x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Moeder zijn van een tweeling...leuk!

Door Dihdih gepubliceerd op Friday 28 September 12:07

Tweelingen hebben elkaar. Ze sporen elkaar aan en halen de gekste streken uit. Ik wordt er wel eens moe van, maar ik hou toch zoveel van ze.

De een begint te jengelen. Ja het is weer etenstijd. Ik maak de fles klaar en geef de eerste de fles. Ben ik bijna klaar begint de ander ook te jengelen. Hij zal toch nog even moeten wachten, want we moeten eerst nog even boeren. Tegen de tijd dat ik de volgende fles ga klaarmaken ligt de ander flink te huilen. HONGER!!! is de boodschap. En snel pak ik hem op om hem eten te geven. Zij ligt al weer tevreden in de box. Als ik klaar ben verschoon ik ze en kan ik nog even lekker met ze knuffelen. De ene op haar buik tegen mijn borst aan en de ander op zijn rug op mijn benen. Heerlijk deze momenten.

Aangezien Remco werkt en ik nog in mijn zwangersschapsverlof zat heb ik besloten de nachtvoedingen alleen te doen. Ik kan overdag nog even slapen als onze tweeling slaapt ook al was ik nog wel bezig om mijn opleiding af te ronden. Ik noemde het nachtdiensten, want het was best zwaar. Je bent dubbel zolang bezig met die nachtvoedingen en dan worden ze tussen door ook nog wel eens wakker. Ik liet ze meestal lekker huilen als ze niet hoefden te eten en dan was het gauw weer over, maar wakker ben je en het duurt echt wel even voordat ik weer sliep met mijn gespitste oren.

Wat krijg je veel bekijks zeg als je buiten aan het wandelen bent. Ohh wat lief...!! Een tweeling? Jongens of meisjes (terwijl ze in het roze en blauw gekleed waren). Ik heb die vragen heel wat keren moeten beantwoorden tot ik er gek van werd. Is het een tweeling??? Nee 1 is er bij me op de stoep gelegd! Je moet ze is zien kijken naar je of je niet goed bij je hoofd bent.

De tijd gaat verder en ze worden groter. Ze beginnen te rollebollen. De een tegen de ander aan. Nu liggen ze niet meer netjes naast elkaar in de box, nee ze liggen over dwars, tegen elkaar aan of over elkaar heen. De spuug zit werkelijk overal en moeders maar schoonmaken en wassen. Om en om voeden werkt ook niet meer altijd. Etenstijd is etenstijd en hup brullen maar. Ik werd er makkelijker in. Allebei in een wipper. Ik ging er tussenin zitten op de grond en dauwde bij allebei die fles in hun waffel. Pfff rust aan mijn oren.

Tijgeren en kruipen. Het huis is niet meer veilig. Maar ik haalde niets weg en ging keer op keer de strijd aan. Nee daar mag je niet aankomen, afblijven, ze bij hun eigen speelgoed zetten. Met veel engelen geduld kreeg ik het erin gestampt. Maar ik was helemaal gesloopt aan het einde van de dag. Natuurlijk hebben ze wel eens een tik op hun vingers gehad en was de box gewillig als ik dingen te doen had in huis.

Dat zij een half jaar oud was heb ik oorbellen bij haar laten prikken. Zielig? Welnee!!! Ze krijgt toch ook haar inentingen. Ze besefte nog niet eens wat pijn was en heeft ook amper gehuild. Het staat haar zo verschrikkelijk lief. En ik krijg veel complimentjes. Maar dan nog vragen of het twee jongens of meisjes zijn he. Echt ongelooflijk. Terwijl ze zo verschillend gekleed zijn. En kijk dan toch: ZIJ HEEFT OORBELLEN! Nee hoor het zijn twee hetjes zij ik wel is lachend.

Hun eerste stapjes waren geweldig. Wat was ik trots, maar daarna is het 'helemaal ' gedaan met de rust. De 1 gaat de ene kant  op en de andere de andere kant. De een hield je tegen die naar een plas toe liep en de volgende stond er al in te springen. Een stel boefjes zijn het. De wasmanden puilen uit. Als ik ging wandelen mochten ze om de beurt lopen. Andere ouders zag je vaak keurend kijken en ik vroeg me af wat ze dachten. Maar ik scheet tien kleuren bagger dat er een van de twee de weg op zou rennen.

