Dementie behandeling

Door Mirbenik gepubliceerd op Friday 28 September 12:07

Dementie; kun je er nog wat aan doen? of houdt het leven dan op.

Wanneer er de diagnose  Dementie is geconstateerd lijkt je wereld in te storten. Je hebt het gevoel vanaf dat moment met een stempel op je voorhoofd te  lopen van "Ik word gek".

Het is ook niet niks wat je overkomt: hele leven heb je je zelf goed staande weten te houden en nu zul je alleen maar aftakelen. Je denkt dat men je niet meer serieus zal gaan nemen en je voelt je afgeschreven.

En het kan iedereen overkomen. De juf, de cassiere en zelfs de professor. Het begint langzaam en sluipt je leven binnen: eerst vergeet je waar je sleutels liggen, dan vergeet je een afspraak en vervolgens weet je niet meer waar je auto staat. Ook dit kan iedereen overkomen en is geen reden tot paniek. En ouderen mogen dit vaker overkomen: dit hoort nu eenmaal bij het ouder worden. Het vervelende ervan is ook dat je als oudere hier bang voor bent en een gestressd iemand vergeet nu eenmaaal vaker iets. Ook je karakter zal kunnen gaan veranderen.

Maar op een gegeven moment kom je toch bij een geriater terecht die testen af  zal gaan nemen. En dan is de schrik natuurlijk groot wanneer er een of andere vorm van dementie vast gesteld is. Soms zal de geriater vitamines en/of medicijnen voorschrijven die nu nog in een test vase zitten. Bij de een helpen ze wel en de ander niet. Deze medicatie is geen geneesmiddel maar een middel om het proces te vertragen. En hij kan je een dagbehandeling voor dementerenden aan bevelen.

De dagbehandeling voor psychogeriatrische clienten:

Doel:

Zo lang mogelijk een eigen leven kunnen leiden en eigen beslissingen kunnen maken.

Tja, dan ga je onder druk van je familie en met tegenzin naar de dagbehandeling. Je komt in een groep terecht waar de mensen heel gezellig met elkaar praten en lachen. Gewoon elkaar een kopje koffie aanbieden en ook gewoon naar elkaars familie vragen. Het voelt alsof het een vriendengroep is waar je zomaar in op wordt genomen. Je wilt natuurlijk niet te snel toegeven en houdt een beetje afstand. Na de koffie onder begeleiding van de verzorgenden de krant lezen. Er komen felle discussies los en men accepteert elkaars opinie (net als thuis). Je merkt dat er veel verschillende mensen bij elkaar zitten die voorheen elkaar nooit op zou hebben gezocht: bouwvakkers, een tandarts, een naaister en een gewone huisvrouw. Daarna nog een kwartiertje flink de spieren losmaken voor je aan een geheugentraining begint. Die is behoorlijk pittig maar je merkt toch dat je een heleboel vragen wel weet en dat doet je erg goed. En je merkt ook dat je niet de enige bent die sommige dingen niet meer weet.

Zo een  dag is erg intensief; want na de middagmaaltijd en het half uurtje rust moet je weer aan jezelf werken. Dit wel op een meer ontspannen manier door middel van een eigen werkje. Dat kan ook van alles zijn: breien, haken, schilderen, glasschildenen, timmeren of een spelletje Rummicub. Alles mag  als je maar met iets bezig bent. En het is soms heel verassend: je denkt dat je niet schilderen kunt en zie: een schitterend glaswerkje maak je. Of breien kun je noiet meer maar met een paar keer gewoon proberen lukt het weer!. En dat doet je erg goed. Je eigenwaarde krijg je terug.

En na zo`n dag zijn de meeste mensen best moe en slapen de nacht erop ook nog een lekker en voldaan.

Ik werk zelf op zo`n dagbehandeling en zie veel leuke en lieve mensen komen. Het alerleukst vind ik wanneer je aan het eind van zo`n dag een spontane kus krijgt en bedankt wordt voor de leuke dag (en dat gebeurt zeker wel eens) Het is geweldig wanneer ik de mensen zie groeien bij ons en hun eigenwaarde weer terug zie komen.

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Nieuwe reacties weergeven
hallo mirbenik, je had nog in mijn artikel - als je moeder dement is- geschreven dat er niets stond over dagbehandeling. Dat komt omdat mijn moeder dat heeft overgeslagen. Ze ging eerst naar een verzorgingshuis, en daar bleek ze te slecht voor te zijn, daarna kwam verpleeghuis. Leuk en informatief artikel!