Uitzinnig geluk voor de bijzondere enkeling

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Je maakt het zelf, je geluk. Perceptie, dáár gaat het om. De combinatie van overtuiging, inzicht en persoonlijkheid. Het leven is wat u ervan maakt. Of niet.

Humor.

Wat is het nou in feite?


Het scheelt één O,

wordt met één ‘EU’ méér

soms toch een stuk minder: Humeur

 

Ik bak van een drol een smakelijk gebakje via woorden en geniet ervan om het op te smukken. Dat ter compensatie van negatieve misbaksels die anderen scheldend door mijn strot duwen als hen iets niet bevalt. Onvoorwaardelijke liefde en de daarbij horende acceptatie of tolerantie is kennelijk uit de mode, of tenminste niet meer automatisch in zwang. In het echt kan ik geen taart bakken. Ik ben er zelf al één en u telt voor twee, want ik waarschuw u eerlijk. Met mijn taalkundig snoezige zoete soesjes is het uitkijken geblazen!

 

Ze zijn niet over de datum, maar als het niet naar slagroom met rum ruikt (of u ziet geen rozijnen) dan is er stront aan de knikker. Het kan zomaar gebeuren dat u niet oplet en niets vermoedend toehapt! Gatsiebah, u ruikt meteen minder romig uit uw mond. Geef mij dan niet de schuld van uw gretigheid.

Spelen met taal is zo zwaar mokka-machtig lekker, dat het bekt als feestelijk op je bek gaan na een salto mortale. Diagonaal door de theaterzaal. Sommigen veranderen mijn in arremoede gestelde Vraag??? (ik ben nieuwsgierig en wil duidelijkheid) in een Kapitaal oordeel over hen. Hoe jammer toch, zo’n misverstand. 

De lezer moet wel ongeveer inhoudelijke mijn emotie in een woord voelen: Geluk geniet ik namelijk in kleine delicate hapjes. Een container narigheid tover ik om in een vrolijke lachebak vol grapjes als het ondraaglijk is. Daarna wordt het uitgesorteerd en op waarde geschat. Dan pas zie en zing ik de vrolijke noten. Lichtvoetig trippel ik naar de hemel van de lach en stap daarna in de schreeuwerige achtbaan om in het schelle licht van de hel ver raad te gaan halen en afstraffen.

Bedrog in alle kleuren en maten. Dat wil ik bijvoorbeeld niet ongemoeid laten, niet in mijn hart noch in het woord of de daad. Dat verdient een woedend stuk (of het tegenovergestelde)

Men kan in diverse gradaties worden bedrogen. Geen noemenswaardig nieuws, dat maakt iedereen mee, dus we doen of het ‘norm aal’ is. Het bestaat. Of u dat wilt weten of niet en daar begint het verschil tussen positief en negatief. Je kunt je erdoor laten ontmoedigen, bij de pakken neerzitten en doen alsof je deze minne behandeling inderdaad verdiend. Ik deed dat altijd anders. Natuurlijk niet als ik er nog midden in zat. Dan ben ik gewoon heel lelijk (niet aantrekkelijk bedoel ik) van tranen en diepe ellende. Eerst is er geen ruimte voor een bredere kijk op het geheel. Nee, als ik het persoonlijk verwerkt heb komen de randverschijnselen los. Het is gebeurd, was er opeens, maar niets komt voor niets, dus ik kan daar toch beter ‘creatief van genieten’  dan er langer dan strikt noodzakelijk is in blijven hangen.

Het is zeer bepalend wat je er als slachtoffer mee doet


Een lullig leugenachtig lolletje is weg te lachen met een kwinkslag, maar met een grof schandaal moet ik korte metten maken. Zonder pardon, geen genuil, bek dicht en slikken. Mij hoor je niet meer TOT ik er klaar mee ben, maar dan...Fenomenaal, welhaast kadastraal sacraal werd ik aan repen gesneden. Bijna geweldig, imposant en super vreselijk. Met de grote vee van beestachtig, zo onbeschrijflijk dierlijk was mijn leed. Het had echter meteen ook zoveel facetten dat je er alle kanten mee op kon. Of althans ik. Het zal aan mijn hersens liggen. Soms had dezelfde ellende het karakter van een schelmenroman en even later kon het rechtstreeks uit een fictief flut damesfloddertje zijn gestapt. In beide gevallen denkt de lezer uiteraard dat het tot aan de laatste letter verzonnen is. Je maakt het groter of niet, theatraal, een bloedeerlijk emoverhaal, of je bagatelliseert het via humor. Dat verluchtigt voor mij persoonlijk wat echt te erg wordt.

Mijn afgang was niet eens koninklijk.

