127 Hours: een noodzakelijke amputatie

Door Saltus gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Danny Boyle is bekend geworden met zijn film uit 1996 genaamd Trainspotting. Het verhaal volgt een aantal jongeren die zichzelf volproppen met drugs en alcohol. Daarna maakte hij de horrorfilm 28 Days Later, de sci-fi Sunshine en onlangs sleepte hij nog een Oscar in de wacht met zijn Bollywoodachtige film Slumdog Millionaire. Zijn laatste film is 127 Hours genaamd.

Verhaal
 

De gebeurtenissen die zich afspelen in 127 Hours zijn gebaseerd op een waargebeurd verhaal. De regisseur heeft er niets omheen bedacht om het verhaal meer boeiend te maken voor een filmpubliek maar blijft trouw aan de realiteit. Het kan zijn dat je het verhaal al eens tegen bent gekomen in het nieuws of media een aantal jaren geleden. De jonge bergbeklimmer Aron Ralston houdt wel van een avontuur, hij besluit om een flinke reis te gaan maken in de gebergte van Utah. Aron is in de kracht van zijn leven en gaat geen enkele uitdaging uit de weg. Eenmaal aangekomen in Utah springt hij over gevaarlijke kloven en sprint hij tussen de  rots formaties door. Dan slaat opeens het noodlot toe, de grond zakt weg onder zijn voeten waardoor Aron in een diepe kloof valt. Hij is niet dood en dat is voor hem een opluchting, maar dan slaat de paniek toe: hij realiseert zich dat hij vast is komen te zitten met zijn arm tussen een gevallen rotsblok. Vanaf dat moment probeert hij wanhopig om zichzelf los te wrikken uit zijn gevangenis. Hij pakt wanhopig zijn zakmes en bedenkt dat hij zijn arm er misschien wel op moet geven om te overleven.

Dit was het nieuwsbericht uit 2003:

De 27-jarige Aron Ralston was het afgelopen weekend aan het klimmen in een natuurgebied in de staat Utah toen een rotsblok van zo'n honderd kilo naar beneden kwam en op zijn arm belandde. De bergbeklimmer, die bekend staat als zeer ervaren en sterk, kon niet meer wegkomen. Dinsdag raakte zijn drinkwater op en donderdag besefte Ralston dat hij drastische maatregelen moest treffen om te overleven. Hij sneed met een zakmes zijn arm eraf, net onder de elleboog, stelpte de bloeding en ging op pad om hulp te zoeken. Enkele uren later werd Ralston vanuit een helikopter gelokaliseerd en kon hij worden gered. De zoektocht naar hem was net begonnen.

Personages
 

De hoofdrol wordt gespeeld door James Franco, een acteur die hier en daar een bijrol heeft meegepikt in aardig wat blockbusters. Bijna de hele film draait nu om het personage wat hij speelt. Voordat Aron hij van de aangegeven route afwijkt knikt hij nog wel even gedag aan een aantal toeristen en gaat even kort voor de lol klimmen met wat meiden, hij ziet ze helaas alleen nooit meer terug. Voordat Aron de afgrond inschiet komen we wat te weten over zijn leven, hij is een extrovert type en een echt natuurmens die van de kleine dingen in het leven kan genieten. De avonturier is niet bang, hij gaat geen enkele uitdaging uit de weg, hierdoor raakt hij dan ook een tikkeltje overmoedig. Als hij met zijn oordopjes in zijn oren door de natuur heen aan het rennen is gaat het dan opeens ook onverwacht fout. Nadat hij met zijn arm komt vast te zitten tussen de rots raakt hij steeds meer gefrustreerd. Hij verliest veel vocht waardoor zijn veldfles met water behoorlijk snel leeg raakt. Naarmate de uren verstrijken wordt hij steeds wanhopiger en krankzinnig van de pijn in zijn arm. Zou Aron hier nog uitkomen?


