en mijn vriendin inmiddels vergaan. Er is dus geen reden meer om niet aan een dieet te gaan.

Wat ik gewend was tussen 9.00 en 18.00 uur, waren 6 bruine broodjes, lekker belegd. En natuurlijk was er ruimte voor een koekje, een dropje meestal bleef dat niet bij eentje, Avondeten, heerlijk, het liefst na mijn eerste bord schepte ik nog een bord op. Voor het oog deed ik die wat minder vol. Wel vol, maar niet in de vorm van een berg, zoals het eerste bord. Mijn vriend en ik zijn niets zo van de aardappels, maar wel gek op pasta en rijst gerechten. Deze kun je naar binnen schrokken zonder al te veel kauwen. Groenten zijn bij pasta niet zo nodig, wel een beetje, maar meer voor de sier dan voor de vitamientjes.``s Avonds bij een filmpje een lekkere bak popcorn ging er ook wel in. Wat is er mis met popcorn? Het is eigenlijk gewoon mais, met wat zout. In het weekend een lekker zakje chips en natuurlijk mocht er èèn keer in de week friet gegeten worden en in het weekend ook wel een pizza.

Dus na heel veel wikke en wegen, ben ik dan toch begonnen aan een dieet. Ik ben nu twee weken verder. Ik heb in twee weken meer aardapppels, groenten en fruit gegeten dan in de afgelopen twee jaar. En ik heb in twee weken minder brood gegeten, dan vroeger op èèn dag. De eerste twee dagen had ik rond een uur of drie een vreselijke hoofdpijn, die duurde tot ik in slaap viel. Ik dacht eerst van de honger, maar volgens mij had het meer te maken met alle foute stoffen die mijn lichaam aan het verlaten waren. Ik weet bijna zeker dat zijn mijn lichaam samen met mijn urine verlieten, want met 2 liter water op een dag moest ik elk half uur wat lozen. Daarna kwam de diaree, ook via deze uitgang werd er van alles geloosd.

Ik teer nu op heel weinig en besef me nu pas hoe weinig eten je eigenlijk nodig hebt als mens. Eten was behalve lekker, ook de gewoonste zaak van de wereld. Wat je proeft op je tong is waar je van geniet en je slikt het door.. Maar  nu ik zo weinig eet, ben ik me er heel bewust van wat ik eet. Het is iets waar ik naar uitkijk en van geniet, omdat het zo weinig is. Die ene cracker `s ochtends, met een dun laagje 20+ smeerkaas, maak ik met veel liefde en perfectie klaar. Ik eet nooit meer staand, tussen de bedrijven door. Nee zelfs voor een cracker die in 3 happen weg is, ga ik aan tafel zitten. Ik kijk er naar, hap kauw en geniet.

Na mijn tussendoortje (fruit) om 10.30 uur, heb ik om 12.00 uur al zin in mijn 250 gram magere kwark en mijn 15 druifjes die samen om 13.00 uur mijn lunch vormen (ik heb al even gegluurd bij wat  weken verder en dan mag ik wel eens wat meer hoor, soms een broodje en soms zelfs twee). Om 15.30 uur weer een tussendoortje, dat is weer een stuk fruit en soms ook een opkikker. Een opkikker is een glaasje bouillon, waar slecht 3 calorieën inzitten en zekers niet verkeerd om heerlijk van te genieten. `s Avonds eet ik 75 gram kipfilet, 125 gram aardappels en 200 gram groente, daar mag èèn lepel magere jus overheen.

Ook later na het eten is er nog een tussendoortje. Soms staat er op papier: Streng! èèn glas water. Hoezo streng? Alsof de rest niet streng is. Elke dag, elk menu, elk tussendoortje is streng! Het hele dieet is streng, dit is een strenge manier van leven. 1 glas water streng? Nee, 1 glas water in plaats van een maaltijd is bijna normaal, volgens dit dieet. In het weekend is het dieet wat coulanter, met het avond tussendoortje. Dan mag je bijvoorbeeld wel eens 3 blokjes 30+ kaas. 3 blokjes kaas? Normaal eet ik zonder moeite een halve kaas weg, blokjes, plakjes, in 2-en, dat maakt mij dan niet zoveel uit. 3 blokjes... Nee dan zou ik mezelf plagen. Die sla ik liever over.

Nu twee weken ben ik niet meer verbaasd. Ik ben er aan gewend, ik kan er mee leven en ik voel me er zelfs goed bij. De variatie in groeten en fruit, minder eten, veel water, ik krijg er energie van. De grote beloning waar ik het allemaal voor doe, daar wacht ik met smart op. Het verliezen van minstens 10 kilo, van minstens 2 broekmaten en veel centimeters her en der. Oer twee weken moet ik in een bikini paraderen, hoeveel weken heeft een dieet nodig? Dan ben ik 4 weken bezig, dat moet toch genoeg zijn? Niet dat ik stop hoor, we gaan gewoon door.... Maar dan zou ik er wel wat voor terug willen zien. Of eigelijk vanaf willen zien.

Op een vreemde en vooral onbelangrijke plaats ben ik al een hele maat kwijt, bij mijn voeten. Ik wist niet dat je daar ook kon aankomen en ik wist ook niet dat dat er als eerst af zou gaan. Een vriendin zei dat ik waarschijnlijk eerst teveel vocht vast hield en dat dit nu minder (of niet meer) zo is. Het is wel leuk, maar geloof me: na twee weken afzien heb je liever dat broek afzakt dan dat je schoenen afzakken. Maar ik heb vertrouwen..........

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.