Meer nogal dom en onbeschaafd, te simpel eigenlijk en ook wel goedkoop.
Dat vond ik dan wel weer jammer. Zo gewoontjes, fantasieloos, dat past niet echt bij mij.
Als de Boeketreeks die krokodillentranen loswrikt. Enkele gestolen momenten voor 1,95 per week, om met het verdrietige bedrogen neptypetje je eigen verprutste leven in de zakdoek weg te snotgenotteren. Heilige heerlijkheid, kicken op de verdovende drugs van een wekelijks liefdesromannetje. Jankend op de uitgelubberde bank empathisch meezeuren met het zielige Annabelleke en de werkelijkheid vergeten… Die boekjes vervangen sociaal werk en zijn een stuk goedkoper dan een psychotherapeut. Iedereen weet dat het fake is. Jij ook, men zoekt de troost van fijne vergetelheid. Ik wou dat ik het kon. Verzonnen geluk doet er 200 bladzijden over om uiteindelijk tot een gelukzalig hoogtepunt te komen. De rest verzin je er achteraan en vooral niet zoals het leven voorkomt, krom als een hoepel en net te ordinair om echt plat te beschrijven. Saai trouwens, want je weet al op bladzijde één van “Dokter Hans slaat toe,” dat alles mierzoet eindigt op de onderste alinea van de voorlaatste pagina. Genot op flinterdun goedkoop krantenpapier. Verliefde dromen. Hallo Miep…. Hola Jet.. dat is geen waar gebeurd verhaal maar een sprookje uit de supermarkt.

Het was hoog tijd dat er iets gebeurde

Dat saaie zat dagelijks als een vod in de bruine reepjesleren zithoek. Alleen het woord al. Lééfkuil, zo 70isch. Afgezaagd. Het hing ontevreden mees te muilen. Zocht iets origineels om mij naar beneden te halen. Niets kon ik meer goed doen. Alsof ik mezelf boven hem aan het plafond had opgeknoopt. Pleur op, stelde ik voor, maar dat durfde ie niet en ik deed alsof ik niet zag dat de mafkees op wraak zon.

Overspel, origineler kreeg hij niet uitgedacht. Hoe lullig kan het worden? Laten we eerlijk zijn, met minder nam ik ook geen genoegen. Helaas, slecht voorbereide actie, een flutboekje. Geen plot of meeslepende personages. In driekwartier had ik het uit en gniffelde. Was het misschien uitverkoop? De over het paard getilde lamme en blinde waren te zeer met zichzelf ingenomen en de opgewonden deerne lette amper op. Zag ze hem voor een prijspakker aan of dacht ze dat hij een zelfbouwpakketje was? Haastig verpakte ze hem in afvalpapier om de prooi onder de arm mee te nemen. Zonder te betalen! Hoe onfatsoenlijk om ervan uit te gaan dat ik ze niet op een rijtje had. Had ze soms ogen en oren in de zak? Was dat leuke neusje verstopt? Onbegrijpelijk. Het stond hem trouwens helemaal niet leuk, mijn dubbellaagse toiletpapier. Het rook niet zo fris meer, was ook iets te vaak gebruikt.

Binnen drie weken was ik vel over been, leek een verzopen kat, maar het is niet alles goud wat er blinkt. Van binnen bleef de gelauterde Doramora glimmen en dat ging hem nu niet meer aan. Ik zag hem wel teleurgesteld slikken. Daar had Alexje niet op gerekend, zo gewend als ie was aan mijn medeleven. Het lulligste van al? De kuil die hij gegraven had bleek ook nog te ondiep. Hij keek bedremmeld vanaf de overkant hoe ik er uit sprong. Ach gossiepossie. Ik zie nog dat bescheten gezicht. Zou hij gewild hebben dat ik protesteerde? Wie zo iets bekokstooft stooft zichzelf levenslang een kool. Van kwajongensachtige narrigheid ging ik vrolijk over de kop. Je moet er wel véél voor doen om echt goed beflikkerd te worden, máár dan heb je ook wel waar voor je geld en mijn geweten knipoogde.

Ik hield er een gratis training Huppeltrutten aan over (incl.studie- en werkboek) waar ik drie jaar plezier van had. In de verloren uurtjes herkauwde ik het zodat ik me de les prima eigen kon maken en leerde gitaar spelen. Geloof me, daarna doe je het nooit meer zo. Ik heb hem in te diepzinnige kostuums gehesen en mezelf bij de neus gehad. Te lang zijn rothumeur gepikt. Dat humorloze wazige onvermogen voor zoete koek geslikt. Da's dan toch een aardig koekje van eigen deeg. 