Hun eerste verjaardag was een groot feest met alles erop en eraan. Ze hadden allebei een eigen taart en kliederen maar. Echt ALLES zat onder. Ze moesten in bad en de stoelen moesten buiten met een tuinslang worden afgespoeld en dan over de vloer nog maar niet spreken. Maar wat hebben we gelachen. Ook een herinnering om nooit meer te vergeten.

We zijn naar ballorig geweest en klimmen kunnen ze nu als de beste. Met als gevolg dat ze de speelgoed garage pakken en op de commode klimmen. Alles onder de bodylotion en andere zalfjes. Ik kwam hun kamertje binnen en daar zaten ze lachend op het aankleedkussen met de garage naast hun op de grond. Hun eigen kamertje was de enige plek waar ik ze ff lekker uit het zicht kon laten spelen als ik moest strijken of zo.

Ze klimmen bij elkaar in bed of uit bed. We hebben de hele kamer moeten veranderen en dan nog maken ze de lades van de kast open, halen alle kleren eruit en gaan erin zitten. En ik maar elke keer alles weer keurig opvouwen, maar tegerlijkertijd is het ook zo'n komisch gezicht. We hebben de lades gebarricadeerd met een touw. Tot grote frustratie van die twee. Flauw he.

Zij heeft door wanneer ze heeft gepoept en maakt zelf haar romper en  luier los.Vaak gebeurde dat tijdens haar middagslaapje. Zij zelf, het hele bedje en omgeving zat onder de strond. En als je de kamer binnenkwam zei ze heel onschuldig "Bah!" Dit is verschillende keren gebeurt. Ik was in staat om die luier met duktape vast te plakken. Voordat alles weer schoon was.....! En die stank bleef ook lang hangen.

Goed... heb je een oplossing gevonden!. Gewoon een onderbroek over die romper aan zodat ze knoopjes niet los kan trekken van haar romper. Nog even spelen, mama is bijna klaar dan gaan we naar beneden. Hebben ze de luieremmer te pakken weten te krijgen. Alles zat weer onder! De hele vloerbeddekking, de kastjes en dan hebben ze op elkaar zitten te tekenen ook. Gelukkig niet de muren. Op dat moment kon ik wel janken. Na alle drukte, werk, huishouden en de opleiding erom heen wordt je echt wel eens moe van dit soort akties en "extra extra" schoonmaakwerkzaamheden.

Hun tweede verjaardag was ook weer super en ze zijn onwijs verwend. Ze beleven alles veel meer. Dat ze 's morgens beneden kwamen reageerden ze al heel enthousiast over de versieringen. En dan al die cadeautjes. Voorheen kon ik rustig een ingepakt cadeautje op de tafel laten liggen. Dan taalden ze er niet naar. Dat zit er nu niet meer in haha.

Nu ontwikkelen ze zich razend snel. Hun woordenschat groeit met de dag, maar begrijpen doen ze al veel meer. Op een dag was Remco ze boven aan het aankleden. En later waren we aan het ontbijten. Laat ik de pak hagelslag per ongeluk vallen. Zegt ze tegen mij: "domme doos". Remco schiet in de lach en verslikt zich waardoor we allemaal heel hard moeten lachen. "Oeps", zij hij "Dat heb ik net tegen haar gezegd toen ze viel". Zo zie je maar we moeten echt op onze woorden gaan letten.

Vanmorgen nog... Lekker vrij op vrijdag en dan gaan we uitgebreid in bad 'smorgens. Ik ga mee om rustig hun haren te wassen en daarna nog even spelen met de bubbels en speelgoed. Ze zitten al een tijdje te spatteren en ik stap ook het bad in trekt hij aan de knop en hup de douche springt aan. KOUD!!!! Brrr ik was meteen wakker.

Het was mijn droom en mijn droom werd werkelijkheid. Nog een jongen en een meisje ook. Zij lijkt op mij en heeft het karakter van haar vader en hij lijkt op zijn vader en heeft het karakter van mij. Hoe geweldig is dat!  Wat hierboven staat zijn maar een paar voorbeelden van de hele reeks. Ze halen echt heel veel boeven streken uit en ik denk dat ik nog heel wat met ze ga meemaken. Het zijn echte deugnieten. Moeder zijn van een tweeling vergt heel wat inspanning en geduld, maar je krijgt er ook zo verschrikkelijk veel voor terug.

Wat vind jij ervan???  Meningen en duimpjes zijn zeer welkom!

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk artikel!
Ik ben samen met mijn tweelingbroer ook een tweeling.
Leuk artikel...Een twweling lijkt me wel erg druk
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
druk!
Lijkt me een hele drukte met twee tegelijk, maar wel mooi hoor.