Beelden
 

Er zijn vooral opnames te vinden van het majestueuze gebied waarin Aron aan het sporten is. Er staat flink wat zon en er zijn weinig schaduwen te vinden in het gebergte. De film laat zoveel mogelijk shots zien van de omgeving, want als Aron eenmaal gevallen is blijven de opnames beperkt tot de locatie waarin Aaron gevallen is. Zijn eenzaamheid wordt benadrukt door een shot dat uit de afgrond richting de lucht schiet, vanuit het shot uit de lucht krijg je pas echt een goed idee in wat voor een benauwde situatie de hoofdrolspeler terecht is gekomen. Hij heeft een veldfles waar water inzit, maar hier zit zeker niet genoeg  in. Ook put hij energie uit een straaltje zonlicht wat elke ochtend eventjes een stuk van de rotswand raakt waar hij zijn hoofd even kan warmen. Aron krijgt na verloop van tijd last van waan beelden en hallucinaties. Zo komt hij op een gegeven moment niet meer van de intro muziek van de tekenfilm ‘Scooby Doo’ af. Verder zitten er natuurlijk een heleboel tijd sprongen in de film, in 90 minuten kun je immers geen overleving van 127 uur proppen.


Tot slot
 

Regisseur Danny Boyle maakt verrassende films. Dit is zijn eerste die hij baseerde op waar gebeurde feiten. Ondanks het super simpele gegeven van 127 Hours, een bergbeklimmer komt vast te zitten en probeert te ontsnappen, is het knap dat Danny Boyle een heel verhaal rond deze avontuurlijke belevenis weet te regisseren. Hij zorgt ervoor dat er constant naar een climax toe gebouwd wordt, als de climax eenmaal bereikt is zul je misschien wel even je ogen moeten dichtknijpen door de keuze die Aron maakt. Doordat het verhaal waargebeurd is biedt het idee dat het iemand echt overkomen is een extra toevoeging aan de film. Het is interessant om te zien hoe iemand zichzelf tot een wanhopige daad kan zetten om zijn eigen leven te redden, ook al kost het een arm. Kortom, het uithoudingsvermogen en de wilskracht van de mens wordt op de proef gesteld. Er staan  een aantal leuke bonus items onder de extra’s van de DVD. Daarin legt de echte Aron Ralston  uit hij hoe zich voelde tijdens zijn gevangenschap. Ook is er te zien hoe hij samen met de regisseur heeft samengewerkt om zijn verhaal zo authentiek mogelijk neer te  zetten.

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Erg goeie recensie, heb deze zelf ook gezien en vond hem erg sterk. Ik hou sowieso wel van dit soort films (Phone Booth, Buried, Breaker enz.) waar alles zich bijna afspeelt op één locatie. Adkliks en duim erbij!
Ik heb Breaker nog niet gezien, thanks voor de tip!
Was zelf ook niet helemaal scherp, bedoel Brake (2012) met Stephen Dorff ;) Straks kom je nog uit bij Breaker breaker met Chuck Norris (overigens vond ik dat vroeger wel een leuke film *mompelt iets over nostalgie*) Ik vond de sfeer en opbouw van Brake bijzonder sterk, alleen het einde is echt zo ontzettend klote, maar daar moet je zelf maar een oordeel over geven.
Ah ja nu net even de trailer bekeken, inderdaad doet sterk denken aan Buried of 127 hours. Gevaar van deze films is dat ze snel saai dreigen te worden omdat je maar 1 persoon in 1 ruimte ziet. Bij Buried en 127 hours vond ik dit knap gedaan, Phone Booth vond ik ietsje minder. Ik zal in ieder geval Brake eens downloaden :)
mooie recensie, D
Zeker goede film, heb hem ook gezien!
Mooie recensie van een aparte film. Moet er niet aan denken voor zo'n keuze te staan .... Duim.
Goed artikel...evenals de film trouwens.
Ik vond het een heftige film, maar wel zeer goed verfilmd. Je hebt er een duidelijke recensie van neer gezet.
Hiervoor mijn duim. En ik word fan.
Ik heb de film gezien, vond hem spannend maar af entoe wat raag en voorspelbaar. Mooie recensie Duim Taco