Mezelf bedot. So What? Dat doen er zoveel. Hij bewees een ‘beetje dom’ dat hij ook niet had opgelet. Hij had kunnen weten dat ik me niet levend zou laten begraven. Als kind wist ik al dat geluk soms hellige kanten had. Het vermogen om terug te veren maakte ik me voor de kleuterschool al eigen. Nou ja, dat was bij deze nogmaals bewezen. (fietsen/schaatsen verleer je ook niet)
In hun dubbelspel sloeg ik (ieah) de ene ace na de andere (ahiehh) over het net waar zij achter visten. Het maakte hen dol dat ik niet eens jaloers was. Integendeel, ik voelde weer met alle vezels dat ik leefde. Ze hadden mij een plezier gedaan, maar dat inzicht was Lex en Max te hoog gegrepen. Lustig bonken doe je immers ook volkomen gedachteloos. Vertrouwd met de dubbelzinnige materie gaf ik graag vertrouwen, stortte het nooit meer klakkeloos over iemand uit, voordat ik wist of men het verdiende. Kerngezond en donkerblond.

  • Wie zichzelf de das om doet moet niet klagen, kan verwachten dat hij stikt
  • Loze beloften zijn dromen. Zijn leegte wordt niet gevuld door jouw positieve denken
  • Vraag bij twijfel na. Eis keiharde duidelijkheid. Anders dondert hij maar op!
  • Vul onduidelijkheid niet met je eigen suikerspin, dat geeft kermis in je kop
  • NIETS komt goed, schatje ... zolang je z i j n  liefje niet bent! 

 

 

Vertrouwen is zijn gewicht in goud waard!

 

Het is een voorrecht om vertrouwen te ontvangen en het ook aan de ander te geven.
Daar mag een verguld blij papiertje plus strikje om en je overhandigt het met een plechtig gebaar.
Vertrap het niet als een lege doos, want dan word ik van de weeromstuit een enge verzamelaarster, creatieve kunstenaarster. Iedere pennenstreek, elke leugen of scheldpartij staat zwijgend op de schappen achter mij. Denk nooit dat het vergeten is. Niets verjaard zonder excuus! Blijf op je qui-vive verraders, pas op je tellen. Gevaar kruipt uit een petieterige LOR (Livre Obcure Rouge)

  • Vind je overheersing lekker? Bel de SMClub voor een slavenbaan
  • Wil je leider zijn? Studeer niet voor lege doos
  • Wil je gemakkelijk werk, wordt chef over lege dozen
  • Een crisis is een puzzelplaatje: zoek de verschillen
  • Erger jij je aan verfoeilijk a-moreel van anderen: jij bent zelf een saaie brave borst 
  • Pijnigt manipulatie, intrige en laster je ziel? Ga de zogenaamd lieve machtelozen uit de weg

 

Geduld kan decennia duren, maar zwijgen duurt niet eeuwig. Ooit, voor het te laat is, kom ik over de brug en ontkennen heeft geen zin. Het is fataal als men géén excuus aanbiedt. Niet voor zoiets frutsigs als dat makkelijke overspel. Het werkte in dit geval voor alle partijen wel. Geeft niet dat je mij niet meer wilde. Je was toch al wat muf. Wegwezen en Klaar is Kees je suf... Nee. Een moeder blijft een leeuwin en wie de onschuld verbeurd verklaart komt zichzelf ooit tegen, breed uitgemeten, in vol ornaat, opdat iedereen van het bestaan en de vuile was meegenieten mag.

Dat boek

wordt dan uiteindelijk

toch mijn zoete taart

Literaire wraak 

Reacties (18) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Als er iemand een eigen schrijfstijl heeft .... ik zou je werkelijk uit honderd anderen herkennen. Knap! Wat ik van de inhoud vind? Dat weet je zo onderhand wel. Duim!
Mooie bedachte sublieme zinnetje noemde ik altijd `Loesjes`
Ik ga over op `Doratjes`!

Voor mezelf haal ik een aantal kerns of kernen? (ooh jee, wat is het meervouw van kern?!) uit je verhaal.

"Het is een voorrecht om het vertrouwen ontvangen en het ook aan de ander te geven" Zoveel mensen ervaren dit als "Normaal", totdat je het vertrouwen kwijt bent.

Die opsom zinnetjes zijn zo goed gevonden! Mooie vrouw met een mooi artikel.

Nyn

Ligt het boek al bij de uitgever?
Jij kan er wat van.
Duim
Tex
Nyneke toch, ik bloos tot ver onder de navel.
Potjandosie. Een Doratje... (Liever een Doraatje, want anders zou men nog eens denken dat ik een muisje ben met rattenplannige trekjes. Een do ratje, zingend ratje...hahaha, grapske...) De kernen van diverse zaken of de kern van een mens
Was even blij met de pauze maar ben ook blij dat ik vervolgens de rest ben gaan lezen!
Even halverwege op adem komen hoor :)
Weer een hele originele Duim taco