Muziek maken met een bigband. Mijn wens gaat in vervulling

Door Murk gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Zingen is een grote passie en met deze bigband gaat een lang gekoesterde wens in vervulling. Een bucketlist maken dat zou iedereen moeten doen, voor je het weet maak je de dromen waar.

EEN LANG GEKOESTERDE WENS UIT MIJN “BUCKET LIST” IN VERVULLING.

“als ik ooit met een groot orkest zou mogen optreden”

Zingen is altijd een grote passie geweest maar lang bleef dat beperkt tot onder de douche sessies en familie aangelegenheden.
Nooit heb ik er aan gedacht om echt op een podium te staan en wist al helemaal niet waar te beginnen.
De omkeer hierin kwam toen ik een zangles (bij JAM in Eersel) cadeau kreeg en de eerste keer in een ruimte iets groter dan een bezemkast alleen met een zanglerares, een piano en mijn stem stond.
De handvatten en technieken die mij daar verteld werden maakte het veel makkelijker om te zingen. De les was zo leuk dat ik ben blijven hangen en na 3 weken in een rokerige bar mocht laten zien wat ik geleerd had.

Samen met een band, bestaande uit de verschillende muziekdocenten, en de andere zangleerlingen. De woensdagavond voor het “optreden” repeteren met de band waarbij ik als laatste was ingepland.
Dit had 2 redenen:
1. Ik was verreweg de oudste van de groep
2. Ik had een nummer uitgezocht wat natuurlijk afweek van alle andere

Heerlijk om in een echte repetitieruimte te staan vol versterkers en instrumenten. Glas whiskey in de hand en zingen maar. Frank Sinatra is mijn grote voorbeeld heerlijke muziek heeft hij in zijn leven gemaakt.

Daar waar iedereen tussen de 15 en 18 jaar oud was en top 40 nummers wilde doen deed ik een jazz standard (Have you met miss Jones) en was 35 jaar.
De band vond dit wel VET, met zijn zessen hebben we een leuk nummer neergezet.
Vanaf dat moment deed ik alle sessies mee en moesten de nummers steeds moeilijker en langer voor de nodige podium minuten.
Ook de band vond hierin een leuke uitdaging.

Een paar jaar later kwam de klad erin; de samenwerking binnen de muziekschool werd minder, voor de band nam het erg veel tijd in beslag en de kijkcijfers liepen terug.
Omdat ik het toch al druk genoeg had met mijn gezin, vrijwilligers werk, sporten etc. besloot ik te stoppen met zingen. Een moeilijk besluit, ik had immers nog steeds niet met een groot orkest gezongen.

Een paar jaar heb ik me met veel andere zaken bezig gehouden en me echt niet verveeld maar toch bleef er iets kriebelen, er mistte iets, ik kon mijn energie en emotie niet kwijt.

Totdat ik onderstaand bericht in de krant las:

Big bandworkshop door saxofonist Patrick Schmidt, zondag 26 september vanaf 14.00 uur in De Muzenval, Dijk 7, Eersel. The Night Cats gaat er op woensdag repeteren. Voor meer informatie of aanmelden: jazzneersel.nl, stuur een e-mail of bel naar 0497-530790.

De intentie van de workshop was te onderzoeken of er in Eersel voldoende animo was om een bigband op te zetten. De opkomst was verpletterend, veel enthousiaste muzikanten kwamen opdagen onder wie ook een aantal zangers en zangeressen.
Het initiatief voor de workshop was genomen door een jonge stichting; Jazzn’eersel. Een stichting die oa. Jazzconcerten regelt in theater de Muzenval van bekende en minder bekende maar even enthousiaste en kwalitatief goede muzikanten.

De hele middag is er gewerkt aan de van te voren opgegeven nummers.

De animo was dus voldoende zodat we besloten iedere woensdag te gaan repeteren om te komen tot een echte bigband.

Bigband The Nightcats.

Per 1 januari 2011 zijn er belangrijke beslissingen genomen in de bezetting en zijn we wie we nu zijn.

Voor de kopersectie zoeken we nog wel versterking; trombonisten is moeilijk aan te komen en de trompetsectie zou uitgebreid kunnen worden.

We repeteren nog steeds iedere woensdagavond. Voor mij is het heerlijk om met deze band te zingen en hoewel ik denk dat het wederzijds is vind ik dat ik nog een heleboel te leren heb.

Iedere week heb ik daarom zangles volgens de Complete Vocal techniek en iedere week zit er nog groei in. Net als bij voetballen is het ook zo dat er synergie moet blijven tussen de leraar en de leerling.
Als dit er is kan je veel leren, daarom ben ik niet terug gegaan naar mijn eerste lerares maar heb iemand nieuw gezocht. Steeds opnieuw heb ik nu weer het “Aha!!” gevoel.

Regelmatig staan we met de band op verschillende podia, van heel klein tot best wel groot. Soms is het een festival en de andere keer geven we een concert in een theater. Het repertoire wisselt van jazzstandards van voor de oorlog tot moderne composities van bv de New Cool Collective. Vaak wordt het arrangement door onze dirigent aangepast voor de bigband.
Iedere keer is het best spannend om het podium op te gaan, is de eerste noot goed, ken ik de tekst nog wel, zijn de mensen enthousiast?

Dit is toch iedere keer het geval wat voor mij een stimulans is om door te gaan.

Een bucketlist maken zou iedereen moeten doen, voor je het weet maak je de dromen waar.

MURK

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Let's make music, mooi geschreven artikel. Duim
goed van je dat je het weer hebt opgepikt, duim en fan erbij
Mooi en goed artikel, duim en fan.