Mc Donaldhuizen.

Door PinaJones gepubliceerd op Friday 28 September 12:07

Gedichten voor het goede doel.

(In opdracht van de McDonaldhuizen):

Een Thuis Ver Van Huis.

Kinderen spelen buiten op straat;
Ach, je weet wel hoe dat gaat.

Echter, sommigen blijven binnen;
Zij moeten zich, door voorbereiding, op de toekomst bezinnen.
Dat voorbereiden bestaat uit het accepteren van het lot
dat zij beschoren zijn; Wees met ze God!

Want het leven is hard
en ziet soms pikzwart,
want het accepteren van iets dat je niet kent
en er daardoor bang van bent;

Een ziekte, het komt als een indringer in je lijf;
Dat is een feit; Dat staat buiten kijf.
En dan hoor je (ook nog) dat het de als kanker omschreven ziekte is,
je hoopt dan nog even van: dat heeft de dokter vast mis.

Maar bij de volgende dokter die je probeert,
merk je dat dit niet zo is.
Het probleem van acceptatie volgt daarna
daar moeten die mensen zelf mee bezig zijn, ja.

Maar wij kunnen ook wat doen:
Als het komt uit ons hart en niet uit fatsoen.
Ook u kunt deze mensen met hun acceptatie-proces steunen,
al is het indirect, want u zult enkel financieel kunnen helpen;
Dus laat het geld in de bussen dreunen,
want die mensen smachten naar een eigen huis!
Dan is er in ons-voor hun vreemde-land ook een thuis
voor hen die over moeten komen vliegen uit een ver land
om een behandeling te ondergaan;
Inmiddels andere zaken fier overmand.

En nu is het dus onze beurt,
het is zaak dat er wat gebeurt.
En ook al kunnen wij de ondersteuning alleen financieel waarmaken,
wat we kùnnen doen, móeten we doen; Met andere woorden:
We moeten onze eigen kluizen gaan kraken.

Ik vind het belangrijk dat er hiervoor nog Ronald McDonaldhuizen bijkomen,
dus vervul deze ouder- en vooral kinder-dromen.

Het contact blijft belangrijk tussen ouder en kind.
De ouders mogen namelijk in het Ronald McDonaldhuis bij het kind zijn:
Want dàt is de opzet; Is dat niet fijn?

1993, Erwina Hoogendijk alias Pina Jones in opdracht van de McDonaldhuizen.

 

 

Collecte McDonald KinderFonds 2010.

Ik wil blije kindergezichtjes zien;
dus geef daarom, nu, in 2010,
aan de collecte
voor het Ronald McDonald
KinderFonds.

Je maakt hun blij
maar ook ons.

Wij zijn degenen die hen steunen
en
waar de kinderen
tegenaan kunnen
leunen.

Wij zijn dus gewoon
de artsen, vrijwilligers,
alles in 1.
We zijn een ieder die
de kinderen in alles bijstaan;
Daarin staan wij gelukkig
niet
alleen.

En als U geeft
helpt U deze kinderen ook weer.
Ieder zijn talent om helpen,
maar de onderzoeken en medicatie
worden ook steeds meer.

We kunnen niet alles
zelf betalen.
Dus: Zou U misschien
ook een beetje
uit Uw portemonnaie
kunnen halen?

Want als iedereen maar een klein beetje doet,
komt het vanzelf wel,
met alle gemaakte onkosten
en met die we nog gaan maken,
helemaal goed.


Collecte McDonaldhuizen 2010, opdat zieke kinderen ook geluk mogen zien.

Zieke kinderen verdienen ook geluk!

Naar ons land gekomen
om te genezen,
want men heeft
over onze geneeswijzen
en mogelijkheden
gelezen.

Een ziek kind
is onz' liefde waard.
Een ziek kind
moet helemaal zijn
onz' beste vrind.

Steun daarom het
Ronald McDonaldhuis,
want die mensen
zetten zich in
voor deze groep
en maken een vuis' (t).

Maar waarom niet samengespannen
en met z'n ALLEN
geprobeerd het verdriet
uit deez' kind'ren hun levens
te bannen?

Collecte McDonald KinderFonds 2010.

Ik wil blije kindergezichtjes zien;
dus geef daarom, nu, in 2010,
aan de collecte
voor het Ronald McDonald
KinderFonds.
Je maakt hun blij
maar ook ons.

Wij zijn degenen die hen steunen
en
waar de kinderen
tegenaan kunnen
leunen.

'Wi'j zijn dus gewoon
de artsen, vrijwilligers,
alles in 1.
We zijn een ieder die
de kinderen in alles bijstaan;
Daarin staan wij gelukkig
niet
alleen.

En als U geeft
helpt U deze kinderen ook weer.
Ieder zijn talent om helpen,
maar de onderzoeken  en medicatie
worden ook steeds meer.

We kunnen niet alles
zelf betalen.
Dus: Zou U misschien
ook een beetje
uit Uw portemonnaie
kunnen halen?

Want als iedereen maar een klein beetje doet,
komt het vanzelf wel,
met alle gemaakte onkosten
en met die we nog gaan maken,
helemaal goed.

Ronald McDonaldhuis-collecte 2009.

Kinderen, gezond
daar is niks mee aan de hand.
Zij spelen
op straat.

Kinderen, ziek
dus niet gezond.
Verdriet,
problematiek.

Het is ongegrond
dat de natuur
ziekte
toelaat.

Een ziekte als kanker,
ja, dat is toch wel erg.
Een ziekte als
kanker
Het is nooit zo erg
tot het treft
jezelf.......

En dan zijn wij
nog volwassen.
Stel je voor;
Je krijgt een ziekte
terwijl je nog kind bent,
Weet u wat ik bedoel?
Heeft u het herkend?

Of het treft
je eigen kind,
of andere familie
of een vrind.

Problemen en ziekten
mag je niet vergelijken.
Maar toch
als je het dan meekrijgt
al in je jeugd
doet dat je zeker
geen deugd.

Een kind dat kanker heeft
dat is toch iets,
waar je voor geeft?
Een kind dat kanker heeft
is toch ook iemand die leeft?
                                                                 
Levende mensen en dieren
hoor je niet uit te sluiten.
Die horen er ook bij.
Die horen er zelfs JUIST bij,
sluit ze dus niet buiten.

Een ziekte wil niet zeggen
dat je ook gelijk niks kan,
niet kan denken, niet normaal bent,
of wat je verder bedenken kan.

Nee, deze mensen zijn juist
heel gezond
van geest.
Zij verdienen van alle mensen
het onvanzelfsprekende geluk
het meest.

Want vaak ervaren wij
het geluk als gewoon.
Vanzelfsprekend en
gewoon.
Maar deze zieke mensen
waarover ik het nu heb
ervaren dit begrip
echter als ongewoon.

Daarom; Laat niets ons hinderen
en laten we steunen deze
zieke mensen
maar vooral ook kinderen.

Okee? Spreken we dat dan af?
Dat u
-zodra de collecte is geweest

weet
dat u
uit meelevendheid
ook wat gaf?

© Erwina alias Pina Jones.
 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.